Jak radzić sobie z kryzysem w Europie wywołanym przez Kreml

Od redakcji: Napływ wojsk przez Moskwę na i w pobliżu granic Ukrainy oraz wojownicza retoryka podniosły perspektywę wielkiej wojny konwencjonalnej w Europie. Dzisiejszy telefon między prezydentem USA Joe Bidenem a prezydentem Rosji Władimirem Putinem podkreśla niebezpieczeństwa kryzysu wywołanego przez Kreml. Poniżej znajduje się wypowiedź 24 wybitnych ekspertów i byłych wysokich rangą urzędników, którzy przedstawili swoje pomysły na to, jak powstrzymać Moskwę przed eskalacją obecnej wojny agresji na Ukrainę i jak ogólnie powstrzymać Moskwę przed przyszłymi prowokacjami. Deklaracja odzwierciedla poglądy sygnatariuszy, a nie ich instytucje.

Od czasu wirtualnego szczytu prezydenta Bidena z prezydentem Putinem 7 grudnia, Rosja zwiększyła swoją obecność wojsk na lub w pobliżu ukraińskich granic. Jako katalizator tego kryzysu Kreml zażądał gwarancji bezpieczeństwa dla Rosji, których USA i ich sojusznicy nie są w stanie zaoferować. Wydała prowokacyjne oświadczenia na wysokim szczeblu, w tym fałszywe twierdzenia, że ​​prywatne amerykańskie firmy wojskowe zamierzają przeprowadzić atak z użyciem broni chemicznej na wschodniej Ukrainie. Moskwa fałszywie twierdzi, że ekspansja NATO stworzyła zagrożenie militarne dla Rosji; Sojusz w pełni wypełnił swoje zobowiązania wynikające z Aktu Stanowiącego NATO-Rosja dotyczące powstrzymania się od stacjonowania broni jądrowej lub stałego stacjonowania niezbędnych sił bojowych na terytorium nowych państw członkowskich, chociaż Rosja naruszyła wiele swoich zobowiązań wynikających z Aktu Stanowiącego, ponieważ a także Karta Narodów Zjednoczonych, Akt Końcowy z Helsinek, Karta Paryska i Memorandum Budapeszteńskie.

Krótko mówiąc, wydaje się, że Moskwa przygotowuje grunt pod poważny konwencjonalny atak na Ukrainę, mimo że Stany Zjednoczone i NATO wykazały chęć usiąść i przedyskutować obawy Kremla.

Uważamy, że Stany Zjednoczone, w ścisłym porozumieniu z sojusznikami z NATO i Ukrainą, powinny podjąć natychmiastowe kroki, aby wpłynąć na kalkulacje kosztów i korzyści Kremla, zanim rosyjskie kierownictwo zdecyduje o dalszej eskalacji militarnej. Oznacza to zwiększenie kosztów, które powstałyby, gdyby rosyjskie wojsko miało przeprowadzić nowy atak na Ukrainę w oparciu o doskonały pakiet środków już nakreślony przez rząd Bidena: przyjęcie sankcji karnych przeciwko Moskwie, dostarczenie na Ukrainę ważnych towarów wojskowych oraz wzmocnienie siły NATO na jego wschodniej flance.

Rząd powinien kontynuować dobrą współpracę z Unią Europejską i innymi partnerami, aby zapewnić porozumienie co do elementów odpowiedzi na jakikolwiek rosyjski atak na Ukrainę, niezależnie od zakresu i formy rosyjskiej eskalacji. Taka odpowiedź obejmowałaby pakiet surowych i bolesnych sankcji, które zostałyby nałożone natychmiast, gdyby Rosja zaatakowała Ukrainę. W idealnym przypadku zarys tych sankcji zostałby teraz udostępniony Moskwie, aby Kreml miał jasny obraz tego, jak wielki będzie na to wpływ gospodarczy. W szczególności Waszyngton powinien skonsultować się z Berlinem i dojść do porozumienia z Niemcami, że Nord Stream 2 nie będzie działał w przypadku rosyjskiego ataku.

Najważniejszą rzeczą, jaką Zachód może teraz zrobić, jest zwiększenie siły odstraszania ukraińskich sił zbrojnych poprzez szybkie dostarczanie pomocy wojskowej i sprzętu. Dla Kremla poważna inwazja na Ukrainę będzie skuteczna tylko wtedy, gdy wojska rosyjskie będą w stanie zdobyć i utrzymać terytorium Ukrainy bez ponoszenia znacznych i ciągłych strat. Kraje zachodnie powinny już teraz działać na rzecz wyposażenia ukraińskich jednostek wojskowych i obrony terytorialnej w dodatkowe zdolności, które mogą ponosić takie koszty.

Zachodnie siły zbrojne powinny pilnie konsultować się ze swoimi ukraińskimi odpowiednikami, jakiej pomocy i sprzętu potrzebuje ukraińskie wojsko i jak najszybciej zintegrować się z jej operacjami w celu wzmocnienia swoich zdolności obronnych. Pomoc ta mogłaby obejmować dodatkowe pociski przeciwpancerne Javelin i systemy radarowe przeciwbateryjne Q36, a także żądła i inne pociski przeciwlotnicze. Rząd Bidena powinien również zachęcać sojuszników z NATO, aby robili więcej w celu poprawy zdolności obronnych Ukrainy i jasno dać do zrozumienia, że ​​cały sojusz NATO stoi razem, by przeciwstawić się rosyjskiej agresji.

Uważamy, że NATO powinno już teraz działać na rzecz zwiększenia swojej obecności wojskowej na wschodniej flance i poinformować Moskwę, że eskalacja Rosji przyniesie znaczną liczbę sił amerykańskich i sojuszniczych, a także stałą obecność w państwach bałtyckich i regionie Morza Czarnego. NATO powinno też zasygnalizować Moskwie, że wszelkie dodatkowe operacje mogą zostać ponownie rozważone po ustąpieniu obecnego kryzysu.

Zachód powinien również zintensyfikować swoją polityczną kontrofensywę, aby odzyskać inicjatywę od Moskwy, która stara się zastraszyć Ukrainę, Europę i Stany Zjednoczone groźbami przemocy, aby spełniły ich żądania, z których wiele jest w oczywisty sposób nieuzasadnionych i nie do zaakceptowania. Rząd Bidena powinien zabiegać o oświadczenie Grupy Siedmiu (G7) na szczeblu szefów państw potępiające groźbę Moskwy szerzej zakrojoną wojną z Ukrainą oraz współpracować z sojusznikami i partnerami w celu wykorzystania innych forów, w tym Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy Europie i być może ONZ, aby podkreślić niedopuszczalność rosyjskich działań militarnych i gróźb przymusu.

Rząd Bidena powinien konsultować się z NATO, Unią Europejską, Ukrainą i kluczowymi sojusznikami, takimi jak Polska, w sprawie kompleksowych przygotowań do radzenia sobie z kryzysem humanitarnym, który mógłby wywołać poważną rosyjską inwazję.

Wreszcie, Stany Zjednoczone i ich sojusznicy powinni nadal demonstrować wolę dialogu z Rosją, aby zgłaszać obawy NATO i innych stron dotyczące rosyjskich działań wojskowych i innych agresywnych działań. Wskazał pan, że niektóre elementy traktatu USA-Rosja zaproponowane przez Rosję oraz umowy NATO-Rosja mogą stanowić podstawę do dyskusji i ewentualnych negocjacji. Stany Zjednoczone i NATO powinny dać jasno do zrozumienia Kremlowi, że muszą złagodzić zagrożoną sytuację militarną wokół Ukrainy, zanim będą mogły odbyć się jakiekolwiek merytoryczne negocjacje, a wszelkie negocjacje muszą obejmować wszystkie strony, których interesy bezpieczeństwa są naruszone. Tych problemów nie da się rozwiązać po prostu w dwustronnym kanale między USA a Rosją. Ponadto wszelkie negocjacje powinny być zgodne z zasadami uzgodnionymi przez wszystkich członków NATO, Rosję i Ukrainę, takich jak te zawarte w Akcie Końcowym z Helsinek i Karcie Paryskiej.