Film miał premierę w 1947 roku, zaledwie dwa lata po zakończeniu II wojny światowej. Większość osób biorących udział w tej produkcji – aktorki, operatorzy, dźwiękowcy – sama doświadczyła życia w obozach koncentracyjnych. Dla wielu, Ostatni etap był krokiem, który pozwolił im wyleczyć się z części tej traumy. Film został nakręcony w prawdziwym obozie pracy Birkenau, a cały zespół spędził na miejscu ponad dwa miesiące.
Jakubowska zrealizowała łącznie 14 filmów, w tym dwa kolejne, które uzupełniały trylogię Ostatni etap: Koniec naszego świata (1964) i Zaproszenie (1985). Jednak żaden z nich nie osiągnął takiego samego uznania.
Po premierze Ostatni etap zyskał niezwykłą popularność na całym świecie. Film został nagrany przez ONZ i dystrybuowany w kinach aż do Brazylii i Indonezji. We Francji demonstracje poprzedziły wykłady Pabla Picassa na temat okropności wojny.
Jednak mimo niezwykłej popularności na całym świecie, film Jakubowskiej nie cieszył się szczególnym uznaniem w komunistycznej Polsce, gdzie urzędnicy byli oburzeni jego szczerymi postaciami kobiecymi. Krytycy podkreślali jego wady i unikali Ostatni etap w rankingach, recenzjach i rekomendacjach. Przez kolejne kilkanaście lat film był systematycznie zapominany, a reżyser traktowany jako persona non grata.
Bolesław Prus jest autorem publikującym na portalu humanmag.pl, gdzie porusza tematy związane z aktualnymi wydarzeniami, polityką, biznesem, technologią, sportem, rozrywką i stylem życia. Koncentruje się na jasnym przedstawianiu faktów, dostarczaniu użytecznych informacji oraz opisywaniu tematów i historii istotnych dla czytelników w przystępny i rzetelny sposób.