Close Menu
    Facebook X (Twitter) Instagram
    HUMANMAG
    • Dom
    • Nagłówki
    • Świat
    • Biznes
    • Nauka
    • Technika
    • Sport
    • Rozrywka
    HUMANMAG
    Home»Zabawa»Nehemiah Persoff, aktor o znanej twarzy (i głosie), umiera w wieku 102 lat
    Zabawa

    Nehemiah Persoff, aktor o znanej twarzy (i głosie), umiera w wieku 102 lat

    6 kwietnia, 2022Brak komentarzy6 Mins Read
    Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Reddit WhatsApp Email
    Nehemiah Persoff, aktor o znanej twarzy (i głosie), umiera w wieku 102 lat
    Share
    Facebook Twitter Pinterest Reddit WhatsApp Email

    Nehemiah Persoff, wszechobecny aktor charakterystyczny, którego chrapliwy głos i talent do wyrażania groźby wzmocniły jego portrety grona złowrogich typów, w szczególności pół tuzina gangsterów z czasów prohibicji, zmarł we wtorek w San Luis Obispo w Kalifornii. Miał 102 lata.

    Przyczyną była niewydolność serca, powiedział jego wnuk Joey Persoff.

    Przez dziesięciolecia pan Persoff był jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy w telewizji, z twarzy, jeśli nie z nazwiska; Od końca lat 40. występował w setkach spektakli. Przez większość czasu grał rolę drugoplanową, czasem przyjacielską, czasem złośliwą, ale często z nieokreślonym akcentem obcym ze względu na talent do dialektu.

    Wystąpił w tak długich serialach z lat 50., 60. i 70., jak Gunsmoke, The Twilight Zone, Route 66, Gilligan’s Island, Mission: Impossible, Hawaii Five-O i Columbo. Prawo i porządek oraz Chicago Hope.

    Pan Persoff, pochodzący z Jerozolimy, który wyemigrował do Stanów Zjednoczonych w wieku 9 lat, był w rzeczywistości sympatycznym ojcem czwórki dzieci, który był żonaty z tą samą kobietą przez siedem dekad i został uznanym malarzem na emeryturze.

    Jego najbardziej znane role to troje troskliwych rodziców: żydowski uchodźca uciekający przed nazistami i mający nadzieję zobaczyć swoją córkę ponownie w Hawanie w filmie Podróż potępionych z 1976 roku; ojciec ortodoksyjnej Żydówki w Polsce początku XX wieku, która pozuje jako chłopiec, by móc studiować w jesziwie, w Yentl Barbry Streisand (1983); i głos ojca Fievela Mousekewitza, rosyjsko-żydowskiej myszy, która migruje do Stanów Zjednoczonych, aby uciec przed grasującymi kotami, w filmie animowanym z 1986 roku Amerykański ogon i jego kontynuacjach.

    Mimo to najbardziej kojarzył się z eleganckimi gangsterami, których portretował w filmach i telewizji. Był szefem przestępczości Johnnym Torrio w filmie Al Capone z 1959 roku, w którym Rod Steiger zagrał tytułową rolę. W serialu The Untouchables grał dwóch różnych gangsterów z prawdziwego życia: Jake’a Guzika, finansowego mózg nielegalnego gangu alkoholowego Capone, w kilku odcinkach, oraz Waxeya Gordona, króla nielegalnego piwa w Nowym Jorku, w odcinku z 1960 roku, w którym radośnie wycelował pistolet Tommy’ego w lufy konkurenta.

    READ  Meet the Neighbors to kontynuacja odważnej inicjatywy, która może przekształcić kraj – czy możemy uratować nasze regionalne miasta?

    Być może jego najbardziej pamiętną drugoplanową rolą była jego przerośnięta parodia gangstera, Mały Bonaparte, w klasycznej komedii Billy’ego Wildera Some Like It Hot (1959). Dwa jego wersy z tego filmu są często cytowane przez fanów filmu.

    Do zgromadzenia mafii przebranego za zgromadzenie miłośników opery mówi: „W ostatnim roku podatkowym zarobiliśmy 112 milionów dolarów przed opodatkowaniem… po prostu nie zapłaciliśmy żadnych podatków!”

    A po tym, jak zabójca wyskakuje z wielkiego urodzinowego tortu i strzela z karabinów maszynowych, inny gangster, grany przez George’a Rafta i jego świta, pan Persoff mówi dociekliwemu detektywowi: „W tym torcie było coś, co się z nim nie zgadzało. hm.”

    Pan Persoff powiedział kiedyś, że uwielbia pracować nad Nietykalnymi, ponieważ mógł walić w rogi z Elliotem Nessem, agentem federalnym, który grał słusznie zarozumiale przez Roberta Stacka.

    „Bob Stack był taki nadęty, był tak poprawny i lepszy, tak arystokratyczny, że beze mnie wydobył we mnie buntownika” – powiedział magazynowi Cinema Retro. „Wywołało to we mnie złość, złość, którą czuję, że jest tak ważną częścią tego, co czyni gangstera”.

    Nehemiah Persoff urodził się w Jerozolimie 2 sierpnia 1919 r., kiedy obszar ten przechodził od rządów osmańskich do mandatu brytyjskiego. Jego ojciec Szmuel, złotnik, jubiler i nauczyciel sztuki, zdecydował, że poprawi się jego perspektywa w Ameryce i sam wyemigrował. Po sześciu latach przywiózł ze sobą żonę Puah (Holman) Persoff, gospodynię domową, oraz trzech synów i dwie córki.

    To był początek Wielkiego Kryzysu, a rodzina mieszkała w mieszkaniu z zimną wodą w Williamsburgu na Brooklynie, choć w końcu przenieśli się na Bronx.

    Nehemiasz uczęszczał do Hebrajskiego Instytutu Technicznego, aby nauczyć się zawodu elektryka, a jego pierwszą pracą była praca jako konserwator sygnału na starej linii metra IND. Płaciło mu 38 dolarów tygodniowo, więcej niż zarabiał jego ojciec.

    READ  Polska wspiera opozycję centrową po ośmiu latach rządów nacjonalistów – NBC Los Angeles

    Jego wprowadzenie do aktorstwa było przypadkowe: został zaproszony do występu gościnnie w spektaklu będącym zwieńczeniem imprezy organizacji syjonistycznej. Doświadczenie podsunęło mu pewien pomysł i po trzech latach służby w armii amerykańskiej wziął urlop w konspiracji i rozpoczął studia aktorskie.

    Pan Persoff był jednym z pierwszych uczniów w Actors Studio, gdzie jego nauczycielami byli zwolennicy metody aktorskiej Elia Kazan i Lee Strasberg. Jego kolegami ze studiów byli Julie Harris, Martin Balsam, Cloris Leachman i Kim Hunter.

    Jego pierwszą drugoplanową rolą był film noir Naked City z 1948 roku, ale była to kolejna drugoplanowa rola, która przyciągnęła mu wiele uwagi: był głupim kierowcą taksówki w pamiętnej scenie taksówki w Na nabrzeżu (1954). Jego twarz pojawia się tuż po jednej z najsłynniejszych rozmów w historii kina, kiedy Marlon Brando mówi Rodowi Steigerowi: „Mogłem mieć zajęcia, mogłem być kandydatem. Mogłem być kimś, a nie takim włóczęgą jak ja.

    Obsadzany był zwykle w małych rolach drugoplanowych, ale często zamieniał je w perełki charakteryzacji. Jednym z nich był Leo, nieuczciwy księgowy w ostatnim filmie Humphreya Bogarta, The Harder They Fall (1956), który chłodno opowiada zirytowanemu Bogartowi, że otrzymał przytłoczonego boksera, który zdobył milion dolarów za walkę o mistrzostwo 49,07 dolarów.

    W 1951 roku pan Persoff poślubił Thię Persov, daleką krewną, która pracowała jako pielęgniarka w syjonistycznej grupie wojskowej Palmach podczas wojny arabsko-izraelskiej w 1948 roku. Zmarła na raka w zeszłym roku. Oprócz wnuka, pan Persoff pozostawił trzech synów, Jeffreya, Dana i Perry’ego; córka Dahlia; i cztery wnuczki. Mieszkał w mieście Cambria na środkowym wybrzeżu Kalifornii.

    Podczas występów w Hollywood pan Persoff trzymał rękę w teatrze na żywo. W 1959 pojawił się na Broadwayu jako redaktor gazety i eseista Harry Golden w krótkotrwałej adaptacji popularnej książki pana Goldena Only in America. Był to ostatni z kilkunastu występów na Broadwayu.

    READ  Polska kończy działania poszukiwawcze w związku z rosyjskimi rakietami

    W Kalifornii, po osiemdziesiątce, zagrał jako kłótliwy socjalista w komedii Herba Gardnera Nie jestem Rappaportem oraz jako mleczarz Tevye w Skrzypku na dachu.

    Przez prawie dwie dekady występował jako twórca Tewje, pisarz jidysz Szolem Alejchem, w jednoosobowym przedstawieniu, do którego zaadaptował pięć bajek pisarza. W 1975 roku otrzymał nagrodę Los Angeles Drama Critics Circle za drugoplanową rolę w Dybuku na Mark Taper Forum.

    Kiedy wysokie ciśnienie krwi i inne problemy zdrowotne zmusiły go do zmniejszenia obciążenia pracą, Persoff zaczął malować, studiować w Los Angeles i produkować akwarele, które były wystawiane w galeriach w północnej Kalifornii. Malował do ostatniego tygodnia życia. W 2021 opublikował artykuł, „Wiele twarzy Nehemiasza”.

    Pomijając dialekty i akcenty, miał wnikliwą filozofię dotyczącą aktorstwa. „Kiedy gram dobrego faceta, staram się pokazać, że jest w nim coś złego”, powiedział kiedyś. „Kiedy gram złoczyńcę, obdarzam go godnością i miłością”.

    Alex Traub przyczynił się do powstania raportu.

    Bolesław Prus

    Bolesław Prus jest autorem publikującym na portalu humanmag.pl, gdzie porusza tematy związane z aktualnymi wydarzeniami, polityką, biznesem, technologią, sportem, rozrywką i stylem życia. Koncentruje się na jasnym przedstawianiu faktów, dostarczaniu użytecznych informacji oraz opisywaniu tematów i historii istotnych dla czytelników w przystępny i rzetelny sposób.

    Share. Facebook Twitter Pinterest LinkedIn WhatsApp Reddit Email
    Previous ArticleAktualizacje na żywo: MAE uwolni 120 milionów baryłek ropy z rezerwy awaryjnej
    Next Article Najnowsze wiadomości o wojnie i sankcjach między Ukrainą a Rosją: Aktualizacje na żywo

    Related Posts

    Koniec Forza Motorsport? Microsoft łączy studia, a legenda Xboksa odchodzi po 27 latach

    31 października, 2026

    Kaylee Hottle nie żyje. Młoda gwiazda serii „Godzilla i Kong” zginęła w wypadku samochodowym

    22 lipca, 2026

    Ilona Ostrowska o powrocie do „Rancza”. Aktorka ujawnia pierwsze kulisy nowych odcinków

    22 lipca, 2026

    Michał Wiśniewski o powrocie do Mandaryny. Muzyk ujawnia, jakie zasady przyjęła para

    22 lipca, 2026

    Netflix zaprezentuje swój polski harmonogram na 2023 rok podczas wydarzenia w Warszawie, skupiającego się na lokalnych gwiazdach

    29 lipca, 2024

    Mężczyzna oskarżony i aresztowany w związku ze śmiercią w grach typu escape room w Polsce

    29 lipca, 2024
    Add A Comment
    Leave A Reply Cancel Reply

    Navigate
    • Dom
    • Nagłówki
    • Świat
    • Biznes
    • Nauka
    • Technika
    • Sport
    • Rozrywka
    Pages
    • o nas
    • Formularz kontaktowy
    • DMCA
    • Polityka Redakcyjna
    • Polityka prywatności
    • o nas
    • Formularz kontaktowy
    • DMCA
    • Polityka Redakcyjna
    • Polityka prywatności
    © 2026 HumanMag. All rights reserved.

    Type above and press Enter to search. Press Esc to cancel.