Connect with us

Gospodarka

Wywiad – Dawid Walentek

Published

on

Ten wywiad jest częścią serii wywiadów z naukowcami i praktykami na wczesnym etapie ich kariery. W wywiadach omawiane są bieżące badania i projekty oraz udzielane są porady innym młodym naukowcom.

Dawid Walentek (dr) jest ekonomistą politycznym na Uniwersytecie Warszawskim. Obszar badań Dawida to konflikt i współpraca w stosunkach międzynarodowych. Publikował w International Interactions, Public Choice i Journal of European Integration. Jego artykuł o pokoju gospodarczym zdobył nagrodę EISA Best Graduate Paper Award 2019. Dawid jest również członkiem Centre for Complex Systems Studies (CCSS) na Uniwersytecie w Utrechcie. Przed podjęciem studiów był oficerem handlowym w Ambasadzie RP w Hadze.

Co (lub kto) spowodowało najbardziej znaczące zmiany w twoim myśleniu lub zachęciło cię do kontynuowania badań?

Latem 2014 roku Rosja nałożyła kontrsankcje m.in. na Unię Europejską. W tym czasie pracowałem w Ambasadzie RP w Hadze, w dziale handlowym, który podlegał bezpośrednio Ministerstwu Gospodarki. Rankiem po wdrożeniu środków otrzymaliśmy listę produktów, które musiały znaleźć alternatywny rynek – natychmiast. Rosyjskie kontrsankcje wymierzone były w europejski eksport żywności i był to ważny rynek zbytu dla polskich producentów. Ministrem gospodarki był wówczas wicepremier Janusz Piechociński z PSL, partii agrarnej, będącej podległym koalicjantem rządzącej Platformy Obywatelskiej, dodając wagę polityczną kwestii rosyjskich kontrsankcji. W 2014 roku premierem w Polsce był Donald Tusk, a Polska znalazła się w gronie najbardziej restrykcyjnych państw członkowskich pod względem restrykcji wobec Rosji, pozycjonując się jako przedstawiciel Kijowa w Brukseli. Po pierwsze, stworzyła intrygującą dynamikę ze sprzecznymi interesami na poziomie krajowym i międzynarodowym. Po drugie, skłoniło mnie to do myślenia o sankcjach – o tym, jak w liberalnym porządku państwa i przywódcy, którzy uważają się za pionierów liberalizmu, wybierają środki ekonomiczne, aby osiągnąć cele polityczne. Te pierwsze opisuję w artykule w Czasopismo Integracji Europejskiej Spójrz na konsensus w Radzie Europejskiej w sprawie sankcji wobec Rosji, a później analizuję dokument roboczy o pokoju gospodarczym i moim rozprawa szerszy.

READ  Ukraina czeka na rozpoczęcie dostaw gazu z polskiej rezerwy państwowej – oficjalnie

Jakie są główne czynniki skłaniające państwa do stosowania sankcji w przeciwieństwie do innych instrumentów w stosunkach międzynarodowych?

Pewien zachodni dyplomata powiedział mi podczas małej konferencji skupiającej uczonych i praktykujących sankcje: „Czasami trzeba użyć czegoś więcej niż presji dyplomatycznej, ale nie pójdziesz na wojnę; wtedy stosuj sankcje”. I rzeczywiście, wydaje się, że to logika, która kieruje demokratycznymi liderami – a demokracje są najbardziej płodnymi użytkownikami tego narzędzia. Wydaje się, że mechanizm leżący u podstaw jest dwojaki. Z drugiej strony przywódcy Demokratów wydają się coraz bardziej zwiększyć popularność o nałożenie sankcji gospodarczych – niezależnie od wyniku. Drugie to demokracje bardziej prawdopodobne, że odniesie sukces w fazie zagrożenia sankcje ekonomiczne – ze względu na wyższe koszty publiczności za rezygnację i mniejszą niepewność co do ich intencji. Te dwa mechanizmy wzmacniają się nawzajem, co prawdopodobnie częściowo tłumaczy wzrost przymusu ekonomicznego od zakończenia zimnej wojny.

Jakie warunki sprawiają, że sankcje są mniej lub bardziej skuteczne?

Myślę, że jest rosnący konsensus o skuteczności sankcji. Po pierwsze, sankcje mają większe szanse powodzenia, jeśli są bardziej kosztowne dla państwa docelowego. To samo dotyczy groźby sankcji, prawdopodobnie wysokie koszty zwiększają szanse na skuteczne zagrożenie. To dość intuicyjne, ale są przypadki, które zasadniczo przeczą tej logice, na przykład Irak, który z powodu sankcji stracił około połowy swojego PKB – a Rosja jest obecnie na tej samej drodze. Po drugie, ile stanów wiedzą o sobie nawzajem w fazie zagrożenia, jest ważne dla powodzenia zagrożenia; Jednym ze sposobów mierzenia tej wiedzy jest spójrz na sojusze. To też jest w jakiś sposób intuicyjne, ponieważ tania rozmowa nie prowadzi zbyt daleko. Po trzecie, możliwość postrzegania sankcji przez krajową publiczność objętego sankcjami jako kosztownych wydaje się najważniejsza nawet w fazie zagrożenia – co sprawia, że ​​wycofywanie się jest atrakcyjną drogą. Po czwarte, wiemy też, że wielostronne sankcje średnio bardziej efektywny. Jednocześnie mamy ważne przypadki, które nie wpisują się w ten trend, co komplikuje dyskusję o skuteczności. Co więcej, temat jest często badany z pewnej perspektywy instytucjonalnej – na przykład Skuteczność sankcji UE – co jest bardzo istotne, ale też utrudnia udzielenie satysfakcjonującej odpowiedzi na pytanie „kiedy sankcje zaczynają obowiązywać?”. Z pewnością kwestia naglącej potrzeby.

READ  Szef obrony USA Austin w Brukseli podczas rozmów wysokiego szczebla w NATO

Czy sankcje UE wobec Rosji były skuteczne i czy uważasz je za trwałe?

To pytanie płynnie łączy się z poprzednim. Samo pojęcie sukcesu czy skuteczności jest w tym przypadku problematyczne. W tym miejscu powiedziałbym, że zachodnie sankcje wobec Rosji były skuteczne, na ile to możliwe, bo okiełznały ambicje Putina. Sytuacja na Ukrainie jest jednak daleka od optymalnej, a uruchomienie Nord Stream 2 prawdopodobnie ją pogorszy. Myślę, że Rada Europejska utrzyma sankcje – Rosja niewiele robi, aby załagodzić konflikt, a otrucie i uwięzienie Nawalnego było przestrogą dla europejskich elit. Zniesienie sankcji i otwarcie Nord Stream 2 byłoby sygnałem słabości UE; a tego nie chcą w tej chwili przywódcy europejscy.

Nad czym obecnie pracujesz?

W przypadku sankcji pracuję nad współpracą w przypadku przymusu. Chciałbym się dowiedzieć, w jakich okolicznościach emitenci sankcji decydują się na współpracę nad systemem sankcji. Wstępne wyniki pokazują, że w grę wchodzą dwa mechanizmy. Po pierwsze, dostrzegam silną rolę w reputacji państwa w zakresie przestrzegania wszystkich wcześniejszych sankcji. Po drugie, powtarzająca się interakcja wydaje się wspierać współpracę w zakresie sankcji. Innymi słowy, jeśli chodzi o wielostronny przymus gospodarczy, tworzenie koalicji wydaje się rządzić dwiema regułami: „zrobię ci to, co zrobiłeś innym” oraz „uczynię ci to, co zrobiłeś”. mnie”. Podsumowałem te ustalenia w jednym dokument roboczy. Co ciekawe, wyniki dotyczące współpracy w zakresie sankcji gospodarczych zgadzają się z niedawnymi pracami teoretycznymi nad rozwój współpracy w szerszym sensie.

Obecnie jestem doktorantem na Uniwersytecie Warszawskim, pracuję nad projektem dotyczącym polityki uchodźczej w całej Europie. Naszym celem jest odejście od literatury, która koncentruje się głównie na rodzaju migrantów lub uchodźców, których Europejczycy chcą lub nie chcą, i skupienie się na tym, jaki rodzaj polityki wobec uchodźców jest pożądany w całej UE. Planujemy zbadać pytania dotyczące europejskiej solidarności, prawa do pracy lub przeprowadzki czy kosztów polityki. Niedawno przeprowadziliśmy duży eksperyment sondażowy z udziałem około 16 000 uczestników w 10 państwach członkowskich. Możesz dowiedzieć się więcej o tym aktualnym projekcie na naszej stronie internetowej.

READ  Chińskie FM nawołuje do współpracy z Polską w różnych obszarach

Jaka jest najważniejsza rada, jakiej możesz udzielić młodym naukowcom?

Doktorat to praca i już się nie studiujesz. Chociaż bycie studentem to świetny styl życia, skupianie się wyłącznie na doktoracie może być wyczerpujące. Weź urlop i odzyskaj nadgodziny, nie sprawdzaj poczty po pracy (jest ciężko, piszę te słowa we wtorek o 21:30) i nie zakładaj, że ludzie będą zajęci w weekend, będą działać

Dalsze czytanie na temat e-stosunków międzynarodowych

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.