Connect with us

Zabawa

Motown, autor tekstów i producent Lamont Dozier, nie żyje w wieku 81 lat | zabawa

Published

on

NOWY JORK (AP) – Lamont Dozier, drugie imię uznanego zespołu Holland-Dozier-Holland, który napisał i wyprodukował „You Can’t Hebrew Love”, „Heat Wave” i dziesiątki innych hitów, i pomógł uczynić Motown jednym niezastąpiona firma produkująca albumy z lat 60. i później, zmarła w wieku 81 lat.

Dozier zmarł „spokojnie” w swoim domu niedaleko Scottsdale w Arizonie, zgodnie z oświadczeniem jego rodziny w poniedziałek. Przyczyna śmierci nie została od razu ustalona. Duke Fakir, bliski przyjaciel i ostatni żyjący członek oryginalnego Four Tops, nazwał Doziera „przystojnym, utalentowanym facetem” z niesamowitym wyczuciem tego, jaki materiał najlepiej pasuje do konkretnej grupy.

„Lubię nazywać Holland-Dozier-Holland 'muzycznym kuterem’” – powiedział we wtorkowym wywiadzie telefonicznym. „Możesz wziąć dowolnego artystę, wezwać go do swojego biura, porozmawiać z nim, posłuchać go i napisać mu 10 najlepszych piosenek”.

W historycznym, samozwańczym awansie Motown do „Dźwięku Młodej Ameryki”, Holland-Dozier-Holland wyróżnił się spośród nawet tak utalentowanych rówieśników, jak Smokey Robinson, Stevie Wonder i Barrett Strong. W ciągu czterech lat, 1963-67, Dozier i bracia Brian i Eddie Holland stworzyli ponad 25 piosenek Top 10 i opanowali mieszankę popu, rhythm and bluesa, co pozwoliło wytwórni Detroit i założycielowi Detroit Berry’emu Gordy’emu przekroczyć granice między nimi czarno-białą muzykę i rywalizuj z Beatlesami na falach radiowych.

Napisali „Baby I Need Your Loving” i „Reach Out (I’ll Be There)” dla Four Tops, „Heat Wave” i „Jimmy Mack” dla Marthy and the Vandellas, „Baby Don” dla Marvina Gaye’a. 't You Do It” i „Jak słodko jest (być kochanym przez Ciebie)”. Muzyka przetrwała w niezliczonych ścieżkach dźwiękowych, samplach i audycjach radiowych, w coverach Rolling Stonesów, Lindy Ronstadt, Jamesa Taylora i wielu innych, a także w pokoleniach autorów piosenek i muzyków zainspirowanych brzmieniem Motown.

„Ich struktury były proste i bezpośrednie” – napisał Gerri Hirshey w opowiadaniu Motown z 1984 roku „Nowhere to Run: The Story of Soul Music”. Brzęczyk fast foodów, który czai się podprogowo, aż połączy się z prawdziwym głodem.”

READ  Najnowsze filmy do obejrzenia w maju 2022 r.

Brian Wilson, Ronnie Wood i Mick Hucknall byli jednymi z wielu muzyków, którzy we wtorek złożyli hołd. Carole King, która wraz ze swoim ówczesnym mężem Gerrym Goffinem była kolejną czołową twórczynią hitów lat 60., napisała na Twitterze, że „próba nadążyć za nimi uczyniła nas lepszymi autorami piosenek”.

Splendor HDH idealnie pasował do znanej grupy Motown, Diany Ross and the Supremes, dla których napisali 10 piosenek numer 1, w tym „Where Did Our Love Go”, „Stop! W imię miłości” i „Miłości się nie spieszy”. Oczekiwania były tak wysokie, że kiedy „Nothing But Heartaches” nie znalazł się w pierwszej dziesiątce w 1965 roku, Gordy wysłał notatkę z żądaniem, aby Motown wydała tylko piosenki z pierwszych miejsc na listach przebojów dla Supremes, zamówienie HDH nazwane „I Hear a Symphony” i kilka kolejnych nagrań, które nastąpiły później.

Holland-Dozier-Holland nie wychodziło poza schematy ani nie powtarzało wcześniejszego przeboju, ale działało w różnych nastrojach i stylach: niezobowiązująca radość z „How Sweet It Is (To Be Loved by You)”, narastające pragnienie „Heat Wave” , pilna potrzeba „Sięgnij (ja tam będę)”. Dozier skupił się na melodii i aranżacji, niezależnie od tego, czy będzie to zapadające w pamięć echa chórków Vandella w „Nowhere To Run”, migające światła gitary napędzające „You Keep Me Hanging On” The Supremes, czy hipnotyczne pianino gospel w „Can” Gaye’a. Mam świadka?”

„Wszystkie piosenki zaczynały się jako wolne ballady, ale kiedy weszliśmy do studia, podkręciliśmy tempo” – powiedział Dozier Guardianowi w 2001 roku. „Piosenki musiały być szybkie, ponieważ były dla nastolatków – w przeciwnym razie byłoby więcej dla twoich rodziców. Emocje wciąż tam były, niewiele brakowało do optymizmu, jaki dało ci przyśpieszone tempo”.

Rozkwit HDH i Motown zakończył się w 1968 r. wśród pytań i sporów sądowych dotyczących opłat licencyjnych i innych kwestii. HDH opuścił wytwórnię i żadna ze stron nie wyzdrowiała. Cztery Tops i Supremes były jednymi z aktów, które ucierpiały z powodu braku najbardziej zaufanych pisarzy. Tymczasem starania HD-H o założenie własnej firmy pozostawały daleko w tyle za Motown. Etykiety Invictus i Hot Wax zniknęły w ciągu kilku lat, a Dozier przypomniał sobie z niedowierzaniem, że Holendrzy odrzucili przyszłe supergwiazdy, takie jak Al Green i George Clinton. HDH wydała kilka hitów, w tym „Band of Gold” Fredy Payne i „Want Ads” Honey Cone.

READ  5 programów, które przeminęły na zawsze, które musisz zobaczyć

Holland-Dozier-Holland zostali wprowadzeni do Hall of Fame Songwriters w 1988 roku i Rock and Roll Hall of Fame dwa lata później. Sam Dozier znalazł się w pierwszej dwudziestce hitem „Trying to Hold on to My Woman”, pomógł wyprodukować album Arethy Franklin „Sweet Passion” i pracował z takimi artystami, jak Eric Clapton i Hucknall. Jego największym osiągnięciem był współautor scenariusza „Dwa serca” Phila Collinsa, który znalazł się na szczycie listy przebojów z filmu „Buster” z 1988 roku, utrzymanej w średnim tempie ballady w stylu Motown, która zdobyła nagrodę Grammy, Złoty Glob i nominację do Oscara.

HDH ponownie połączyło siły przy produkcji scenicznej The First Wives Club, która miała premierę w 2009 roku, ale ich wspólny czas był krótki i nieszczęśliwy. Dozier i Hollands często ścierali się, a Dozier wyszedł przed rozpoczęciem show. „Nie wyobrażam sobie, żebyśmy kiedykolwiek ponownie współpracowali z Lamontem” – napisał Eddie Holland w Come and Get These Memories, pamiętniku The Hollands wydanym w 2019 roku, w tym samym roku, w którym Dozier opublikował pamiętnik How Sweet It is”.

Dozier przyznał, że jego wczesny sukces kolidował z życiem rodzinnym, ale ostatecznie osiadł z Barbarą Ullman, która zmarła w 2021 roku po ponad 40 latach małżeństwa. Jego dzieci to autor tekstów i producent nagrań Beau Dozier i kompozytor Paris Ray Dozier.

Jak wielu artystów Motown, Dozier urodził się w Detroit i dorastał w rodzinie śpiewaków i muzyków. Śpiewał w chórze w swoim kościele baptystów, a jego zamiłowanie do słów zostało potwierdzone przez nauczycielkę ze szkoły podstawowej, której, jak wspominał, spodobał się jeden z jego wierszy tak bardzo, że trzymała go na tablicy przez miesiąc. Pod koniec lat pięćdziesiątych był profesjonalnym piosenkarzem i ostatecznie podpisał kontrakt z Motown, pracując najpierw z Brianem Hollandem, a następnie z Eddiem Hollandem, który napisał większość tekstów.

READ  Gal Gadot zagra Kleopatrę! Czy będzie równa Elizabeth Taylor?

Niektóre z największych hitów i najbardziej chwytliwych fraz Motown pochodzą z rodzinnego życia Doziera. Przypomniał sobie, jak dziadek zwracał się do kobiet słowami „Sugar Pie, Honey Bunch”, otwierającymi słowami i ciągłym chórem utworu Four Tops „I Can’t Help Myself (Sugar Pie, Honey Bunch)” inspirowanym przez wszystkich trzech autorów piosenek, którzy mieli problemy z kobiety o imieniu Bernadette, podczas gdy kłótnia z innym przyjacielem Dozier pomogła zainspirować ulubieńca Supremes.

„Była bardzo zdenerwowana, ponieważ byłem wtedy dość kobieciarzem i zdradzałem ją” – powiedział Dozier Guardianowi. „Więc zaczęła na mnie przeklinać i bić mnie, dopóki nie powiedziałem:„ Przestań! W imię miłości!’ I jak tylko to powiedziałem, usłyszałem w głowie kasę i roześmiałem się. Moja dziewczyna nie uważała tego za zabawne: zerwaliśmy. Jedynymi, którzy byli szczęśliwi, byli Supremes.


Aby uzyskać więcej wiadomości o rozrywce AP, zobacz https://apnews.com/hub/rozrywka

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.