James Toney
Życie i sport to bycie we właściwym miejscu we właściwym czasie – ułamek może oznaczać różnicę między mistrzem a głupcem oraz życiem i śmiercią w skokach narciarskich.
Halvor Egner Granerud doskonale zdaje sobie sprawę ze znaczenia wyczucia czasu jako najnowszej supergwiazdy na wieloletniej linii produkcyjnej norweskich sportów zimowych.
W zeszłym roku pracował na zmianę w przedszkolu w Trondheim. W tym sezonie zdobył pięć kolejnych zwycięstw w Pucharze Świata w skokach narciarskich i po raz trzeci z rzędu poprowadził Norwegię do tytułu mistrza świata.
W sporcie grawitacyjnym, który przeciwstawia się lotnikom, skromny 24-latek nagle znajduje się w raczej rzadkim powietrzu, na niewiele ponad rok do Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Pekinie.
Dzięki swojej reputacji bierze udział w legendarnym turnieju Czterech Skoczni swojego sportu.
Pięć z rzędu Graneruda wyprzedziło norweskich legend skoków narciarskich Espena Bredesena, mistrza olimpijskiego z 1994 roku, i Ole Bremsetha, byłego złotego medalistę świata, który do tej pory zdołał tylko czterech.
A teraz jest więcej historii do zobaczenia, kiedy próbuje zostać pierwszym Norwegiem, który zdobył tytuł Czterech Skoczni od czasu Andersa Jacobsena 14 lat temu.
W najbliższych dniach zawody odbędą się w Oberstdorfie, Garmisch-Partenkirchen i Innsbrucku. Finałowa impreza odbędzie się w Bischofshofen w Epiphany.
Można jednak powiedzieć, że moment nagłego i wielkiego objawienia Graneruda został już osiągnięty, cokolwiek się wydarzy.
Zwykle jest obecnych 40 000 zimnych i entuzjastycznych fanów. Ciche tło tegorocznego konkursu jest tylko przypomnieniem innej świątecznej tradycji podczas przerwy.
Od rozpoczęcia turnieju Four Hills w 1953 r. Tylko trzech skoczków ukończyło „Wielki Szlem”. Sven Hannawald był pierwszym w 2002 roku, a Polak Kamil Stock w 2018 roku, a 12 miesięcy później Japończyk Ryoyu Kobayashi.
„W zeszłym roku wystartowałem w Pucharze Kontynentalnym i to naprawdę nie opłacało rachunków. Zaliczyłem tylko dwa mistrzostwa świata i ukończyłem 31. i 23. miejsce. W tym roku… cóż, było zdecydowanie inaczej” – mówi Granerud.
„Za długo żyłem z oszczędności, ale w tym roku wszystko wywróciło się do góry nogami.
„Pracowałem naprawdę ciężko nad mentalną stroną moich skoków. Po prostu czuję, że mam dużo większą kontrolę niż kiedykolwiek wcześniej.
„Wizualizuję duże skoki i nauczyłem się żartować z myśli, aby bardziej mnie skupiały.
„Ludzie patrzą na ten sezon i myślą, że zrobiłem coś magicznego – chodziło bardziej o odbudowanie wszystkiego i ciężką pracę”.
W domu rozmawiają już o jego kwalifikacjach olimpijskich. Norwegowie wygrali pierwsze siedem zawodów „Big Hill” rozgrywanych na igrzyskach, ale żaden z ich skoczków nie widział złota w pokazie od czasu Toralfa Engana w 1964 roku. I to naprawdę było kontuzjowane przez 58 lat.
Granerud z pewnością nie patrzy tak daleko w przyszłość, sprawdzając bramki jednym wielkim skokiem na raz, co jest jego dość przewidywalną mantrą.
Sześć z rzędu w Oberstdorfie zaprowadziłoby go do innego klubu, oprócz Kobayashiego, Thomasa Morgensterna i Janne Ahonena, do Hall of Fame w sporcie, który jest znany jako „spadający w dobrym stylu”.
„Fajnie byłoby być częścią tej firmy. Na pewno nie brakuje mi dodatkowej motywacji” – dodał.
Skoki narciarskie to w Norwegii swego rodzaju religia, chociaż Granerud wciąż ma do zrobienia, by być wspominanym w tych samych tonach szacunku, co rodak Ole Einar Bjorndalen, ośmiokrotny mistrz olimpijski w biathlonie.
W rzeczywistości nie jest nawet najbardziej znaną osobą w swojej rodzinie, jego zmarły pradziadek Torbjorn Egner napisał klasyk dla dzieci „Hakkebakkeskogen”.
„W mojej rodzinie potrzeba przynajmniej kilku złotych medali olimpijskich, by wspomnieć w tym samym zdaniu” – żartuje.
Więcej sukcesów w najbliższych dniach i to na pewno się zmieni.
Zofia Nałkowska jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu tematów ważnych dla czytelników w sposób jasny, przejrzysty i przystępny.