Connect with us

Sport

Polska 1968: ostatni pogrom

Published

on

Polska 1968: ostatni pogrom

„Czy jesteś Żydem?” – zapytał mojego ojca śmiało wyglądający holenderski dyplomata. – Tak – powiedział iw tym momencie zdał sobie sprawę, że wszystko się zmieniło. Nie był już Polakiem; kultura, w której się urodził, posiadane obywatelstwo, język, którym się posługiwał, kraj, który kochał – nic z tego nic nie znaczyło. Był po prostu Żydem. Nie mógł być jednym i drugim. Dyplomata podstemplował dokumenty mojego ojca i udał się do nowego życia w Europie Zachodniej.

Do 20 000 Żydów, w tym moja matka, zostało wypędzonych z Polski pod koniec lat 60. Zostali oskarżeni o wspieranie Izraela w zjadliwej kampanii antysemickiej przez komunistyczny rząd. Ta antyżydowska kampania została rzekomo zapoczątkowana w 1967 r. przez wspieraną przez blok sowiecki wojnę sześciodniową między Izraelem a jego arabskimi sąsiadami. Ale w rzeczywistości kampania była wynikiem walki o władzę wewnątrz rządzącej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Próbując zdobyć przychylność nacjonalistów, Władysław Gomułka, de facto przywódca Polski, publicznie skrytykował ostatnich ocalałych z Holokaustu jako „piątą kolumnę” za ich radość ze zwycięstwa Izraela w wojnie. Żydzi zostali usunięci z rządu, wiodących instytucji, środowisk akademickich i wojska.

W fabrykach robotnicy spontanicznie uchwalali antysyjonistyczne rezolucje, podczas gdy lokalne oddziały partii komunistycznej, a nawet kluby sportowe przeprowadzały czystki wśród żydowskich członków

W fabrykach robotnicy spontanicznie uchwalali antysyjonistyczne rezolucje, podczas gdy lokalne oddziały partii komunistycznej, a nawet kluby sportowe przeprowadzały czystki wśród żydowskich członków. Podobnie jak poprzednie pokolenie, porzucili swoje domy, dobytek, aw niektórych przypadkach chorych i starszych członków rodziny. Wybuchła również przemoc fizyczna, zwłaszcza wobec studentów, którzy w marcu 1968 r. protestowali przeciwko reżimowi komunistycznemu i wzywali do demokratycznych reform. Mój wujek był jednym z nich; Został wyrzucony z uczelni, aresztowany, pobity iw końcu musiał uciekać z kraju. Inni byli torturowani i wcielani do wojska, ponieważ reżim celował w demonstrantów żydowskich. Mówi się, że zwykli Żydzi spiskowali z „żydowskimi stalinistami”, „syjonistami” i, w sposób groteskowy, „niemieckimi neonazistami”.

Ostatecznie ponad połowa społeczności żydowskiej w Polsce została zmuszona do emigracji. Mój dziadek przeżył Holokaust, udając polskiego katolika i zamieniając swoje żydowsko brzmiące nazwisko Finkel na bardziej przekonujące polskie nazwisko Korski. Po zakończeniu wojny wrócił do Finkel, ale nie mógł znaleźć pracy. Więc zmienił je z powrotem na swoje fałszywe nazwisko i tego dnia dostał pracę.

READ  Trener siatkówki dziewcząt Liverpoolu Walter Brainerd odniósł 100. zwycięstwo Nowości

Od tamtej pory jest to nasze nazwisko, przypominające o tym, jak ważna jest elastyczność, ale także o trwałości nienawiści. Kiedy dziadek próbował w 1945 r. przedostać się do Francji, gdzie przed wojną studiował, został złapany i deportowany z powrotem do Polski. Doszedł do wniosku, że antysemici są wszędzie i że zna przynajmniej tych polskich. Rok później polscy żołnierze i policjanci oraz zwykli obywatele zaatakowali grupę żydowskich uchodźców w Kielcach, zabijając 42 osoby i raniąc 40. Moi dziadkowie ponownie próbowali wyjechać, ale odmówiono im prawa wyjazdu za granicę.

Zamiast tego mój dziadek zaczął budować nową socjalistyczną Polskę. To był sowiecki kraj, który obiecał naprawić dawne niesprawiedliwości. Brzmiało to dość kusząco dla wielu ocalałych z Holokaustu. Służył w partii komunistycznej i na różnych stanowiskach rządowych, negocjował dla Fiata umowę na budowę fabryki samochodów w Polsce. Henry Korski, taki wielki imprezowicz, otrzymał nawet zlecenie podróży na zachód w latach pięćdziesiątych, odwiedzając Hiszpanię w 1962 i Włochy w 1963 ze swoim synem, moim ojcem. Kiedy jego kolega został oskarżony o szpiegostwo na Zachodzie iw końcu stracony za zdradę, mój dziadek został zbadany, ale oczyszczony z wszelkich podejrzeń. Jego przywiązanie do Polski było jasne.

To właśnie sprawiło, że wydarzenia po wojnie sześciodniowej były tak traumatyczne. Nagle mój dziadek i jego rodzina znów byli tylko Żydami. Nie Polska. Nie komuniści. Nie ludzie, którym należy się szacunek. Medal, który otrzymał mój dziadek za ratowanie zawalonej kopalni, był bezwartościowy. Lata służby nie mają znaczenia. Byli tylko Żydami.

Najpierw dziadek stracił pracę, potem ojciec został wyrzucony z młodzieżówki komunistycznej, aw końcu wyrzucony z uniwersytetu. Mój ojciec pamięta, jak powiedział matce, która była wstrząśnięta w swoim małym mieszkanku i po raz drugi w życiu walczyła z ucieczką: „Jesteśmy w ładnym, ciepłym pokoju, ale na dworze szaleje; Musimy iść’.

Chociaż polski rząd chciał, aby Żydzi wyjechali, nie było to łatwe. Rząd argumentował, że Żydzi byli izraelskimi agentami iw związku z tym dawaliby ludziom prawo do podróżowania tylko do Izraela. Jednak Izrael nie miał przedstawicielstwa dyplomatycznego w Polsce, więc ludzie musieli udawać się do ambasady holenderskiej po wizy. Tak mój ojciec stanął przed holenderskim dyplomatą, któremu zadano pytanie, które zmieniło jego życie.

Mojemu ojcu udało się pożyczyć pieniądze na zakup dla mojej rodziny biletów lotniczych do Wiednia. Stamtąd mogli zdecydować, gdzie iść dalej. Mój dziadek chciał wrócić do Francji, moja babcia nie chciała jechać do Izraela, a Szwecja już odrzuciła jej wniosek o azyl. Korscy w końcu wyruszyli z nadzieją, że dotrą do Australii, gdzie byli przyjaciele. Ale każdy krok był skomplikowany. Na lotnisku polscy strażnicy graniczni próbowali uniemożliwić im wejście na pokład samolotu, a gdy w końcu ulegli naciskom innych pasażerów, strażnicy zmusili moich dziadków do pozostawienia kosztowności. Ostatni kopniak ze strony reżimu, który chciał, aby Żydzi zniknęli.

W jednej ze scen musicalu Skrzypek na dachu mleczarz Tevje mówi: „Dobry Boże… Wiem, wiem, jesteśmy narodem wybranym. Ale czasami nie możesz wybrać kogoś innego? Wielu polskich Żydów musiało czuć się jak Tewje. Rodzina mojego ojca w końcu dotarła do Wiednia i po kilku dniach bezpaństwowości jako uchodźcy, niespodziewanie otrzymała azyl z Danii, gdzie trafiła. Rodzina mojej mamy ma podobną historię. Wylądowali w Szwecji. W końcu obie rodziny zarabiały na siebie. „Zostaliśmy wrzuceni do raju” — zażartował kiedyś mój ojciec. Widział, jak jego starzy przyjaciele cierpieli za żelazną kurtyną, a potem przez trudne przemiany lat 80. i 90. XX wieku.

Urodziłem się w Danii w idyllicznym życiu: rozpieszczony przez duńskie państwo opiekuńcze, chroniony przez amerykańską gwarancję bezpieczeństwa z czasów zimnej wojny i wychowany przez rodzinę, która zapewniła im życie, choćby wygodne, ciężką pracą, wiedząc, że wszystko może się natychmiast zmienić; że być może będą musieli spakować walizki i uciec w środku nocy. Zapytaj dziś moją mamę, będzie mogła ci dokładnie powiedzieć, dokąd ucieknie i jakie rzeczy ze sobą zabierze (obecnie Kanada).

Zawsze uderzało mnie to, jak mało wiadomo o tym ostatnim pogromie, nawet wśród Żydów. Tak więc moi przyjaciele Daniel Schatz, Philip Boyes, Rene Rechtman i ja – wszystkie dzieci wypędzonych Żydów – zakładamy w tym miesiącu archiwum, aby zebrać świadectwa wypędzonych Żydów. Na uwagę zasługuje koniec ponad 700-letniej historii polskich Żydów. Mam osobisty interes w tym, aby historia mojej rodziny była znana. Ale myślę też, że pogrom zawiera ważną lekcję dla współczesnego świata.

Zawsze uderzało mnie to, jak mało wiadomo o tym ostatnim pogromie, nawet wśród Żydów

Obecny polski rząd woli argumentować, że to, co wydarzyło się po wojnie sześciodniowej, było dziełem komunistów, a nie Polski. Twierdzą, że kraj był okupowany. W 2018 roku prezydent Polski Andrzej Duda w połowie przeprosił wypędzonych z kraju Żydów, mówiąc, że żałuje „haniebnego czynu” i prosząc o „przebaczenie”. To było ważne i mile widziane oświadczenie. Ale też dał do zrozumienia, że ​​”dzisiejsza Polska, moje pokolenie, nie ponosi odpowiedzialności i nie musi przepraszać”.

READ  20 gier w piątym secie! Hurkacz zawodzi po 4,5 godziny. Linette pożegnała się również z Rolandem Garrosem Tenisem

Błyskawiczna wyprzedaż – kończy się w niedzielę

Zdobądź następne 10 tygodni za jedyne 10 GBP – plus karta podarunkowa John Lewis & Waitrose o wartości 20 GBP za darmo.

ZGŁOSZENIE OFERTY

Dla wielu Żydów spoza Polski jest to łatwowierność. W zakazie wzięły udział tysiące osób, w tym zwykli Polacy. Niektórzy, którzy popełnili przestępstwo, nadal wspinali się po szczeblach kariery zawodowej. Na przykład generał Jaruzelski był ministrem obrony w 1968 roku i kierował czystką antyżydowską w wojsku. Później został prezydentem i otrzymał pełną emeryturę państwową nawet po zjednoczeniu.

Większość Żydów, którzy wyjechali, nie oglądała się za siebie ani nie szukała odkupienia. Ale niektórzy nadal chowają urazę i przekazują ją swoim dzieciom. Czuję się komfortowo z moim polskim pochodzeniem i jestem z tego dumny. Ale wiem też, że najlepszym sposobem na wyleczenie ran, które wielu wciąż odczuwa, jest ograniczenie wymówek. Niebezpiecznie jest udawać, że wydarzenia z przeszłości nie mają nic wspólnego z teraźniejszością, abyśmy nie stali się ślepi na okropności, które mogą się jeszcze wydarzyć. Kiedy ludzie mówią, że jestem tylko antysyjonistą, a nie antysemitą, nie mogę nie myśleć o mojej rodzinie, której życie zostało wywrócone do góry nogami przez podobną zarozumiałość. Nie wszyscy egzekutorzy Gomułki byli wściekłymi ideologicznymi antysemitami – ale nie mieli problemu z używaniem antysemityzmu jako narzędzia politycznego, kiedy im to odpowiadało, i już wtedy wiedzieli, że rozróżnienie między antysyjonizmem a antysemityzmem jest głupie.

Holenderski dyplomata zadał mojemu ojcu biurokratyczne pytanie. Musiała wiedzieć, kim on jest, żeby móc rozpatrzyć jego wniosek o azyl. Ale pytanie stało się czymś więcej. To dowód na to, że bycie Żydem to nie tylko kolejna tożsamość. Zawsze możemy się do tego zredukować. To kim jestem, kiedy wszystko inne może mi zostać odebrane. I dlatego ważne jest, aby ten ostatni pogrom antyżydowski stał się lepiej znany.

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *