Connect with us

Zabawa

Ilona Royce Smithkin, nieprawdopodobna muza w modzie i sztuce, umiera w wieku 101 lat

Published

on

Ilona Royce Smithkin, która zapaliła się w świecie mody jako pomarańczowowłosa dziewięćdziesięciolatka z pasującymi rzęsami o długości pięciu centymetrów, wystąpiła w filmie dokumentalnym „Advanced Style” oraz w kampaniach modowych takich marek jak Trener, jednocześnie rzucając żar w wiele innych dziedzin jako muza dla fotografów, filmowców i animatorów – wesoła osobowość zbudowana na całe życie po ponurym dzieciństwie – zmarła 1 sierpnia w swoim domu w Provincetown w stanie Massachusetts. Miała 101 lat.

Śmierć potwierdziła Melinda Levy, wieloletnia przyjaciółka i administratorka jej majątku.

Wzrost pani Smithkin rozpoczął się od plotek.

W 2010 roku fotograf Ari Seth Cohen, który Rozszerzony styl – blog poświęcony stylowi kobiet po 60. roku życia, który później stał się serią książek i filmów na ten sam temat – usłyszał od znajomej o „magicznej kobiecie o ognistych rudych włosach i najdłuższych rzęsach, jakie kiedykolwiek widziała”. Przygotował dla niej sklep do odwiedzenia.

Niedługo potem zauważył na ulicy w West Village kobietę, która miała około czterech stóp wzrostu i miała na sobie ręcznie malowane tenisówki, pasujące do tego niebieskie ubrania i wysadzane diamentami okulary przeciwsłoneczne z wystającymi rzęsami. To była ona.

Pan Cohen poprosił o zrobienie zdjęcia pani Smithkin. – Oczywiście – wykrzyknęła, kopiąc powietrze jedną z nóg.

„Zakochałem się od razu” – powiedział Cohen w wywiadzie telefonicznym.

Odwiedził panią Smithkins West Village Walk-up na czwartym piętrze, maleńkie studio tak zatłoczone tkaninami, torebkami, obrazami, czasopismami i kapeluszami, że drzwi nie otwierały się do końca, a potem zabrał ze sobą przyjaciół. Pani Smithkin podała kawę lub wódkę – „jedyne dwie rzeczy, które mogę zrobić” – wyjaśniła – i opisała, jak robiła własne kaftany i zamieniała przedmioty, takie jak teczki na listy i długopisy do pisania, w biżuterię.

Nie mając zamiaru kręcić filmu, pan Cohen i jego przyjaciółka, Lina Plioplyte, zaczęli filmować swoje rozmowy z panią Smithkin. Stało się to dokumentem w 2014 roku, który skupiał się na niektórych głównych powracających postaciach bloga.

READ  Igo z zespołem Clock Machine Band promuje film „Polot”. Maciej Musiałowski realizuje swoje marzenia [TELEDYSK]

W filmie pani Smithkin, z zawodu malarka, połączyła aresztowanie osobistych ujawnień z komedią slapstickową. „Założyłam własną firmę około 10, 12, 13 lat temu”, powiedziała, mimo że miała 94 lata, kiedy została wydana. Dołączyła do dziewięcioletniej przyjaciółki, która, jak powiedziała, straciła pamięć, by zaśpiewać w duecie „You Make Me Feel So Young”.

Kiedy była w jej wieku, powiedziała kiedyś: „Nie mogę już kupować zielonych bananów”.

„Myślę, że styl zaawansowany nie byłby ułamkiem tego, czym jest bez Ilony” – powiedział Cohen. „Wniosła to głęboko. Była gwiazdą ”.

Pani Smithkin zaczęła modelować i prowadziła kampanię. na Okulary autorstwa Karen Walker i odzież z Mara Hoffmann ona była oznaczony „92-letnia pielęgniarka” z „The New York Post” Page Six, która… opisane Tańczyła w hotelu Jane, nie zdając sobie sprawy, że jej szalik zapalił się od pobliskiej świecy. Inny imprezowicz wylał szampana na płomienie.

Pani Smithkin mogła wydawać się urozmaiconą postacią niektórym fanom boogie w hotelu Jane, ale jej ekstrawaganckie przebranie było wystarczająco zabawne, by znaleźć się w centrum uwagi. Ale ma „stajnię podopiecznych”, składającą się głównie z artystów, którzy wiedzą lepiej, powiedział jeden z nich, aktor Erik Liberman.

„Zauważyła, kogo pociągały kolor i światło, a kto chciał zrozumieć źródło koloru i światła” – powiedział Liberman. „Dla szukających głębszych rozmów były czapki, bajeczne szale, a na koniec nawet rzęsy”.

Pan Liberman często pojawiał się w studiu pani Smithkin w krótkim czasie, aby uciąć sobie drzemkę między występami na Broadwayu. Kiedy zaczął spotykać się z panią Smithkin jako początkujący aktor w wieku około 20 lat, przyniósł zeszyty, aby nagrać to, co powiedziała. Poleciła mu, aby poważnie potraktował własne zdolności twórcze, zamiast patrzeć na działanie jako formę podporządkowania się cudzej wizji.

READ  Polska twierdzi, że dokument Netflix o Holokauście „pisze historię na nowo”

„To zmieniło cały bieg mojej młodej kariery” – powiedział Liberman.

Inną wielbicielką była burleska aktorka Dita von Teese, jedna z kilku osób, które przyzwyczaiły się do zapisywania wiadomości głosowych pani Smithkins. Pani Von Teese poszła w praktyce o krok dalej. Celowo unikała odpowiadania na telefony pani Smithkin, zanim natychmiast oddzwoniła po trwały zapis głosu jej przyjaciółki.

Ilona Rosenkranz urodziła się 27 marca 1920 roku. Jej ojciec Mordko był inżynierem, matka Frida (Lubinski) Rosenkranz gospodynią domową.

Informacje te pochodzą z dokumentów imigracyjnych. W kwietniu 1938 rodzina przeniosła się z Berlina, gdzie Ilona dorastała, do Nowego Jorku. Nazwali swoją rasę „Hebrajczykami”.

Jako dorosła pani Smithkin unikała mówienia o swoim pochodzeniu, mówiąc, gdy została poproszona, że ​​ma niewiele wspomnień lub że to nie jest odpowiedni czas. Ale w filmie dokumentalnym z 2004 roku o niej „Ilona, ​​powyżej” czasami mimowolne potrząsanie głową prowadziło ją z powrotem do doświadczeń, które miała, gdy miała jedenaście lat, kiedy NSDAP doszła do władzy.

„To nie choroba Alzheimera, to nie choroba Parkinsona” – powiedziała o swoich drganiach. „To jest ten okropny, stłumiony strach”.

W Stanach Zjednoczonych ich rodzice zanglicyzowali swoje imiona na Maxa i Friedę, a nazwisko rodowe stało się Royce.

Według petycji Ilony o naturalizację jako obywatelka na początku lat 40. urodziła się w Berlinie, ale później w wywiadach mówiła, że ​​urodziła się w Polsce. Zaczęła tworzyć sztukę, gdy miała około 5 lat i studiowała w Reimann School of Art and Design w Berlinie, Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Antwerpii w Belgii oraz Art Students League w Nowym Jorku.

Rok po imigracji, gdy miała 19 lat, Ilona poślubiła Irvinga Smithkina, operatora linotypu. Zginął podczas II wojny światowej i został pochowany we Włoszech.

Pani Smithkin malowała i zarabiała na życie jako kapelusznik, robotnik fabryczny, malarz abażurów szklanych i animator kina. W 1947 przeprowadziła się do swojej pracowni w West Village.

READ  Eurowizja 2022: Ukraińska Orkiestra Kałusza faworytami do wygrania sobotniego konkursu

W latach 60. i 70. zaczęła uczyć sztuki w Kentucky i Południowej Karolinie, podróżując do małych miasteczek i używając piwnic kościelnych i domów pogrzebowych jako sal lekcyjnych. W 1975 roku zaczęła uczyć malarstwa w South Carolina Educational Television Network.

Kiedy jej nie było, pani Smithkin dzieliła swój czas między West Village i Provincetown. Poznała i zagrała znanych pisarzy, takich jak Tennessee Williams, Eugene O’Neill i Ayn Rand.

W późniejszych wywiadach mówiła o objawieniu i wreszcie stanie się sobą w wieku 80 lat, mniej więcej w tym samym czasie co ona. zaczął grać piosenki Marlene Dietrich i Edith Piaf w Provincetown oraz w miejscach Nowego Jorku, takich jak Joe’s Pub. Nosiła szpilki, pończochy i odsłaniającą sukienkę, a do czasu, gdy miała operację biodra w połowie lat 80-tych, kończyła każdy występ pęknięciem.

Według jej własnego oświadczenia nie miała wspaniałego głosu – ale Dietrich też – dodała.

Pani Smithkin nie pozostawia bezpośrednich ocalałych, ale opracowała rytuał oznaczania kogoś jako członka jej wewnętrznego kręgu.

Wszedłeś do jej pracowni i usiadłeś na krześle obok jej łóżka, prawie dotykając się kolanami. Pani Smithkin przyjrzała się twojej twarzy. Wybrała ołówek. Potem trzymałeś się nieruchomo przez około 20 minut, podczas gdy pani Smithkin rysowała portret jednego z twoich oczu.

„Mówisz, chcę usłyszeć od ciebie”, powiedziała głośno, rysując „Miasto bezsenności”, traktat autorstwa fotografa Billa Hayesa, w którym opisuje siedzenie do portretu oczu. „W tej chwili jesteś najważniejszy osoba na świecie ”.

To było, powiedział Liberman, „doświadczenie duchowe”.

„Stała się nadnaturalnie spokojna, a jej obserwacja zbadała głębię twojej osobowości” – dodał. „Może przywołać cały kosmos człowieka poprzez mikrokosmos jego oka”.

Alain Delaquériere Badania wniosły wkład.

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *