Krzyki rozległy się z wierzchołków drzew tuż przed upadkiem małej kapucynki. Niedługo potem kilku krewnych niemowlęcia zebrało się, aby skonsumować martwe zwłoki – a naukowcy widzieli wszystko.
Naukowcy zaobserwowali tę szczególną populację kapucynów o białej twarzy małpy (Imitator Cebusa) od ponad 37 lat, dokumentując swoje życie w Parku Narodowym Santa Rosa w Kostaryce. Przez te wszystkie lata naukowcy nigdy nie odnotowali przypadku kanibalizmu wśród małp; ale wszystko zmieniło się 9 kwietnia 2019 roku.
Zespół opisał makabryczny incydent w nowym raporcie opublikowanym 16 października w czasopiśmie Ekologia i ewolucja.
Związane z: Przetrwanie najbardziej obrzydliwych: 8 obrzydliwych zachowań zwierząt
Obserwując niewielką grupę małp, naukowcy usłyszeli głośne wokalizacje dochodzące z pobliskiego drzewa. 10-dniowa małpa, znana jako CT-19, upadła na ziemię, a jej matka, zwana CT, zeszła na dół, aby zabrać niemowlę. CT dwukrotnie próbowała unieść dziecko z powrotem w wierzchołki drzew, przy czym CT-19 przylgnęła do jej brzucha, ale niemowlę dwukrotnie upadło i nie mogło już dłużej trzymać się matki. CT-19 pozostawał bez ruchu przez kilka minut, a wkrótce inne małpy zebrały się, by zbadać zwłoki.
Ostrzeżenie: Poniżej znajduje się graficzny opis tego, co stało się później.
Na miejsce zdarzenia zbliżył się 2-letni samiec, który zaczął skubać stopę martwej małpy, chrupiąc ją w palce. „Chociaż CT nie podjęła próby odzyskania zwłok, pozostała blisko i czujna” – napisali autorzy. 23-letnia samica alfa odsunęła następnie ciało od młodego mężczyzny i na poważnie gryzła zwłoki, zaczynając od lewej stopy; po pół godzinie samica zjadła całą dolną połowę niemowlęcia, pozostawiając jedynie głowę, klatkę piersiową i ramiona.
Młodocianemu samcowi udało się okraść z kawałkiem ogona podczas tej uczty, ale poza tym samica alfa połknęła większość CT-19. Technicznie rzecz biorąc, samiec był drugim kuzynem CT-19, a samica alfa była wnukiem niemowlęcia – napisali autorzy.
Autorzy zauważyli, że przed śmiercią tego młodego kapucyna zaobserwowano tylko osiem przypadków kanibalizmu u naczelnych Ameryki Środkowej i Południowej. Ogólnie wśród naczelnych rzadkie przypadki kanibalizmu mają tendencję do współistnienia z dzieciobójstwem popełnianym przez niespokrewnionych dorosłych. W innych przypadkach osoby blisko spokrewnione mogą spożyć niemowlę po jego naturalnej śmierci.
Związane z: 12 najdziwniejszych odkryć zwierząt
W tym przypadku istnieją powody, by sądzić, że CT-19 był ofiarą dzieciobójstwa – napisali autorzy.
„Zaraz po krzyku i upadku niemowlęcia na ziemię dorosły samiec PW został wypędzony z tego samego miejsca przez dorosłą kobietę” – napisali autorzy. Wcześniejsze obserwacje kapucynów sugeruje, że kobiety często przepędzają sprawcę po tym, jak były świadkami dzieciobójstwa i chociaż naukowcy nie byli świadkami, jak i dlaczego CT-19 upadł, podejrzewają, że dorosły samiec PW mógł odepchnąć lub w inny sposób zaatakować dziecko.
Kapucynki o białej twarzy zazwyczaj jedzą zarówno rośliny, jak i małe zwierzęta, takie jak jaszczurki, wiewiórki i ptaki. Kiedy łapią zwierzynę, małpy mają tendencję do gryzienia pyska, aby szybko uciszyć zwierzę i uniknąć ugryzienia; kapucyni zwykle zjadają całe zwierzę, pojedynczo lub w grupie. Jednakże, kanibalizując jednego ze swoich, małpy zachowywały się zupełnie inaczej; tylko dwie małpy brały udział w posiłku i pozostawiły całą górną połowę zwłok nietkniętą.
Większość innych małp w pobliżu tylko badała zwłoki lub wykonywała w ich kierunku groźne gesty, sugerując, że była to „niezwykła sytuacja dla kapucynów” – napisali autorzy.
Autorzy zasugerowali, że kilka małp, które przeszły na kanibalizm, mogło to zrobić ze względu na korzyści odżywcze. Około dwa tygodnie po podjadaniu CT-19 samica alfa urodziła własne młode, co oznacza, że podczas incydentu znajdowała się w późnej fazie ciąży. Nieletni samiec został niedawno odsadzony od własnej matki, co oznacza, że właśnie zaczął o siebie walczyć, gdy CT-19 spadł z wierzchołków drzew.
Scenariusze te sugerują, że kapucyni mogą przejść w kanibalizm, gdy rozpaczliwie potrzebują dodatkowych składników odżywczych, ale ponieważ kanibalizm naczelnych jest tak rzadko obserwowany, jest to tylko hipoteza. Autorzy podsumowali, że trzeba będzie ocenić więcej opisów przypadków kanibalizmu naczelnych, aby dokładnie określić, dlaczego małpy angażują się w takie zachowanie.
Pierwotnie opublikowane w Live Science.
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.