Connect with us

Nauka

Poznańscy badacze pokazują, że dudnienia różnicowe nie pomagają w nauce

Published

on

Poznańscy badacze pokazują, że dudnienia różnicowe nie pomagają w nauce

Naukowcy z Centrum Neuronauki Poznawczej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu wykazali, że powszechnie stosowane impulsy dźwiękowe, mające stymulować procesy poznawcze, w rzeczywistości je upośledzają.

Wyniki ich badań zostały właśnie opublikowane w czasopiśmie Raporty naukowe.

Badaniami zespołu dr Michała Klichowskiego objęto bodźce akustyczne wykorzystywane w celu usprawnienia procesów poznawczych, w tym popularne na publicznych platformach internetowych tzw. dudnienia różnicowe.

„W uproszczeniu ta forma stymulacji mózgu polega na dostarczaniu do każdego ucha dźwięków tonalnych o różnych częstotliwościach, wchodzących w interakcję, tworząc wrażenie dudnień różnicowych. Częstotliwości dobiera się tak, aby ich różnica odzwierciedlała pożądaną częstotliwość fal mózgowych. Ludzie na całym świecie słuchają nagrań w swoich domach, studiując lub wykonując inne czynności poznawcze” – mówi Klichowski w notatce prasowej uczelni.

Przez dwa lata dr Klichowski i dr Agnieszka Kruszwick z Wydziału Studiów Edukacyjnych, dr Andrzej Wicher i dr Roman Gołębiewski z Katedry Akustyki przeprowadzali eksperymenty w warunkach naturalnych, wykazując, że takie formy akustycznej stymulacji mózgu przynoszą efekt przeciwny do zamierzonego: zamiast tego pomagając ludziom w wykonywaniu zadań poznawczych, drastycznie pogarszają ich wydajność.

W tym eksperymencie 1000 osób wykonywało we własnych domach trudne zadania poznawcze, w niektórych przypadkach słuchając określonych dźwięków. Były to różne dźwięki, na przykład muzyka, hałas, ale także dudnienia różnicowe.

Stwierdzono, że słuchanie dudnień różnicowych znacznie pogarsza wyniki w wykonywaniu tych zadań.

Według naukowców jest to pierwsze badanie dotyczące wykorzystania dudnień różnicowych w domu i potrzebne są dalsze badania. Można jednak już stwierdzić, że stosowanie na siebie bijaków różnicowych może być nie tylko bezużyteczne, ale i szkodliwe. Badania mówią, że może to być wynikiem źle dobranych częstotliwości lub nadmiernego czasu ekspozycji. Możliwe jest również, że za tym odwróconym efektem dudnień różnicowych kryje się nieznany mechanizm neuronowy.

READ  Japońska agencja kosmiczna wyśle ​​na Marsa kamerę 8K

Naukowcy z Centrum Neuronauki Poznawczej wysunęli kilka hipotez. „Jedna sugeruje, że dudnienia różnicowe w jakiś sposób zakłócają fale mózgowe i obniżają ich częstotliwość, przez co aktywność mózgu nie jest dostosowana do wykonywanego zadania. Druga hipoteza odnosi się do faktu, że większość naszych codziennych zadań poznawczych jest bardzo zmienna i dlatego jest to nie zaleca się modulowania tylko jednej częstotliwości podczas ich wykonywania. Dudnienia różnicowe mogą zatem tymczasowo blokować określone częstotliwości fal mózgowych w celu wykonania określonej części zadania” – mówi Klichowski.

Michał Klichowski Autor: Adrian Wykrota

PAP – Nauka w Polsce

akp/ agt/ kap/

tr. RL

Fundacja PAP umożliwia nieodpłatne przedrukowanie artykułów z portalu Nauka w Polsce pod warunkiem otrzymania raz w miesiącu wiadomości e-mail o fakcie skorzystania z portalu oraz wskazania źródła artykułu. Na stronach internetowych i portalach internetowych należy podawać adres: Źródło: www.scienceinpoland.pl, natomiast w czasopismach – adnotację: Źródło: Nauka w Polsce – www.scienceinpoland.pl. W przypadku serwisów społecznościowych prosimy o podanie jedynie tytułu i leadu przesyłki naszej agencji wraz z linkiem do tekstu artykułu na naszej stronie internetowej, tak jak ma to miejsce na naszym profilu na Facebooku.

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *