Jako Artystka i Odkrywczyni-in-Residence, Sian Proctor dzieli się swoimi nieziemskimi doświadczeniami ze społecznością ASU
W 2021 roku, w wieku 51 lat, Sian Proctor została pierwszą czarnoskórą kobietą, która latała statkiem kosmicznym, kiedy służyła w Inspiration4, misji, która wyznaczyła kilka historycznych kamieni milowych w eksploracji kosmosu przez ludzi.
Proctor był członkiem pierwszego całkowicie cywilnego lotu kosmicznego, który okrążył Ziemię, lecąc dalej niż jakikolwiek człowiek od czasu ostatniej misji Hubble’a w 2009 roku.
Kapsuła Crew Dragon okrążyła Ziemię 47 razy z niezgłębioną prędkością 17 500 mil na godzinę i na wysokości 367 mil, wyżej niż Międzynarodowa Stacja Kosmiczna i Kosmiczny Teleskop Hubble’a.
Dziś stopy Proctora są na ziemi, ale jego wpływ jest duży jako artysta i odkrywca-rezydent na Uniwersytecie Stanowym w Arizonie, wspierany wspólnie przez Wydział Sztuk i Nauk LiberalnychThe Centrum Nauki i WyobraźniThe Inicjatywa Międzyplanetarna i Szkoła Eksploracji Ziemi i Kosmosu.
W swojej nowej roli będzie współpracować z Inicjatywą Międzyplanetarną nad projektem „Przestrzeń JEDI”, terminem, który ukuła i użyła w wierszu, aby opisać, dlaczego potrzebujemy sprawiedliwej, sprawiedliwej, zróżnicowanej i integracyjnej przestrzeni dla całej ludzkości.
Ten wiersz zapewnił mu miejsce w kosmosie jako artysta i poeta w misji Inspiration4. A teraz firma Proctor otrzymała grant XRts Immersive Media od ASU Instytut Wzornictwa i Sztuki Herbergera. W ASU będzie pracować nad projektami artystycznymi oraz działaniami angażującymi studentów i publiczność.
Proctor jest również absolwentem ASU, z tytułem magistra geologii i doktoratem z nauczania przedmiotów ścisłych na ASU w latach 1994-2006.
Tutaj opowiada, jak pokonała wielkie trudności, aby spełnić swoje dziecięce marzenie o zostaniu astronautą i ujawnia, jak przyszłość ludzkich lotów kosmicznych jest bardziej inkluzywna niż kiedykolwiek i jak wszyscy możemy przezwyciężyć zwątpienie w siebie, aby osiągnąć cele, które są dosłownie poza nią. świat.
P: Pilotowałeś rakietę SpaceX podczas pierwszego w historii lotu kosmicznego w całości cywilnego. Jak masz nadzieję zainspirować członków społeczności ASU, którzy nie są astronautami, ale podzielają Twoją fascynację eksploracją kosmosu?
JEDEN: Mam nadzieję, że moja historia może zainspirować studentów, wykładowców i pracowników, aby nie stawiali sobie żadnych ograniczeń, nadal wierzyli i byli zdeterminowani oraz mieli nadzieję w swoich dziecięcych marzeniach. Życie często powoduje zmiany w twojej trajektorii, ale to nie znaczy, że nadal nie możesz osiągnąć tych rzeczy, których chciałeś przez całe życie. Jestem tego doskonałym przykładem. W kosmos dotarłem dopiero w wieku 50 lat, więc mam jeszcze dużo czasu.
P: Jak możemy stworzyć przestrzeń JEDI (sprawiedliwą, sprawiedliwą, różnorodną i inkluzywną) dla ludzkości?
JEDEN: Ludzkie loty kosmiczne otwierają się szybciej, niż moglibyśmy sobie kiedykolwiek wyobrazić. Komercyjne loty kosmiczne to nowa okazja do zjednoczenia wszystkich. Piszemy teraz tę opowieść o ludzkim lotach w kosmos. Każdemu, kto myśli, że nie może być jego częścią, jestem tutaj, aby powiedzieć, że możesz być tego częścią. W ciągu roku komercyjny lot kosmiczny wysłał najstarszego mężczyznę (aktor William Shatner w wieku 90 lat), najstarszą kobietę (Wally Funk, pierwsza instruktorka lotnictwa w bazie wojskowej, lat 82), najmłodszą osobę (Oliver Daemen, roczny kosmiczny turysta na statku kosmicznym Blue Origin) i ja w kosmos. To jest niesamowite.
P: Kto był twoim pierwszym wzorem do naśladowania, który sprawił, że uwierzyłeś, że możesz zostać astronautą?
JEDEN: Urodziłem się na Guam, gdzie mój ojciec pracował jako inżynier Sperry UNIVAC w Guam Remote Ground Terminal, stacji śledzącej NASA, w erze Apollo. Po Apollo 11 Neil Armstrong i inni astronauci odbyli wycieczkę po stacji śledzącej Guam, a mój tata otrzymał spersonalizowany autograf Neila Armstronga, dziękując mu za całą jego pomoc podczas misji. Dorastałem z tą i innymi pamiątkami NASA w domu na ścianie biura mojego taty.
Mimo że zajmował się eksploracją kosmosu przez ograniczony czas, wywarło to na mnie trwały wpływ. Rodzice zachęcali mnie, zwłaszcza ojca, abym mogła wyjść i robić wszystko, bez względu na rasę, płeć czy pochodzenie społeczno-ekonomiczne. Myślę, że to jeden z powodów, dla których udało mi się tak wiele osiągnąć.
Wspomnienia z służby ojca Proctora w misjach Apollo NASA zdobią jego półkę z książkami, w tym spersonalizowany autograf Neila Armstronga. Zdjęcie: Charlie Leight/ASU News
P: Co było niepowodzeniem w Twojej karierze i jak go przezwyciężyłeś?
JEDEN: Miałem 38 lat, gdy ktoś powiedział: „Hej, NASA szuka astronautów”. Przeszedłem przez proces selekcji astronautów i rywalizowałem z ponad 3500 kandydatami w 2009 roku. Zostałem wybrany jako jeden z 47 finalistów, ale nie byłem jednym z dziewięciu kandydatów na astronautów wybranych w tym roku. Nie zrezygnowałem z marzeń. Zamiast tego zostałem analogowym astronautą i przyczyniłem się do rozwoju ludzkich lotów kosmicznych – ale tutaj na Ziemi. Uczestniczyłem w czteromiesięcznej symulacji Marsa NASA na Hawajach oraz projektach w Polsce i na morzu. Pomogło mi to lepiej przygotować się do nadchodzącej misji ze SpaceX.
P: Bycie astronautą wymaga dobrej kondycji fizycznej i wysokich umiejętności technicznych. Jak się przygotowywałeś?
JEDEN: To było bardzo zabawne, ale intensywne sześć miesięcy przed premierą. Odbyłem intensywne szkolenie z moimi kolegami z załogi — fundatorem misji Jaredem Isaacmanem, lekarzem prowadzącym i chorą na raka u dzieci, Hayley Arceneaux, oraz weteranem i inżynierem sił powietrznych Christopherem Sembroskim. Zakończyliśmy szkolenie wirówkowe, symulacje Dragona w SpaceX, obserwacje innych operacji startowych, szkolenie samolotowe Zero-G, trening wysokościowy oraz dodatkowe zajęcia lekcyjne, symulacyjne i medyczne. Jako pilot misji ściśle współpracowałem z Jaredem, aby zbadać wszystkie systemy kapsuły Smoka, aby dowiedzieć się, co możemy, a czego nie możemy zrobić i jak radzić sobie z nieprzewidzianymi sytuacjami i nagłymi wypadkami. Zasadniczo musiałem zostać inżynierem systemowym w ciągu sześciu miesięcy.
Zajmowaliśmy się również kontaktami z załogą – spacerowaliśmy po Mount Rainier, lataliśmy myśliwcami i trenowaliśmy na wirówce. Byliśmy szkoleni w taki sam sposób, jak astronauci NASA, z wyjątkiem kwalifikacji na Międzynarodową Stację Kosmiczną.
Czasami była to walka o przezwyciężenie wątpliwości. Nauczyłam się być cierpliwa wobec siebie w radzeniu sobie z moim syndromem oszusta – strachem przed byciem niewystarczająco dobrym, nieakceptowanym, mówiącym niewłaściwą rzecz.
P: Czy dałeś? Dyskusja TEDx jak przezwyciężyć syndrom oszusta. Jakie masz wskazówki dla innych osób, które wątpią w swoje umiejętności i czasami czują się oszustem?
JEDEN: Tak mówisz do siebie. Kiedy pojawia się myśl, która napawa mnie wątpliwościami i sprawia, że czuję lęk, staram się porozmawiać o sobie i z tego wytłumaczyć. Przychodzi mi na myśl wiele rzeczy, które powiedział mi mój ojciec, na przykład: „Nie daj się zwieść możliwościom”. I niech ktoś inny zdecyduje, czy się kwalifikujesz, czy nie. Jeśli słyszę głos, który mówi: „Nigdy cię nie wybiorą”, odpowiadam: „A co, jeśli wybiorą mnie?” Nigdy nie wiesz, czy wybiorą Cię, jeśli nie złożysz wniosku. Więc przynajmniej go zastosuję i zobaczę, co się stanie.
P: Opowiedz mi o swojej roli jako pilota misji Inspiracji.
JEDEN: Moja rola jako pilota misji polegała na zapewnieniu świadomości sytuacyjnej mojemu dowódcy i załodze. Kapsuła Dragon jest autonomiczna i posiada komputer pokładowy, który przejdzie przez wszystkie jej sekwencje. Moim zadaniem było naprawdę zrozumieć, w jaki sposób wszystkie systemy współdziałają z punktu widzenia inżynierii systemów. A jeśli coś pójdzie nie tak, co możemy, a czego nie możemy zrobić jako zespół. Naprawdę fajnie było uczyć się być inżynierem systemowym przez sześć miesięcy, kiedy jestem geologiem.
P: W dniu premiery powiedziałeś, że czułeś nadzieje i marzenia, które niosłeś z ludźmi kolorowymi, zwłaszcza kolorowymi kobietami. O czym myślałeś, gdy wystartowało Inspiration4?
JEDEN: Byłem bardzo podekscytowany tym, że mogłem być częścią tego, ale poczułem też ulgę, że dotarliśmy do tego punktu – naprawdę leciałem w kosmos! Miałem pracę do wykonania jako pilot misji, więc byłem bardzo skoncentrowany na swoich zadaniach. Ale ten 9-latek we mnie, który marzył o zostaniu astronautą, był po prostu radosny.
Zgodnie ze swoim mottem Space2inspire, Proctor tworzy dzieła sztuki, aby wywołać dyskusje na temat tworzenia sprawiedliwej, sprawiedliwej, zróżnicowanej i integracyjnej przestrzeni dla całej ludzkości, aby przyspieszyć loty kosmiczne. Zdjęcie: Charlie Leight/ASU News
P: Jakie przesłanie masz nadzieję przekazać w swojej sztuce, w tym w motywie Space2Inspire?
JEDEN: Jestem artystą afrofuturystą i poetą, więc myślenie o przyszłości ludzkich lotów kosmicznych przez obiektyw afrocentryczny jest dla mnie ważne, szczególnie jeśli chodzi o tworzenie przestrzeni JEDI dla całej ludzkości. Zachęcam ludzi na całym świecie do wykorzystywania swojej wyjątkowej przestrzeni do inspirowania tych, którzy są w zasięgu i poza nią.
Zdjęcie na górze: Sian Proctor, nowy artysta i odkrywca-rezydent w ASU. Zdjęcie: Charlie Leight/ASU
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.