Opodatkowanie przenoszenia zysków – jak sprostać nowemu wyzwaniu w Polsce

Nowy podatek od przeniesionych zysków został wprowadzony ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych od 1 stycznia 2022 r. Ponieważ podatek ten jest rozliczany corocznie, zbliżający się roczny termin rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych byłby również pierwszym dniem, w którym podatnicy staną przed nowym wyzwaniem.

Ustawowy termin składania wniosków to zazwyczaj trzy miesiące przed końcem roku podatkowego. Jednak ostatnio Ministerstwo Skarbu Państwa wydało rozporządzenie wydłużające termin z 31 marca do 30 czerwca 2023 r. dla podatników, których rok podatkowy zakończył się między 1 grudnia 2022 r. a 28 lutego 2023 r. Tym samym wydłużony termin dotyczy podatników kończących rok podatkowy tożsamy ​​z rokiem kalendarzowym.

W przypadku podatników, którzy założyli rok podatkowy inny niż kalendarzowy, podatek od przeniesionych zysków jest co do zasady należny w ciągu trzech miesięcy od końca pierwszego roku podatkowego, który rozpoczął się po 31 grudnia 2021 r.

Istotny jest również fakt, że ze względu na różne interpretacje pierwotnego brzmienia, od 1 stycznia 2023 r. zmieniły się przepisy dotyczące opodatkowania zysków przeniesionych. Mimo to Skarb Państwa orzekł w przepisach przejściowych, że podatnicy powinni stosować się do pierwotnego brzmienia deklaracji podatkowych za 2022 rok.

Podatek od przeniesionych zysków został wprowadzony w celu zwalczania uchylania się od opodatkowania poprzez płatności transgraniczne o charakterze „pasywnym” na rzecz podmiotów powiązanych w krajach o niskich efektywnych stawkach podatkowych. Co ważne, podatek od przeniesionych zysków dotyczy tylko płatności dokonywanych na rzecz odbiorców mających siedzibę poza UE lub EOG. Płatności na rzecz podatników z UE/EOG są zwolnione z nowego podatku, o ile prowadzą rzeczywistą i namacalną działalność gospodarczą.

Mając to na uwadze, polscy podatnicy powinni w szczególności rozważyć swoje potencjalne zobowiązania dotyczące płatności na rzecz podmiotów powiązanych w krajach takich jak USA, Wielka Brytania, Rosja, Chiny, Szwajcaria czy Kanada.

Jeśli chodzi o podatek od przeniesionych zysków, istnieje kilka kryteriów, które polscy podatnicy muszą spełnić łącznie, aby podlegać temu podatkowi. Na podstawie przepisów obowiązujących na rok 2022 są to:

• Stosunkowo niski poziom opodatkowania w kraju odbiorcy: efektywna stawka podatkowa kontrahenta w jego kraju macierzystym musi być niższa niż 14,25%;

• Wysoki poziom dochodu pasywnego: kwalifikujące się płatności muszą przekraczać 50% zgłoszonego dochodu brutto odbiorcy; I

• Wpłaty kwalifikujące się do odliczenia od podatku muszą przekraczać 3% kosztów uzyskania przychodów brutto (z wyłączeniem kosztów finansowania zewnętrznego) wykazanych przez podatnika.

Po zaistnieniu powyższych okoliczności podatnicy są zobowiązani do ustalenia podstawy opodatkowania, którą stanowi suma kwalifikujących się wpłat określonych w polskiej ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, na które co do zasady składają się:

• opłaty za usługi niematerialne;

• tantiemy;

• koszty związane z przeniesieniem ryzyka niewypłacalności dłużnika;

• koszty pożyczki; I

• Wynagrodzenie za przeniesienie funkcji, aktywów lub ryzyka (opłaty za wyjście).

Suma odroczonych zysków nie może być łączona z innymi dochodami wykazywanymi przez podatników, w związku z czym podstawa opodatkowania nie może być pomniejszana o straty z innych źródeł. Obowiązująca stawka podatku od zysków przyszłych okresów wynosi 19%.

Wreszcie, podatek od przeniesionych zysków można obniżyć poprzez (i) podatek potrącany u źródła od odsetek, opłat licencyjnych lub płatności z tytułu usług niematerialnych oraz (ii) „hipotetyczny” podatek związany z kosztami finansowania zewnętrznego, który jest traktowany jako niepodlegający odliczeniu od podatku wykonane w danym roku podatkowym ze względu na zasady strippingu.

Podatek od przeniesionych zysków deklarowany jest w CIT/PD, który jest załącznikiem do rocznego zeznania CIT-8.

Biorąc pod uwagę złożoność regulacji, liczne wątpliwości interpretacyjne oraz brak dotychczasowej praktyki organów podatkowych, konieczne jest, aby międzynarodowe grupy kapitałowe dokonujące rozliczeń wewnątrzgrupowych dokładnie przeanalizowały potencjalny wpływ omawianej regulacji.

Dodatkowo przegląd potencjalnych zobowiązań w tym zakresie wymaga uzyskania szczegółowych informacji od Grupy oraz czasochłonnej analizy sytuacji podatkowej spółek zagranicznych. Dlatego decyzja o przedłużeniu terminu składania rocznych zeznań podatkowych w Polsce może dać polskim podatnikom wystarczająco dużo czasu na przeprowadzenie właściwej analizy i określenie potencjalnego wpływu podatku na przenoszenie zysków.