Administracja Bidena zobowiązała się do przywrócenia normalnych usług w stosunkach USA z Europą, ale prawda jest taka, że nie ma już czegoś takiego jak „normalność”. Komisja Europejska mówi o „nowym transatlantyckim programie zmian globalnych”, ale Unia Europejska również spieszy się z podpisaniem umowy handlowej z Chinami. Dogłębne zarządzanie jest sprzeczne z UE w zakresie handlu i inwestycji. Tłum z Biden powinien zastanowić się nad jednym z ulubionych wersetów prezydenta Obamy: „Świat jest taki, jaki jest” i odpowiedzieć z jak największym realizmem i jak najmniej idealizmu.
Relacje transatlantyckie mogą się poprawiać, ale ich treść zmieniła się i zmieniła na długo przed wejściem Donalda Trumpa do Białego Domu. Zimna wojna zakończyła się trzy dekady temu. Jednym z owoców tego zwycięstwa pod przywództwem Amerykanów jest liberalna, demokratyczna i pokojowa Europa. Robak w jabłku polega na tym, że Europejczycy mogą działać niezależnie, zarówno jako pojedyncze narody, jak i zbiorowo poprzez UE. Im bardziej są niezależni, tym mniej chcą porady od Amerykanów.
Rozbieżność interesów amerykańskich i europejskich po zimnej wojnie jest zwykle przypisywana reakcji administracji George’a W. Busha z 11 września: nieudanym interwencjom, które wywołały ludzką falę imigrantów i terroryzmu w Europie; wrogie zachowanie Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, które pozostaje silną zachętą do odwiedzenia USA. Wszystkie rzeczywiste, ale głębsze procesy już działały.
Pełny cytat VS Naipaul brzmi: „Świat jest tym, czym jest; Dla ludzi, którzy są niczym, którzy pozwalają sobie stać się niczym, nie ma w tym miejsca. „W 1945 roku większość Europy była tylko gruzem. Do 1990 roku Europa Zachodnia odrodziła się pod amerykańskim nadzorem i ochroną. UE rozszerzyła się teraz do 27 krajów i próbuje zapewnić sobie miejsce jako niezależny ośrodek w wielobiegunowym świecie.
Strategiczna rywalizacja z USA jest naturalną częścią tego wysiłku. Jak powiedział ówczesny premier Szwecji Goran Persson w czerwcu 2001 r., UE jest „jedną z niewielu instytucji, które możemy rozwinąć, aby zrekompensować globalną dominację USA”.
W celu wypracowania tej „równowagi” Francja i Niemcy utrzymują strategiczne stosunki z Rosją, Iranem i Chinami. Wielka Brytania próbowała zrównoważyć swoje zobowiązania wobec swoich europejskich sąsiadów i swojego amerykańskiego świętego patrona, będąc krytycznym wobec Rosji, nie oceniając jasno Iranu i przychylając się do Chin.
Podczas gdy Stany Zjednoczone dążą do oddzielenia gospodarczego od Chin, Niemcy kontynuują strategiczne oddzielenie od USA. Niemcy, największy europejski inwestor w Chinach, są otwarte na chińską technologię 5G, choć Francja i Wielka Brytania są sceptyczne. W listopadzie Ursula von der Leyen, przewodnicząca Komisji Europejskiej, uznała pana Bidena za „zaangażowanego transatlantyka”. Jednocześnie Angela Merkel Xi Jinping obiecała zawarcie kompleksowej umowy inwestycyjnej między UE a Chinami do końca roku. Merkel nadal jest zaangażowana w budowę gazociągu Nord Stream 2 z Rosji, który jest prawie ukończony i zgodnie z bezstronnym konsensusem w Kongresie miałby wpływ na niezależność energetyczną Europy.
Komisarz UE ds. Handlu Valdis Dombrovskis miał spotkać się z wicepremierem Chin Liu He 22 grudnia, ale negocjacje zostały nagle przerwane. Dyskusja nad umową inwestycyjną została również usunięta z porządku obrad spotkania ambasadorów UE tego samego dnia. Przyczyną wydaje się być tweet wieczorem 21 grudnia od Jake’a Sullivana, wybranego prezydenta elekta Bidena na doradcę ds. Bezpieczeństwa narodowego: „Administracja Biden-Harris z radością powitałaby wczesne konsultacje z naszymi europejskimi partnerami w sprawie naszych wspólnych obaw dotyczących praktyk gospodarczych Chin . ”
W nocy 22 grudnia polski minister spraw zagranicznych Zbigniew Rau wezwał do „dalszych konsultacji i przejrzystości”, aby „zaangażować naszych transatlantyckich sojuszników”. Dodał, że dobry interes jest „lepszy niż wczesny”. Franck Riester, młodszy minister handlu Francji, ogłosił, że Francja „nie może ułatwiać inwestowania w Chinach, jeśli nie będziemy pracować nad zakończeniem pracy przymusowej”. Zamiast przywrócić normalne stosunki transatlantyckie i wzmocnić UE jako globalnego partnera, rząd Bidena stworzył przepaść między dwoma największymi gospodarkami, Niemcami i Francją. I chociaż Stany Zjednoczone pozostają na tyle wpływowe, aby opóźniać inicjatywy UE, jak pokazuje saga Nord Stream 2, nie mogą ich całkowicie zablokować.
„Mapa drogowa” UE na szczyt UE-USA w 2021 r. Jest przykładem najgorszych starych nawyków Europy. Europejczycy wzywają Stany Zjednoczone do „zabezpieczenia finansowania rozwoju i sprawiedliwej światowej dystrybucji szczepionek Covid-19”, do wyrażenia zgody na „wspólną inicjatywę w zakresie handlu i ochrony klimatu” oraz „szczególny dialog” na temat „odpowiedzialności platform internetowych i” Big Tech „przewodzi” i „zwalcza wzrost autorytaryzmu, łamania praw człowieka i korupcji”. „
W programie nie ma zobowiązania ze strony UE do ograniczenia stosunków z Rosją, Chinami czy Iranem. Oczekuje się, że Stany Zjednoczone będą wspierać europejskie mocarstwa, gdy podważają one amerykańskie interesy i podważają globalną pozycję Ameryki. Nazywa się to zjedzeniem ciasta. Administracja Bidena będzie twierdziła, że przywróciła dawną przyjaźń z Europą, ale nowy świat UE jest tym, czym jest: narastającym problemem strategicznym dla USA, gdzie historyczni partnerzy twierdzą, że są sojusznikami, ale potem Działaj dowolnie.
Pan Green jest zastępcą redaktora magazynu Spectator (USA).
Copyright © 2020 Dow Jones & Company, Inc. Wszelkie prawa zastrzeżone. 87990cbe856818d5eddac44c7b1cdeb8
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.