Connect with us

Zabawa

Beyond: niesamowite historie kryjące się za ocaloną nazistowską sztuką zrabowaną | Sztuka

Published

on

mWszystkie eksponaty muzealne robią wrażenie tylko ze względu na walory estetyczne eksponowanych eksponatów. Inne są kuratorowane, aby zapewnić potężną narrację o twórcach prac. Rzadko kiedy wychodzisz z galerii z odwróconą głową i myślisz o życiu, jakie prowadzą same obrazy, rysunki i przedmioty.

Ale to właśnie jest niezwykłe w Afterlives: Recovering the Lost Stories of Looted Art, nowej wystawie w Muzeum Żydowskim w Nowym Jorku. Choć sama praca jest z pewnością niezwykła (nazwiska Henri Matisse, Pablo Picasso, Paul Klee, Marc Chagall i wielu innych mówią same za siebie), opowieści dotyczą tego, jak ten materiał trafił z prywatnych kolekcji w Europie do bezpiecznej Piątej Alei na Manhattanie są fascynujące.

Kiedy myślisz o filmach, które mogłeś zobaczyć, to nie jest przypadek. Thriller akcji Johna Frankenheimera z 1964 r. Pociąg, w którym Burt prowadzi bojowników ruchu oporu z Lancaster, by dzielnie ratowali ciężarówki pełne zrabowanych dzieł sztuki, przypomina historię trzech sztuk w serialu – Kąpiący się i skały Paula Cézanne’a, Minette Camille Pissarro i trochę surrealistyczny Picasso. Praca, grupa postaci – wszystko skradzione przez żydowskich kolekcjonerów i wysłane pociągiem na wschód. Dzieła zostały uratowane przez Wolnych Francuzów i ostatecznie zwrócone.

Pierre Bonnard – Martwa natura z Gelderrosen. Fot. Muzeum Żydowskie

Ruch ten został oparty na książce Rose Valland, która przechowywała tajne nazistowskie zapisy plądrowania ze swojego stanowiska w Muzeum Jeu de Paume, które stały się zbiorem dzieł skradzionych żydowskim właścicielom lub stworzonych przez żydowskich artystów, z których wiele zostało zniszczonych jako „sztuka zdegenerowana ”. Można zobaczyć wielkoformatową fotografię Jeu de Paume oraz wiele prac, które przetrwały tam sortowanie. (Część tego, co nie zostało spalone, była przeznaczona do osobistej kolekcji Hermanna Göringa lub do planowanego przez Adolfa Hitlera Muzeum Führera w Linzu).

Valland został później luźno przedstawiony na filmie przez Cate Blanchett w filmie George’a Clooneya Ludzie zabytków. Być może pamiętasz ostatnią sekwencję akcji w tym filmie, której akcja rozgrywa się w austriackiej kopalni soli. Prawdziwa wersja tego miejsca to miejsce, w którym znaleziono martwe natury Pierre’a Bonnarda z Guelder Roses i autoportret Henri Fantin-Latour, oba zawarte na tej wystawie.

Inne historie są nie mniej filmowe. Norbert Troller był żydowsko-czeskim architektem, który trafił do obozu koncentracyjnego Theresienstadt. Tam robił szkice życia codziennego, czynu zabronionego. Ukrył swoją pracę, ale ostatecznie został odkryty i wysłany do Auschwitz za karę. Przeżył jednak obóz zagłady i po wyzwoleniu przybył do Nowego Jorku. Później wrócił do Theresienstadt, udał się do swojej starej kryjówki i odnalazł zaginione ilustracje.

Niesamowite historie, takie jak ta, można znaleźć wielokrotnie w Afterlives. Kiedy dzieło żydowskiego malarza Fédora Löwensteina zostało uznane za „zdegenerowane”, podczas lotu z Paryża próbował wysłać 20 swoich prac do galerii w USA. Dzieło zostało skonfiskowane na granicy i miało zostać zniszczone, ale jakoś przetrwało wojnę, być może ukryte w podziemiach Luwru przez dzielnego bojownika ruchu oporu. Kiedy patrzysz na jego kubistyczny obraz Kompozycja, nie myślisz tylko o rzeczach, ale o ludziach, którzy przeżyli próbę ludobójstwa, ukrywając się.

Osierocone przedmioty obrzędowe w magazynie tymczasowym Muzeum Żydowskiego z 1949 r.
Osierocone przedmioty obrzędowe w magazynie tymczasowym Muzeum Żydowskiego z 1949 r. Fot. Muzeum Żydowskie

Jeszcze ciekawsza jest historia przedmiotów religijnych i domowych gminy żydowskiej w Gdańsku. Zanim naziści zaatakowali Polskę, członkowie społeczności wysłali do Żydowskiego Seminarium Teologicznego w Nowym Jorku na przechowanie wiele ogromnych pudeł judaików, które według New York Times ważyły ​​ponad dwie tony. Oczywiście wielu pierwotnych właścicieli zginęło podczas Holokaustu i nie mogło odzyskać różnych srebrnych tarcz Tory, menor chanukowych, mezuz i książek.

„Pozbawione spadkobierców” i „osierocone” dzieła były następnie dystrybuowane do synagog i bibliotek przez grupę współzałożoną przez Hannah Arendt o nazwie Jewish Cultural Reconstruction.

W Afterlives możesz zobaczyć zdjęcia tych gigantycznych pudełek (kolejne zdjęcie z Hollywood: koniec Poszukiwaczy zaginionej arki), a także apel Arendt do każdej organizacji, która otrzyma materiały drukowane. Poprosiła o naklejenie nalepki, aby przyszli czytelnicy poznali pochodzenie dzieła. Z pewnością istnieje dodatkowa reakcja na plemię często nazywane Ludem Księgi. Najbardziej zauważalne jest to, że naklejka przedstawia sześcioramienną gwiazdę Dawida w kolorze niebieskim, uzupełniającym do żółtej gwiazdy, którą Żydzi musieli nosić pod nazistami. Podczas gdy jeden oznaczał, że ktoś może zostać skazany na śmierć, drugi jest etykietą przetrwania.

Ostatnia sala wystawy prezentuje szereg współczesnych prac. Znajdują się w nim wielkoformatowe obrazy olejne izraelskiego artysty Hadara Gada przedstawiające zaginioną Wielką Synagogę w Gdańsku, których beżowa tonacja przypomina, choć przypadkowo, szkice, które Norbert Troller przywiózł z Theresienstadt. Uderzające jest również dzieło Dor Guez, którego dziedzictwo jest mieszanką tunezyjskich Żydów i palestyńskich chrześcijan i zawiera ekstremalne zbliżenia tekstu pisanego z plamami atramentu przypominającymi testy Rorschacha. Lisa Oppenheim z Brooklynu wykonała serię odbitek z odmianami obrazu z odkrytego przez nią starego zdjęcia, które zawiera obraz Jean-Baptiste Monnoyera. Uważa się, że obraz na zdjęciu został zniszczony przez nazistów po skonfiskowaniu go z żydowskiego domu.

READ  lubię miłość Małgosia wróci do porzuconego syna Wojtka? Joanna Koroniewska podjęła ostateczną decyzję!
Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *