Connect with us

Nauka

Tkane formy Magdaleny Abakanowicz | Magazyn Apollo

Published

on

Okrągła płaszczyzna wątku – wykonana z włókna kwitnącej rośliny zwanej sizalem – jest zawieszona na jednym końcu pod sufitem. Jego włókna są ręcznie barwione w kolorze złotej ochry kukurydzy, ale w pobliżu są też inne w kolorze świeżej krwistej czerwieni, ciemnego brązu liściastego i obsydianowej czerni. Wątek, przymocowany w kilku punktach drutami, zawija się z powrotem na siebie, tworząc szczelinę lub komorę zawierającą linę, która jest zawiązana w węzły lub skręcona i ciągnięta do ziemi. Trudno patrzeć na prace Magdaleny Abakanowicz bez myślenia o ciałach, w częściach lub całości. W środku żółty abakan (1970), jedna z serii wielkoformatowych włóknistych rzeźb „Abakan”, eliptyczna szczelina przywołuje obraz sromów, ich wnętrzności przypominających liny lub jasne włosy.

„Każda plątanina nici i liny” w Tate Modern przedstawia przegląd pięćdziesięcioletniej kariery polskiej artystki ze szczególnym uwzględnieniem okresu transformacji pod koniec lat 60. ”, a później „środowiska”.

Wykształcony na początku lat 50. z malarstwa i tkactwa na warszawskiej Akademii Sztuk Plastycznych, Abakanowicz był skazany na pokonywanie granic między sztukami pięknymi i użytkowymi. Wielkoformatowe elementy tkane, np Tapisserie 21 brune od początku lat 60. łączyli kompozycję konstruktywistyczną z tradycją gobelinową. Abakanowicz spędziła większość swojego życia pod surowymi rządami sowieckimi w Polsce, ale dzięki wsparciu sponsorowanego przez państwo Związku Polskich Artystów Plastyków, który był orędownikiem rzemiosła, mogła sprawdzić granice tkactwa, rozwijając technikę improwizacji zamiast podążać za próbka. Szybko stała się liderem ruchu New Tapestry lat 60., zdobywając w 1965 roku Złoty Medal Sztuki Stosowanej w São Paulo, co pozwoliło jej i jej mężowi na przeprowadzkę z jednopokojowego mieszkania w Warszawie do większego. Dzięki temu jego praca rosła.

żółty abakan (1970), Magdalena Abakanowicz. © Fundacja Marty Magdaleny Abakanowicz Kosmowskiej i Jana Kosmowskiego, Warszawa.

twórczości Abakanowicza, zwłaszcza tzw abakan seria, jest często opisywana jako „monumentalna”, przywołująca na myśl coś wielkiego w skali, ale także solidnego i nieruchomego. ale bardzo różne pamiętnik Zwykle wykonywane z betonu, marmuru lub kamienia, jego prace są niejednoznaczne w formie, szczeciniaste w fakturze i najczęściej zawieszone na suficie lub zawieszone na ścianie.

READ  Profesor UNM nadal znajduje skarbnicę informacji z El Mirón, znajdź: UNM Newsroom

A potem jest jej temat – ciała. 🇧🇷Jesteśmy włóknistymi strukturami – powiedziała o żywych organizmach. Na wystawie las im „Abakany”, zaprezentowane w enigmatycznej ciemności przestrzeni galerii, czują się realistami, prześlizgując się między czymś liściastym a czymś ludzkim; podczas gdy ściana wisiała W ciąży (1970-80), o krwistobrązowej powierzchni, jest pomarszczony pośrodku jak usta marynarza lub pielęgniarki. Wykorzystując kręte nici sizalu, konopi i włosia końskiego, jego paletę organiczną i biomorficzne formy prac, takich jak Embriologia (1978-80) Abakanowicz bawi się ciałem jako materiałem i podmiotem, ale także jako procesem. Podczas projekcji filmu jesteśmy świadkami fizycznych wymagań stawianych jej ciału i umiejętnej pracy jej rąk podczas tkania i wszywania włókien w tkaninę. Abakany (1969) – wspólne przedsięwzięcie artysty, reżysera filmowego Jarosława Brzozowskiego i kompozytora Bogusława Schaeffera, które po nagłej śmierci Brzozowskiego dokończył Kazimierz Mucha.

Embriologia Magdalena Abakanowicz.

Embriologia (1978–80), Magdalena Abakanowicz. Tate, Londyn. © Fundacja Marty Magdaleny Abakanowicz Kosmowskiej i Jana Kosmowskiego, Warszawa.

Mimo że pochodził z arystokratycznej rodziny, Abakanowicz dzielił narodową traumę i następstwa II wojny światowej. Była głęboko wstrząśnięta atakiem na jej dom rodzinny w polskim lesie, w którym odcięto rękę jej matce. Zainteresowała się odciętymi kończynami i rozczłonkowanymi ciałami, ale w jej pracach pojawiają się one bardziej jako fragmenty wspomnień niż reprezentacje ciała. „Sznur jest dla mnie jak skamieniały organizm, jak mięsień bez ruchu” – mówiła w 1976 roku. Niezatarty ślad tych dziecięcych wydarzeń wyłania się z wijącej się nici i punktów między fałdami, jak bandaże.

Abakanowicz mówiła o wykorzystaniu „tkaniny do kształtu ludzkiego ciała”, ale praca jest najlepsza, gdy ciało nie jest pokazane figuratywnie, raczej implikowane niż powiedziane. W jednej z sal wystawy seria włóknistych arrasów z połowy lat 60. wyznacza moment w twórczości Abakanowicz, kiedy wymiary formalne arrasów tkanych na krosnach przekształcają się w nieokreślone kształty – zaokrąglone jak migdał lub muszla, ze szczelinami przechodzącymi przez tkanina odsłaniająca nitkę. W pracach tych, jak montaż noir (1966) i nurkowaniezanim (1967), tkanina zaczyna odklejać się od ściany. Toczy się, rozwija i unosi w kępkach. Pracom tym towarzyszy na wystawie seria mniej znanych prac na papierze wykonanym gwaszem, tuszem indyjskim, kolażem i węglem, które „spełniały tę samą imperatywną potrzebę wyrażenia stanu przejścia i stawania się”, jak pisze Magali Junet na wystawie katalog. Przywołują przestrzeń przypominającą macicę lub poczwarkę.

READ  Polska rozpętała wściekłość w UE z zielonym rachunkiem o wartości 282 miliardów funtów, który może wywołać „konflikt” | Nauka | Aktualności

W latach 80. i 90. prace Abakanowicz przekształciły się w wielkoformatowe instalacje z drewna i stali, ale to nie rozmiar jej prac imponuje tak bardzo, jak ekspresyjny potencjał tkactwa. Prace Abakanowicz – przesuwanie, dzielenie, owijanie formy w formę – zmieniały postrzeganie rzeźby poprzez wyginanie jej włókien. Co może być bardziej anty-pomnikowego niż to?

Helena Madalena Abakanowicz.

Helena (1964–65), Magdalena Abakanowicz. © Marty Magdaleny Abakanowicz Fundacja Kosmowskiej i Jana Kosmowskiego, Warszawa

Już w kinie „Magdalena Abakanowicz: Każda plątanina nici i sznurków”. Tate Modern, Londyn, do 21 maja 2023 r.

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *