w (n wyd w brytyjskim magazynie informacyjnym Nowy mąż stanuMaurice Glasman, politolog z St. Mary’s University w Londynie, podkreśla głęboki wpływ rosyjskiej inwazji na Ukrainę na istniejący porządek w Europie.
Glasman przekonuje, że inwazja nie tylko zakłóciła równowagę sił na kontynencie, ale miała też konsekwencje dla Unii Europejskiej i Polski wpolityce.pl — poinformował serwis w czwartek.
Wspólna wojna? Brytyjskie tygodnie: „Francja i Niemcy straciły życie, Polska i Wielka Brytania wysunęły się na pierwszy plan”
— wPolityce.pl (@wPolityce_pl) 29 czerwca 2023 r
Przed kryzysem UE funkcjonowała w modelu wspólnego przywództwa z Francją i Niemcami na czele. Francja przejęła dominującą rolę w sprawach wojskowych i dyplomatycznych, podczas gdy Niemcy skupiły się na sprawach gospodarczych szklarz.
Mówi jednak, że ramy prawne UE opierały się na prymacie prawa UE w państwach członkowskich, co ostatecznie doprowadziło do napięć zarówno w Europie Wschodniej, jak i Zachodniej.
Przykładem tych napięć była decyzja Wielkiej Brytanii o wyjściu z UE oraz sprzeciw Polski i Węgier w kwestiach społecznych.
„Status quo opierał się na porozumieniu na eksport gazu (a także ropy i węgla) z Rosji do Niemiec, najwyraźniej przez rurociąg Nord Stream” – powiedział Glasman.
Pisze: „Berlin i Moskwa ponownie trzymały losy Europy Środkowej w swoich rękach. Dominowały niemieckie interesy gospodarcze, także dlatego, że UE nie opracowała własnej, jednolitej strategii wojskowej”.
Znacząca zmiana w europejskim krajobrazie
szklarz Dalej czytamy: „To sprawiło, że status Ukrainy stał się tak wybuchowy.” Integracja z UE lub NATO nie leżała w interesie Niemiec. Podważyłoby to jej interesy gospodarcze jako jedynej poważnej gospodarki przemysłowej w UE, opartej na tanim imporcie energii z Rosji”.
W swojej analizie szklarz podkreśla, że inwazja Rosji na Ukrainę doprowadziła do znaczących zmian w krajobrazie europejskim, zwłaszcza w sferze gospodarczej i militarnej, donosi portal wpolityce.pl.
Glasman mówi, że ta zmiana uwydatniła względną słabość i powściągliwość Niemiec na arenie wojskowej, poglądy podzielane przez Francję.
Twierdzi, że w przypadku konfrontacji militarnej z Rosją siła i zasoby w Europie przesunęłyby się w stronę NATO, co z kolei doprowadziłoby do odrodzenia wpływów USA i Wielkiej Brytanii.
Pisze, że „w elitarnym dyskursie akademickim i politycznym powszechnie zakładano, że Brexit doprowadzi do marginalizacji Wielkiej Brytanii w Europie i konsolidacji osi francusko-niemieckiej w UE”.
Kontynuuje: „Po inwazji na Ukrainę Wielka Brytania zajęła jasne stanowisko militarnego i politycznego poparcia dla oblężonego państwa ukraińskiego. Podczas gdy Stany Zjednoczone oferowały azyl prezydentowi Wołodymyrowi Zełenskiemu, Wielka Brytania natychmiast przekazała broń i przewodziła politycznej odpowiedzi Europy Zachodniej w postaci bezprecedensowej serii sankcji gospodarczych wobec Rosji. Wydawało się, że Brexit wzmocnił ich swobodę działania w czasie wojny”.
Polsko-brytyjski sojusz „transformuje NATO i UE”
Równolegle Glasmann mówi: „Polska przewodziła reakcji Europy Wschodniej. Otworzyła swoje granice dla uchodźców i przekazała broń. Sojusz polsko-brytyjski przekształcił NATO i UE”.
Glasman zwraca uwagę, że sojusz brytyjsko-polski, powstały w odpowiedzi na kryzys ukraiński, otrzymał wsparcie państw bałtyckich, a także Finlandii i Szwecji.
Godne uwagi jest to, że te dwa kraje nordyckie porzuciły swoją wieloletnią politykę neutralności, skutecznie izolując Niemcy w północnej Europie, mówi.
Stany Zjednoczone zareagowały zwiększeniem dostaw broni na Ukrainę i zachęcaniem do wymiany informacji wywiadowczych. Glasman zwraca na to uwagę.
W ciągu pierwszych dziewięciu miesięcy wojny prezydent Francji Emmanuel Macron „prowadził rozmowy telefoniczne z Władimirem Putinem, podczas gdy Niemcy niechętnie dostarczały coś więcej niż hełmy”. mówi Glasman w swoim poście.
Dodaje: „Rząd polski publicznie krytykował Niemcy, a nawet domagał się odszkodowania za szkody gospodarcze spowodowane przez II wojnę światową”.
Zdaniem Glasmana decydującym czynnikiem powstania partnerstwa brytyjsko-polskiego było „uznanie odporności Ukrainy jako potęgi militarnej”.
Wbrew początkowym obawom, że Ukraina szybko ulegnie rosyjskiej agresji, kluczowa okazała się jej zdolność do wytrzymania konfliktu przez dłuższy czas – mówi.
Rozwój ten, powiedział Glasman, stworzył okazję do silnego sojuszu między Wielką Brytanią a Polską, zwłaszcza biorąc pod uwagę istniejący dwustronny dialog między dwoma narodami.
Zauważa, że Wielka Brytania stale wzmacnia swoje więzi wojskowe z Ukrainą od czasu aneksji Krymu przez Rosję w 2014 roku.
„Polska i Wielka Brytania wyszły na pierwszy plan”
szklarz argumentuje dalej: „Machiavelli napisał, że przywództwo polityczne to zdolność„ działania na czas ”.” Wielka Brytania i Polska to zrobiły, Francja i Niemcy nie. Jej zainteresowania i analiza utrudniały jej zdolność rozumienia i działania. Otworzyło to przestrzeń w ramach NATO dla USA do przyjęcia bardziej aktywnej roli, a dla krajów Europy Północnej do przyłączenia się do wzmocnionego sojuszu wojskowego. Członkowie założyciele NATO, tacy jak Włochy, stracili na znaczeniu; Francja i Niemcy straciły zaufanie i pewność”.
Odpowiednio szklarz”,Lenin zauważył kiedyś: „Są dziesięciolecia, kiedy nic się nie dzieje; i mijają tygodnie, dekady”. Inwazja Federacji Rosyjskiej na Ukrainę była jednym z takich momentów”.
Mówi: „Francja i Niemcy utraciły supremację, do głosu doszły Polska i Wielka Brytania, do nowej koalicji dołączyły kraje bałtyckie i skandynawskie, pozostawiając Niemcy w izolacji” w północnej Europie.
– Holandia również aktywnie wspierała sojusz brytyjsko-polski – dodaje.
„Równowaga sił w Europie przesunęła się ze wschodu i zachodu w kierunku centrum”, a proces ten „dopiero się zaczął”, podsumowuje Glasman.
(jh/gs)
Źródło: wpolityce.plPAP, Nowy mąż stanu
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.