Naukowcy wykopali rowy na krawędziach czterech kraterów (Kaali Main i Kaali 2/8 w Estonii, Morasko w Polsce i Whitecourt w Kanadzie) znajdujących się na dwóch różnych kontynentach, które dzieliły tysiące lat, aby przeanalizować ich zawartość i wyciągnąć wnioski na temat skutków kolizje na naszej planecie.
Węgle Morasko.
„Co zaskakujące, we wszystkich tych miejscach znaleźliśmy to samo: milimetrowe do centymetra kawałki węgla zmieszane z materiałem wyrzucanym podczas jego formowania i znajdujące się w tym samym miejscu w stosunku do krateru” – powiedział dr. Juri Plado i dr. Argo Jõeleht z Instytutu Ekologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu w Tartu.
Badanie ujawniło kilka nieoczekiwanych wyników.
„Na początku myśleliśmy, że te węgle powstały w wyniku pożarów lasów, które miały miejsce tuż przed uderzeniem, a węgle zostały uwięzione w tej pozaziemskiej sytuacji. Ale coś było nie tak z tą hipotezą, było zbyt wiele zbiegów okoliczności; dlaczego miałyby wybuchać ogromne pożary tuż przed uformowaniem się czterech różnych małych kraterów uderzeniowych rozłożonych na tysiące kilometrów i lat?” powiedział dr. Ania Losiak, naczelna autorka tego opracowania z Instytutu Nauk Geologicznych Polskiej Akademii Nauk i Uniwersytetu w Exeter.
Główny krater Kaali.
„Dlaczego miałby być znaleziony tylko w bardzo konkretnym miejscu w proksymalnym kocu wyrzucanym? To nie miało sensu, więc postanowiliśmy zbadać dalej i przeanalizować właściwości bryłek węgla zmieszanych w materiale wyrzucanym z kraterów i porównać je z węglem z pożarów.
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.