Najwyższy azjatycki urzędnik rządu Bidena ostrzegł przed brakiem kanału komunikacji kryzysowej między Stanami Zjednoczonymi a Chinami w czasie narastającego napięcia militarnego wokół Tajwanu i Morza Południowochińskiego.
Wojskowe i przywódcze linie interwencyjne zostały utworzone w różnych momentach historii tych stosunków, ale Kurt Campbell, „car” Białego Domu w Azji, który jest odpowiedzialny za koordynację polityki w całej administracji, powiedział, że Pekin nie jest zainteresowany korzystaniem z niej jako preferencji dla niepewności. Infolinia po prostu dzwoni w „pustych pokojach” – powiedział.
Chiński przywódca Xi Jinping nadal testował nerwy Tajwanu i jego sojuszników. Wzmacniaj pomysły w przestrzeń powietrzną demokracji wyspiarskiej ze swoimi samolotami myśliwskimi i przeprowadzając ćwiczenia bojowe, które są coraz bliżej terytorium.
Tarcie pozostaje wysokie nawet w morze Południowochińskie, gdzie Stany Zjednoczone patrolują swoje okręty wojenne w celu zapewnienia swobody żeglugi po wodach terytorialnych, do których jednostronnie domaga się Pekin.
„Myślę, że istnieją ogólne obawy dotyczące błędnych obliczeń, incydentów i wypadków, i nie sądzę, aby istniały jakiekolwiek skuteczne procedury Chiny aby tego uniknąć – powiedział Guardianowi Campbell, koordynator Białego Domu w regionie Indo-Pacyfiku.
„Chiny generalnie opierają się wszelkim skutecznym wysiłkom w takich budujących zaufanie procesach zarządzania kryzysowego. W przeszłości utworzone numery interwencyjne dzwoniły bez końca tylko w pustych pokojach. Dlatego Chińczycy zdecydowali się nie iść w tym kierunku. „
„W tym samym czasie, gdy intensyfikują te działania wojskowe w pobliżu sił zbrojnych USA i sił alianckich, robią to bez jakichkolwiek barier ochronnych lub mechanizmów uspokajających” – powiedział Campbell.
Linie interwencyjne między przywódcami wojskowymi i cywilnymi były elementem bezpieczeństwa rywalizacji między Stanami Zjednoczonymi a Związkiem Radzieckim podczas zimnej wojny. Jednak wraz ze wzrostem potęgi militarnej Chin w stosunku do Rosji wysiłki zmierzające do ustanowienia stałych linii komunikacji kryzysowej między Waszyngtonem a Pekinem nie powiodły się.
Prezydent Bill Clinton i Sekretarz Generalny Jiang Zemin zgodzili się na utworzenie gorącej linii w 1997 r., Ale nigdy nie była ona właściwie wykorzystywana, nawet gdy NATO przypadkowo zbombardowało chińską ambasadę w Belgradzie w 1999 r.
W 2014 roku Barack Obama i Xi uzgodnili protokół ustaleń dotyczący zasad postępowania podczas spotkań na morzu i w powietrzu. W jednym (n Załącznik do niniejszej Umowy W następnym roku oba kraje ogłosiły, że ustanowią „wojskowy mechanizm powiadamiania o kryzysach” dla połączeń obronnych audio i wideo, „aby zmniejszyć ryzyko, wzmocnić wzajemne zaufanie i zwiększyć otwartość”.
Ale Campbell powiedział, że Pekin nie korzystał z kanału.
„Z różnych powodów Chińczycy niechętnie angażowali się w ten wysiłek. Chiny mają różne obliczenia dotyczące właściwego prowadzenia cywilno-wojskowych stosunków ”- powiedział w wywiadzie telefonicznym. „Boją się, że ustanawiając te mechanizmy, dają wiarygodność i legitymizację amerykańskim ćwiczeniom i operacjom wojskowym w pobliżu ich granic, a tego nie chcą”.
„Nawet podczas zimnej wojny mieliśmy znacznie skuteczniejszą komunikację kryzysową między Stanami Zjednoczonymi a Związkiem Radzieckim” – powiedział. „Biorąc pod uwagę, że zdolności Chin znacznie rosną i działają globalnie – są one teraz niemal równorzędną potęgą militarną – myślę, że muszą ponownie rozważyć swoje poprzednie ambiwalencje co do niektórych z tych mechanizmów. Jest to obszar, który chcielibyśmy zbadać razem z Tobą. „
Caitlin Talmadge, profesor nadzwyczajny w Szkole Służby Zagranicznej Uniwersytetu Georgetown, powiedziała, że Campbell słusznie obawia się braku stałej komunikacji z pewną siebie, wschodzącą potęgą wojskową.
„Zgodziłbym się z Kurtem, że brak funkcjonujących kanałów komunikacji kryzysowej, a także ogólny brak dogłębnych regularnych dialogów strategicznych, to poważny problem w stosunkach USA-Chiny” – powiedział Talmadge. „Zwiększa to prawdopodobieństwo błędnych obliczeń i eskalacji, zwłaszcza pod względem czasu Tajwan. Obie strony muszą zrozumieć swoje czerwone linie i skorzystałyby na posiadaniu mechanizmów umożliwiających wyjście w przypadku kryzysu lub wojny. „
Campbell Potwierdzone na początku tego tygodnia że nowa administracja nie zmieni amerykańskiej polityki „strategicznej niejednoznaczności” wobec Tajwanu, co oznacza, że Waszyngton nie wyjaśni, czy iw jakich okolicznościach będzie bronił tego kraju.
Od momentu nawiązania stosunków dyplomatycznych z Pekinem w 1979 r. Oficjalna polityka Stanów Zjednoczonych była taka, że są tylko „jedne Chiny”, chociaż Tajwan funkcjonuje jako całkowicie niezależny kraj. Umowa z przywódcami komunistycznymi polegała na tym, że pokojowe zjednoczenie jest teoretycznie możliwe, a inwazja niepotrzebna, o ile przestrzegano tego protokołu.
Jednak rząd Bidena idzie w ślady swojego poprzednika, aby systematycznie zwiększać swoje poparcie dla Tajwanu. Biden zaprosił na inaugurację wysłannika Tajwanu, pierwszego prezydenta USA od ponad 40 lat. W kwietniu Waszyngton zniósł dalsze ograniczenia w kontaktach z tajwańskimi urzędnikami.
Campbell powiedział, że rząd jest gotowy do podjęcia kolejnego kroku w celu zwiększenia rozpoznawalności Tajwanu na arenie światowej i wspiera jego reprezentację na światowych forach, takich jak Światowa Agencja Zdrowia (WHA), organ zarządzający Światowej Organizacji Zdrowia.
„Myślę, że Tajwan ma szansę cieszyć się większą przestrzenią międzynarodową pod odpowiednim kierownictwem” – powiedział. „Chcielibyśmy wspierać zwiększone zaangażowanie Tajwanu w wielu miejscach, w tym w WHA, biorąc pod uwagę ogromny sukces, jaki Tajwan odniósł w kontaktach z Covid. Mają wiele wartości, którymi mogą się podzielić z innymi. „
Adam Mickiewicz jest autorem publikującym na portalu humanmag.pl, gdzie porusza tematy z zakresu newsów, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i przystępnym przekazie informacji, aktualnych wydarzeniach oraz treściach istotnych dla czytelników, dbając o rzetelność, przejrzystość i praktyczną wartość publikacji.