KABUL: Kiedy talibowie zdobyli Kabul 15 sierpnia 2021 r., podczas wycofywania się sił dowodzonych przez USA z Afganistanu, imponujący powrót grupy do władzy oznaczał koniec dwóch dekad wojny, która zabiła dziesiątki tysięcy Afgańczyków na jego terytorium. sama gleba.
Rok później, kiedy kraj był zubożały i odizolowany na arenie światowej pod jego nowym przywództwem, życie zwykłych Afgańczyków zmieniło się – w dużej mierze na gorsze.
Podczas pierwszego okresu u władzy, od 1996 do końca 2001 roku, talibowie ogłosili islamski emirat, narzucając ścisłą interpretację prawa islamskiego, egzekwowaną brutalnymi karami i publicznymi egzekucjami.
Kobiety i dziewczęta zostały wykluczone z życia publicznego, nie mogły pracować ani uczyć się, a nawet nie mogły opuszczać swoich domów bez nikabu i towarzyszącego im męskiego krewnego.
W październiku 2001 r. siły dowodzone przez USA zaatakowały Afganistan i odsunęły Talibów od władzy, oskarżając grupę ukrywającą Osamę bin Ladena, przywódcę Al-Kaidy, który uważał, że jest odpowiedzialny za ataki z 11 września 2001 r. na Stany Zjednoczone, w których zginęło prawie 3000 osób.
To, co nastąpiło później, to 20 krwawych lat walk między wspieranymi przez NATO afgańskimi siłami narodowymi a partyzantami talibskimi, których celem było odzyskanie władzy.
Pod rządami wspieranej przez Zachód administracji Afganistan rozwijał się wraz z rozwojem niezależnych mediów i rosnącą liczbą dziewcząt uczęszczających do szkoły i na uniwersytet.
Jednak w wielu regionach poza wielkimi miastami Afgańczycy znali tylko wojnę, pozbawiając ich wielu projektów rozwojowych realizowanych gdzie indziej przez zagranicznych darczyńców.
Teraz, gdy siły dowodzone przez USA wycofały się, a talibowie przeszli z wojny partyzanckiej do codziennego życia w kraju, bezpieczeństwo znacznie się poprawiło.
„W ostatnich latach widzieliśmy wojnę. Codziennie żyliśmy w strachu. Teraz jest spokojnie i czujemy się bezpiecznie” – powiedział Arab News Mohammad Khalil, 69-letni rolnik z północno-zachodniej prowincji Balch. „W końcu możemy oddychać.”
Ale niespokojny spokój ma swoją cenę.
Zależna od pomocy gospodarka Afganistanu spada od czasu powrotu talibów do władzy. Miliardy dolarów pomocy zagranicznej zostały zawieszone, a około 9,5 miliarda dolarów w aktywach afgańskiego banku centralnego zaparkowanych za granicą zostało zamrożonych.
Przy odmowie uznania międzynarodowego, zawieszeniu pomocy i sparaliżowaniu systemu finansowego ONZ twierdzi, że Afganistan stoi w obliczu katastrofy humanitarnej. Około 20% z 38 milionów mieszkańców tego kraju jest już na krawędzi głodu.
Afganistan: rok od przejęcia władzy przez talibów
15 sierpnia 2021 – Kulminacją kampanii talibów jest upadek Kabulu.
30 sierpnia – Ostatnie wojska amerykańskie odlatują z lotniska w Kabulu po ewakuacji ponad 120 000 osób w ciągu 17 dni.
Wrzesień – Wprowadzany jest nowy rząd tymczasowy. Talibowie przywracają budzącą postrach policję religijną.
Październik – Ponad 120 osób zginęło w dwóch eksplozjach w meczetach, które twierdził Daesh w Kandaharze i Kunduz.
styczeń 2022 – Pozbawiony pomocy Afganistan pogrążony jest w głębokim kryzysie gospodarczym i humanitarnym.
Marsz – Talibowie uniemożliwiają licealistom powrót do szkoły. Urzędnicy państwowi muszą zapuścić brodę.
Mógłby – Kobiety i dziewczęta muszą nosić hidżab i zakrywać twarze w miejscach publicznych. Kobietom nie wolno podróżować samotnie na długich dystansach.
Czerwiec – W wyniku potężnego trzęsienia ziemi zginęło ponad 1000 osób, a tysiące zostało bez dachu nad głową.
Sierpień – USA ogłaszają śmierć przywódcy Al-Kaidy Aymana Al-Zawahiriego podczas ataku drona na jego kryjówkę w Kabulu.
Wraz ze spadkiem wartości afgańskiej waluty ceny podstawowych towarów poszybowały w górę. Ciągła susza dodatkowo pogorszyła sytuację na obszarach wiejskich.
Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca szacuje, że około 70% afgańskich rodzin nie jest w stanie zaspokoić swoich podstawowych potrzeb żywnościowych.
„Przeważnie jemy chleb i pijemy herbatę lub po prostu wodę. Nie dostawaliśmy dla dzieci mięsa, owoców ani nawet warzyw. Tylko kilka osób ma kozy lub krowy, którymi karmią dzieci mlekiem” – powiedział Khalil.
W stolicy, Kabulu, żywność jest powszechnie dostępna, ale niewielu może sobie pozwolić na bogatą, pożywną dietę.
„Na rynku jest dużo żywności, ale nie mamy pieniędzy, aby ją kupić” – powiedział Arab News Mohammad Barat, 52-letni pracownik penitencjarny.
Zbliżająca się katastrofa to nie tylko szokujący poziom ubóstwa, ale także utracona nadzieja i szanse.
Dziesiątki tysięcy Afgańczyków uciekło z kraju w ciągu kilku chaotycznych dni w sierpniu zeszłego roku, gdy siły amerykańskie i ich partnerzy w koalicji pospiesznie przetransportowali Afgańczyków z lotniska w Kabulu. Wielu innych, w tym profesjonalistów, poszło w jego ślady.
„Lekarze wyjeżdżają, inżynierowie wyjeżdżają, profesorowie i specjaliści również wyjeżdżają z kraju” – powiedział Arab News Abdul Hamid, student Uniwersytetu w Kabulu. „Nie ma nadziei na lepszą przyszłość”.
Ci, którzy pracowali dla obalonego, wspieranego przez Zachód rządu, zostali usunięci z życia publicznego, zwłaszcza kobiety, które teraz są zmuszane do noszenia zakryć twarzy, mają zakaz samotnego podróżowania na duże odległości i nie mogą pracować w większości sektorów innych niż zdrowie i edukacja. Edukacja.
Edukacja również była ściśle ograniczona do kobiet, chociaż od czasu odzyskania przez talibów kontroli nad krajem jedno z głównych żądań społeczności międzynarodowej było umożliwienie dziewczętom uczęszczania do szkół i uczelni.
W połowie marca, po miesiącach niepewności, talibowie powiedzieli, że pozwolą dziewczętom wrócić do szkoły. Jednak kiedy dotarli do szkół w całym kraju, aby wznowić naukę, osoby powyżej 13 roku życia zostały zmuszone do powrotu do domu.
W podjętej w ostatniej chwili decyzji talibowie ogłosili, że szkoły średnie pozostaną zamknięte dla dziewcząt, dopóki nie zostanie wprowadzony plan przyjęcia ich zgodnie z prawem islamskim.
Prawie pół roku później nastolatki obawiają się, że w najbliższym czasie nie wrócą do klasy.
„Nie ma powodu, aby zabraniać dziewczętom chodzić do szkoły”, powiedział Arab News Amal, jedenastoklasista Rabia Balkhi High School w Kabulu. „Oni po prostu nie chcą, abyśmy byli wykształceni”.
Pomimo powtarzających się twierdzeń w przeważającej mierze islamskich fundamentalistów pasztuńskich, że czas i doświadczenie wygładziły ich granice, ulice Kabulu coraz bardziej przypominają erę rządzoną przez Talibów sprzed 2002 roku.
Od czasu przywrócenia Ministerstwa Promocji Cnoty i Zapobiegania Rozpustom, które wzmacnia surową interpretację islamu przez grupę, tradycyjne stroje, turbany i burki zastąpiły garnitury i dżinsy, które jeszcze rok temu były uważane za normalne w afgańskiej stolicy .
Zmieniają się również kluczowe symbole tożsamości narodu, a czarno-biała flaga talibów pojawia się teraz na budynkach rządowych i w przestrzeni publicznej, stopniowo zastępując trójkolorową flagę Afganistanu, pomimo wcześniejszych obietnic, że nie zostanie ona zmieniona.
Dla niektórych zastąpienie starej flagi narodowej jest czymś więcej niż symbolicznym i wskazuje na porwanie kraju przez talibów.
„Nie reprezentuje żadnego rządu ani reżimu. Talibowie mogliby zatrzymać jedno i drugie” – powiedział Arab News Shah Rahim, 43-letni mieszkaniec Kabulu.
„Flaga jest reprezentacją naszego narodu, naszych wartości i naszej historii”.
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.