Hiszpańsko-amerykański filozof George Santayana napisał słynne zdanie: „Ci, którzy nie pamiętają przeszłości, są skazani na jej powtarzanie”.
Grupa tzw „Republikanie dla Ukrainy, projekt Wspólnej Obrony Demokracji, kierowany przez konserwatywnego pisarza Billa Kristola, ocenił republikańskich członków Kongresu pod kątem ich poparcia dla Ukrainy. Przedstawiciele stanu Tennessee w USA Tim Burchett z 2. Okręgu Kongresowego, Diana Harshbarger z 1. Dystryktu i Andy Ogles z 5. Dystryktu otrzymali oceny „F”. Ci kongresmani w Tennessee zapomnieli o istotnej historii świata.
Z kolei Republikanie z Tennessee, Chuck Fleischmann z Okręgu 3 i Mark Green z Okręgu 7, otrzymali ocenę „A”.
Burchett i jego kongresmani niższej rangi mogliby pomóc swojemu krajowi, zastanawiając się nad odpowiednią historią. II wojna światowa nie zaczęła się od ataku Niemiec na Polskę w 1939 r. ani japońskiego ataku na Pearl Harbor w 1941 r. Ziarna wojny, która zabiła miliony ludzi i zrujnowała całe kraje, zostały zasiane znacznie wcześniej.
Pierwszy impuls do wielkiej wojny pojawił się, gdy Japonia najechała Chiny w 1937 roku. Stany Zjednoczone nie podjęły żadnych znaczących działań aż do 1940 r., kiedy to zwiększono pomoc dla Chin i zaostrzono sankcje wobec Japonii po wycofaniu się Japonii z istniejącego traktatu z USA.
Również w 1940 roku Japonia przystąpiła do sojuszu z Niemcami i Włochami, obiecując wzajemną pomoc w przypadku ataku na członka sojuszu. Japonia zaczęła także promować swoją „Sferę Wspólnego Dobrobytu Wielkiej Azji Wschodniej” jako narzędzie propagandowe mające na celu ukrycie dążenia Japonii do regionalnej supremacji.
Podobna kaskada wydarzeń miała miejsce w Europie. Po I wojnie światowej w zachodniej Czechosłowacji mieszkało około trzech milionów Niemców. Po mianowaniu Hitlera na kanclerza w 1933 r. prowadził kampanię na rzecz zjednoczenia z Austrią i niemieckim terytorium Czechosłowacji, „Sudetami”.
W następstwie groźby Niemiec inwazji na Czechosłowację brytyjski premier Neville Chamberlain i premier Francji Edouard Daladier spotkali się z Hitlerem w Monachium w 1938 roku i uspokoili go, przyznając, że Wielka Brytania i Francja nie będą bronić Czechosłowacji. Chamberlain ogłosił: „Pokój w naszych czasach”.
Niemcy szybko zajęli Sudety i Austrię. Po dalszym rozbiorze Czechosłowacji Niemcy z entuzjazmem zwróciły się do Polski o odzyskanie „Wolnego Miasta Gdańska”, autonomicznego byłego niemieckiego miasta portowego, do którego Polska uzyskała dostęp na mocy traktatu pokojowego z I wojny światowej i którego obronę powierzono miastu. Kiedy Polska odrzuciła żądania Niemiec, Niemcy zaatakowały Polskę w 1939 roku. Polska była sojusznikiem na mocy traktatu z Wielką Brytanią i Francją, które następnie wypowiedziały wojnę Niemcom.
Wnioski z II wojny światowej: Trzej kongresmani z Tennessee – republikańscy przedstawiciele USA Tim Burchett, Diana Harshbarger i Andy Ogles – oraz ich brak wsparcia dla Ukrainy wpisują się w tradycję przedwojennego izolacjonistycznego ruchu „America First”.
Amerykanie byli podzieleni co do zakresu, w jakim Stany Zjednoczone powinny pomóc Wielkiej Brytanii. Administracja Roosevelta zaproponowała w 1940 r. ustawę Lend-Lease Act, która umożliwiała prezydentowi przekazywanie innym krajom materiałów wojskowych, „które Prezydent uważa za niezbędne dla obrony Stanów Zjednoczonych”. Ustawa ta weszła w życie na początku 1941 r. Projekt ustawy został odrzucony przez America First Committee, główną popularną inicjatywę izolacyjną założoną w 1940 r. i kierowaną przez wybitnych ówczesnych Amerykanów, w tym amerykańskich senatorów, przewodniczącego Sears-Roebucka i lotnika Charlesa Lindbergha.
Następnie Niemcy zaatakowały ZSRR w czerwcu 1941 r., a Japonia zaatakowała Pearl Harbor, Filipiny, Australię, Malaje, Birmę, Indie i Azję Południowo-Wschodnią od grudnia 1941 r. Niemcy były w stanie wojny z Wielką Brytanią i pokonały Francję, Belgię i Holandię, Danię i Norwegię w 1940 r., przestrzegając traktatu Niemiec z Japonią i wypowiedziały wojnę Stanom Zjednoczonym. Komitet America First został rozwiązany cztery dni po ataku na Pearl Harbor.
W tej historii nie ma dokładnych podobieństw, ale są uderzające podobieństwa. Po rozpadzie ZSRR w 1991 r. mniejszości rosyjskojęzyczne pozostały na nowo niepodległej Ukrainie oraz w krajach bałtyckich Estonii, Łotwy i Litwy. Kraje Europy Wschodniej, dawniej kontrolowane przez Rosję, położone na zachodnich granicach Rosji, uciekły spod rosyjskiego panowania i stały się członkami NATO i Unii Europejskiej, a Niemcy Zachodnie i Wschodnie ponownie się zjednoczyły.
Kiedy Władimir Putin objął władzę, podobnie jak wcześniej Hitler rozpoczął kampanie mające na celu „ochronę” ludności rosyjskojęzycznej na terytoriach byłego ZSRR i odwrócenie rozpadu ZSRR.
Podobnie jak Hitler, Putin rozpoczął kampanię mającą na celu utworzenie „Wielkiej Rosji”, podgryzając granice Rosji i szerząc antyukraińską propagandę. Okupacja Krymu i rozpoczęcie wojny zastępczej we wschodniej Ukrainie w 2014 r. były jedną z pierwszych prób Putina odwrócenia upadku ZSRR. W 2022 r., gdy reakcja Zachodu wydawała się słaba, Putin podjął ogromne ryzyko i rozpoczął obecną inwazję na Ukrainę.
Politycy z Tennessee, którzy podobnie jak ich poprzednicy w America First Committee sprzeciwiali się pomocy dla Ukrainy, przeprosili za swoje działania. Burchett wyraził zaniepokojenie marnotrawstwem i oszustwami w wydatkach na obronę. Harshbarger oświadczyła, że „nie poprze wysyłania miliardów za granicę, skoro matki w Ameryce nie mogą wykarmić swoich dzieci”. W miarę jak politycy z Tennessee w dalszym ciągu dominują i unikają odpowiedzialności, tysiące Ukraińców krwawi i umiera.
Według Kilońskiego Instytutu Gospodarki Światowej całkowita pomoc USA dla Ukrainy wynosi obecnie około 80 miliardów dolarów. Congressional Research Service podaje, że około 47 miliardów dolarów z tej kwoty to pomoc wojskowa/w zakresie bezpieczeństwa od 2014 r. do 5 października. UE i jej kraje członkowskie zapewniły Ukrainie największą pomoc wojskową, natomiast Stany Zjednoczone udzieliły największej pomocy wojskowej.
Pod względem produktu krajowego brutto (PKB) największy wkład wniosła Norwegia, wynosząca 1,6% PKB. Pomoc USA dla Ukrainy wynosi około 0,33% amerykańskiego PKB. Każdy z krajów bałtyckich UE wniósł na Ukrainę ponad 1% swojego PKB. Dla porównania budżet wojskowy USA na rok 2023 wynosi około 817 miliardów dolarów, co stanowi około 12% całkowitego budżetu USA i około 3% amerykańskiego PKB.
Jednak utrzymanie niepodległości Ukrainy to nie tylko kwestia dolarów i euro. Lekcje historii i boiska gimnazjów są jasne; Uspokojenie agresora prowadzi do większej agresji. Chiński wilk śliniący się nad Tajwanem i jego przemysłem chipów obserwuje Ukrainę. W Moskwie dyktatorski rząd „niedoszłego” imperium wydaje się być w przeważającej mierze zaludniony kłamcami, złodziejami, bandytami i mordercami.
Kiedy Kongres USA będzie głosował za pomocą dla Ukrainy, na Kremlu prawdopodobnie pojawi się pytanie: „Ile głosów otrzymaliśmy?” Urzędnicy z Tennessee, którzy głosują na „nie” w sprawie pomocy dla Ukrainy, powinni jasno określić, dlaczego pocieszają Putina i zachęcają Chińska agresja.
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.