U podstaw kryzysu pokojowego w Afryce kryje się paradoks. Siły pokojowe ONZ są zazwyczaj dobrze wyposażone, ale niechętne do podejmowania niebezpiecznych misji egzekwowania prawa, podczas gdy afrykańscy żołnierze sił pokojowych są bardziej skłonni robić wszystko, co konieczne, aby utrzymać pokój, ale rzadko dysponują niezbędnymi zasobami logistycznymi i finansowymi.
PRETORIA – W zeszłym miesiącu prezydent Demokratycznej Republiki Konga Félix Tshisekedi wezwał do utworzenia Organizacji Narodów Zjednoczonych wycofać Do grudnia ma wycofać ze swojego kraju 17 000 żołnierzy sił pokojowych. W czerwcu reżim wojskowy pułkownika Assimi Goïty zrobił to samo w Mali popyt; Organizacja Narodów Zjednoczonych zakończy wycofywanie swoich 12 000 żołnierzy sił pokojowych z tego kraju do stycznia. Obecnie jest to Unia Afrykańska usunąć składa się z ponad 15 000 żołnierzy sił pokojowych z Somalii, ponieważ rządy zachodnie nie chciały dalej finansować misji.
Te przedwczesne wyjazdy zaostrzą niestabilność w najbardziej niestabilnych regionach Afryki: w Sahelu, Wielkich Jeziorach i Rogu Afryki. Z tego powodu wskazują na eskalację kryzysu pokojowego w Afryce.
Źródłem tego kryzysu jest paradoks. Siły pokojowe ONZ – 84% działających w Afryce – są na ogół dobrze wyposażeni, ale często odmawiają podejmowania niebezpiecznych misji egzekwowania prawa w celu ochrony bezbronnej ludności. Z kolei afrykańscy żołnierze sił pokojowych są bardziej skłonni zrobić wszystko, co konieczne, aby zaprowadzić pokój, ale rzadko otrzymują potrzebne im zasoby logistyczne i finansowe.
Aby kontynuować czytanie, zarejestruj się teraz.
Posiadasz już konto? Rejestracja
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.