A potem jest nocny targ, znajdujący się w miejscu, gdzie kiedyś znajdował się główny dworzec kolejowy. Przybyłem kilka godzin po wizycie w Muzeum Życia w Punkcie Komunizmu – promiennie kiczowatym, a jednocześnie cicho przygnębiającym – gdzie dominującym tematem jest makabryczne, chrupiące jedzenie z tamtego okresu. Targ jest nie tylko fajny, ale także świętem wyboru gastronomicznego i otwartości na to, co ma do zaoferowania świat. Włoski, meksykański, japoński, gruziński: możesz mieć wszystko (no może z wyjątkiem rosyjskiego). Popyt na to, jak powiedział mi mój przewodnik Kuba, pochodzi od młodych ludzi, którzy mają dochód do dyspozycji i nie podzielają zahamowań swoich rodziców i dziadków, jeśli chodzi o zrobienie dla siebie czegoś dobrego. A Warszawa wydaje się teraz dobrym miejscem do bycia młodym, ze swoimi wciąż niedrogimi mieszkaniami, tętniącym życiem rynkiem pracy i niezwykle wydajnym transportem publicznym.
Ale przyjechałem też, żeby posmakować starego kraju, więc pewnego ranka wyruszyłem na dworzec Zachodni, na bardziej obskurne obrzeża miasta, w poszukiwaniu autobusu do oddalonego o jakąś godzinę jazdy Pułtuska. Tutaj było bardziej chaotycznie, ze wspomnieniami ciemniejszej Europy tuż za wschodnią granicą; Ukraińscy pasażerowie czekali na autobusy do Kijowa, Lwowa i Odessy.
Mój autobus jechał przez bardziej kolorowe przedmieścia Warszawy i na wieś. To kraina miękkich pól i leniwych rzek, porośnięta lasami bukowymi i sosnowymi. Jest tu pięknie i wielu mieszkańców miast chętnie spędza tu weekendy. Nastąpiło krótkie zamieszanie, gdy energiczny turysta, który zatrzymał się za późno, za pomocą laski otworzył drzwi powozu.
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.