Waszyngton musi ustanowić swój mechanizm obronny, aby określić swoje „decydujące działanie”. Zachód nie powinien powtarzać błędów aneksji Krymu z 2014 roku.
Stany Zjednoczone i ich sojusznicy od tygodni prowadzą z Rosją rozmowy w sprawie Ukrainy. Od rozmowy telefonicznej między POTUSem a jego rosyjskim odpowiednikiem Władimirem Putinem pod koniec zeszłego roku po niedawne rozmowy dwustronne między sekretarzem stanu USA Antonym Blinkenem a jego rosyjskim odpowiednikiem w Genewie, żadna ze stron nie osiągnęła rezultatów. Rodzi to po obu stronach poważne pytania o uroczystość kompleksowej rezolucji dyplomatycznej. Podczas gdy Rosja nadal zwiększa swoją obecność wojskową w pobliżu Ukrainy, mając około 110 000 żołnierzy wspieranych przez czołgi i ciężką artylerię, Zachód zwiększył ruchy wojsk w sąsiadującym z Polską regionem bałtyckim i przyspieszył dostawy broni na Ukrainę. Uznając szybki postęp ukraińskich zdolności wojskowych w ostatnich latach, Rosja prowadzi stałą ocenę zagrożenia bezpieczeństwa terytorialnego spowodowanego „niebezpiecznie wąską” ekspansją NATO w pobliżu jej granic. Kością niezgody są rosyjskie przesłanki rozmów, takie jak żądanie wstrzymania ekspansji NATO na wschód oraz żądanie zakazu członkostwa Ukrainy w sojuszu. Wskazuje to na dwulicowość Rosji w uzasadnianiu swojej militarnej agresywności wobec Ukrainy i twierdzenie, że druga strona nie chce angażować się w dialog ze względu na niedopuszczalne warunki Rosji jako non-starter.
ROSJA
NIEUSTAJĄCY POSTĘP TAKTYCZNY
Stany Zjednoczone regularnie latały samolotami przechwytującymi nad Ukrainą i zbierały znaczące sygnały SIGINT śledzące ruch wojsk rosyjskich przez granice, sugerując dodatkowe rozmieszczenie żołnierzy rosyjskich. W obecnej sytuacji nie można lekceważyć szans na zainstalowanie przez Rosję taktycznej broni jądrowej w pobliżu granicy. Prezydent Biden na niedawnej konferencji prasowej przewidział rosyjską inwazję na Ukrainę na pełną skalę, która mogłaby „pociągnąć Putina do odpowiedzialności” poprzez stanowcze reakcje. Ostatnio pojawiły się zdjęcia satelitarne ukazujące zaskakująco duże nagromadzenie rosyjskich sił zbrojnych w Elnyi i Pogonowie we wschodniej Ukrainie, przygotowujące grunt pod inwazję na pełną skalę. Chociaż rozmowy mają na celu deeskalacji napięć, takie wydarzenia popychają wysiłki dyplomatyczne dalej na skraj całkowitego upadku. Ogólne nastroje w Waszyngtonie przekroczyły normę nakładania surowych sankcji na Rosję i oczekuje, że Moskwa będzie miała jasne zrozumienie skali szkód, jakie może wyrządzić swojej gospodarce, niezależnie od tego, czy Rosja pozostanie nieugięta. W rezultacie około 8500 amerykańskich żołnierzy zostało umieszczonych w gotowości, podczas gdy prezydent Biden rozważa opcje odpowiedzi na rosyjskie postępy na Ukrainie.
PRZEMYŚL
STRATEGIA SOJUSZU
Rozmowy nadal kończą się impasem, ponieważ broń nadal jest wycelowana w Ukrainę. Stany Zjednoczone zobowiązały się już w tym roku na Ukrainie do 450 milionów dolarów oprócz dostarczenia amunicji taktycznej. W drugiej rozmowie telefonicznej w tym miesiącu z ukraińskim prezydentem Wołodymyrem Zełenskim prezydent Biden powtórzył swoją obietnicę „zdecydowanych działań” przeciwko Rosji w przypadku dalszych rosyjskich ingerencji terytorialnych. Waszyngton musi ustanowić swój mechanizm obronny, aby zdefiniować „zdecydowane działanie”. Zachód nie powinien powtarzać błędów aneksji Krymu z 2014 roku i musi działać, zanim będzie za późno. Ukraińskie wojsko powinno teraz zostać wzmocnione. Stany Zjednoczone i ich sojusznicy nie powinni czekać, aż Rosja rozpocznie ofensywę na pełną skalę przeciwko suwerenności terytorialnej Ukrainy, ale zamiast tego powinni pracować nad wzmocnieniem pozycji wojsk. Wykorzystanie elementów sojuszu, takich jak EFP (Enhanced Forward Presence), może być platformą startową, z której można mobilizować wojska w krajach bałtyckich, Polsce i Rumunii, wspierane przez znaczne siły powietrzne, a także regionalną obronę powietrzną skoncentrowaną na spowolnieniu ataku. Każdy krok musi być obliczony z odpowiednią oceną ryzyka i ścisłymi konsultacjami ze wszystkimi sojusznikami NATO.
PRZYSZŁY
EFEKTY
Rzeczywistość w terenie w regionie przygranicznym Ukrainy pozostaje intensywna, a żołnierze i cywile nie są pewni swojego losu i przewidują nieuchronną wojnę. Tajna ofensywa Rosji mająca na celu podżeganie do separatyzmu we wschodniej Ukrainie jest zgodna z jej militarnym sponsorowaniem. Niezależnie od tego, czy Rosja planuje inwazję na pełną skalę, aby zainstalować prokremlowski rząd, czy też próbuje wyłudzić gwarancje od Zachodu, niejasne intencje prezydenta Putina podniosły stawkę dla wszystkich zaangażowanych w teatr. Podczas gdy drzwi dyplomacji są wciąż otwarte i oczekuje się, że Zachód będzie miał spójne wojskowe podejście do manewrowania swoimi wojskami na Wschodzie, Rosja ponownie rozważy swoje wstępne warunki do rozmów i może pójść na kompromis w poszukiwaniu „gwarancji”, które stwarzają okazję do dążenia do wzajemne rozwiązania. Eskalacja.
Siddhant Kishore jest komentatorem ds. bezpieczeństwa narodowego, spraw strategicznych i polityki. Zasiada w radzie The Honest Critique jako redaktor-konsultant ds. strategicznych. Siddhant pisze na tematy związane z Afganistanem-Pakistanem, Bliskim Wschodem i terroryzmem.
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.