Podczas gdy Vancouver oskarża się o to, że jest miastem „bezdusznym”, ze sztuką i kulturą często zagrożone przez kaprysy gorącego rynku mieszkaniowego, to przypadek „bezgłowych” dzieł sztuki, które martwi prezydenta Biennale Vancouver, Barrie Mowatta.
Obecnie szuka filantropa, który uratuje pozostałą piątkę Bezgłowe chodzące lalki, autorstwa nieżyjącej już polskiej artystki Magdaleny Abakanowicz, które są obecnie zainstalowane przed stacją metra Vancouver City Hall.
Cena pozbawionych głowy rzeźb wynosi 2 miliony dolarów, mówi Mowatt, i „idealnie są one zarezerwowane dla filantropa, który kupi je jako darowiznę dla miasta Vancouver za pośrednictwem zarejestrowanej organizacji charytatywnej Vancouver Biennale”.
O grupa figurek żeliwnych została zamówiona po raz pierwszy na Biennale w Vancouver w latach 2005-2007 i odnosi się do „czasu i straty” zgodnie z ichopis online. W tym czasie i pod kierunkiem artysty, w odlewni przemysłowej w Śremie koło Poznania wypuszczono pojedynczo 20 figurek. Każda praca została naznaczona unikalnymi i zróżnicowanymi cechami poprzez manipulowanie ramą figuratywną.
Pierwotnie zainstalowane w pobliżu Parku Królowej Elżbiety, dziewięć rzeźb zostało przeniesionych do obecnej lokalizacji na Biennale 2009-2011. W 2018 roku sześć zostało wypożyczonych do Muzeum Sztuk Pięknych w Montrealu na wystawę Spacer Pokoju: Skansen , część oficjalnego harmonogramu 375-lecia Montrealu, obchodów 50-lecia Expo 67 i 150-lecia Konfederacji Kanadyjskiej. Wreszcie w 2020 roku trzech bezgłowych spacerowiczów zostało wypożyczonych do Arts on the Avenue, społecznej organizacji artystycznej non-profit w Edmonton w Albercie.
„Intencją artysty było, aby rzeźby stanowiły źródło dochodów wspierających programy publiczne Biennale w Vancouver i Międzynarodowe Rezydencje Artystów” – dodał Mowatt w oświadczeniu. „Ale wraz ze wzrostem cen Abakanowicza sprzedaż jego dzieł sztuki była ogromna dla organizacji charytatywnej non-profit z siedzibą w Vancouver i impuls dla innych międzynarodowych wystawiających artystów do przekazywania spuścizny”.
Teraz w Vancouver pozostało ich pięć. Ważące 1433 funty każda, monumentalne postacie z pewnością mają poczucie grawitacji. A z jego pierwotną inspiracją jest Agora starożytnej Grecji, gdzie rozpoczęła się demokracja, jej obecna instalacja kilkaset metrów od ratusza jest istotna.
Mowatt mówi, że ma nadzieję, że prace pozostaną w Vancouver, „inspirując przyszłe pokolenia do refleksji i świętowania tego, jak sztuka może zmienić przestrzeń publiczną”.
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.