Proces pobierania próbek był starannie zaaranżowanym tańcem. OSIRIS-REx rozszerzył swoje 2-metrowe (6,6 stopy) ramię robota TAGSAM z zamontowaną głowicą próbkującą o szerokości 30 cm (1 stopę), jednocześnie składając panele słoneczne, aby je chronić. Następnie sonda powoli zbliżyła się do powierzchni, ostatecznie dotykając do jednego metra (3,3 stopy) od wybranego celu. Cały proces był monitorowany przez kamerę obrazową SamCam zamontowaną nad ramieniem.
Kamera pokazuje, jak głowa TAGSAM zbliża się, a następnie uderza w powierzchnię Bennu z prędkością zaledwie 0,2 mil na godzinę, wnikając w regolit. Początkowo wydaje się kruszyć porowate skały poniżej, a chwilę później odpala butlę z azotem. To podburzyło „znaczną ilość materiału z próbki”, delikatnie mówiąc, powiedziała NASA. Spędził około pięciu do sześciu sekund na zbieraniu materiału, większość w ciągu pierwszych trzech sekund.
Głowica jest zaprojektowana do chwytania i przechowywania wzburzonego materiału powierzchniowego. OSIRIS-REx najpierw zrobi zdjęcie głowicy kolektora, aby potwierdzić obecność regolitu, a następnie w sobotę zmierzy masę skał i pyłu, obracając się wokół własnej osi jak wirówka.
NASA stwierdziła, że pobieranie próbek „poszło tak dobrze, jak sobie wyobrażaliśmy”, ponieważ zmiażdżyło dużo materiału, który powinien był zostać zebrany w komorze próbki. Naukowcy wiele się już nauczyli o Bennu, po prostu oglądając film przedstawiający uderzenie, ale będziemy musieli poczekać trzy długie lata, aż statek kosmiczny wróci na Ziemię, zanim będziemy mogli zweryfikować, z czego jest wykonany.
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.