W Matthew Campbell’s Where Have All the Poles Gone? W artykule opublikowanym przez The Sunday Times autor zagłębia się w fenomen Polaków, którzy wyemigrowali do Wielkiej Brytanii setkami tysięcy, by stwierdzić, że ojczyzna daje im więcej możliwości.
Za dwa tygodnie minie 20 lat od podpisania przez Polskę traktatu akcesyjnego do UE. Kiedy rok później, 1 maja, Polska wraz z dziewięcioma innymi krajami przystąpiła do bloku w jego największym w historii rozszerzeniu, niewielu starych członków było skłonnych od razu otworzyć swoje rynki pracy dla pracowników z Europy Środkowo-Wschodniej. Ale Wielka Brytania była jedna.
Jak gazeta wyjaśnia czytelnikom, 20 lat temu co piąty dorosły Polak był bezrobotny. Zdesperowani w poszukiwaniu pracy, ci ludzie byli wdzięczni za możliwość znalezienia pracy w Wielkiej Brytanii
Rząd Tony’ego Blaira spodziewał się corocznego przybycia 13 000 pracowników ze wszystkich dziesięciu nowych państw członkowskich. Liczba osób z samej Polski była wielokrotnie większa. W całym kraju powstawały polskie delikatesy i kościoły, a Polacy od początku nie ograniczali się do prac służebnych czy rękodzielniczych.
Po referendum w sprawie brexitu Polacy byli największą grupą obywateli UE, którzy zdecydowali się ubiegać o zezwolenie na pobyt, co zdaniem ekspertów jednoznacznie wskazuje, że ich populacja w Wielkiej Brytanii przekroczyła tę liczbę.
Jednak Urząd Statystyczny szacuje, że liczba Polaków w Wielkiej Brytanii spadła z 911 000 do 691 000 w latach 2016-2020.
Jak wyjaśnił Campbellowi Rafał Cekiera, socjolog z Uniwersytetu Śląskiego, Brexit i związane z nim obawy o przyszłość nie mogą w pełni wyjaśnić exodusu. Globalna pandemia Covid skłoniła wielu Polaków, których kultura jest silnie skoncentrowana na rodzinie, do wyboru powrotu do domu, zamiast znosić rozłąkę narzuconą przez ograniczenia w podróżowaniu.
Przede wszystkim jednak Polska zmieniła się radykalnie w ciągu ostatnich dwóch dekad. Od 2004 roku polska gospodarka rozwijała się średnio o 4 proc. rocznie, a realne dochody potroiły się.
Dla Polaków Wielka Brytania nie jest już krajem możliwości. Ojczyzna, do której teraz wracają, jest
Jak zauważa Paweł Bukowski, ekonomista z University College London, który przeniósł się do Wielkiej Brytanii w 2016 roku, Wielka Brytania nie jest już tak atrakcyjnym kierunkiem jak kiedyś, kiedy wzrost gospodarczy Polski przewyższył azjatyckie tygrysy.
Sam Campbell był w stolicy Polski, Warszawie, dziesięć lat temu. Chociaż zachowały się pozostałości architektury z czasów komunizmu, miasto znacznie się zmieniło i jest zdominowane przez modernistyczne drapacze chmur ze stali i szkła. Panoramę miasta można pomylić z panoramą Londynu.
Jak pisze The Sunday Times, poziom życia w Polsce rośnie, podczas gdy poziom życia w Wielkiej Brytanii spada. Koszty utrzymania rosną, podobnie jak wskaźnik przestępczości, zwłaszcza jeśli chodzi o ataki nożem. Kolejki do NHS są coraz dłuższe, a Polacy nie są już gotowi znosić drogich londyńskich noclegów o niskim standardzie.
Łukasz Marek Marc, ekonomista Banku Światowego, przeprowadził się do Wielkiej Brytanii w 2015 roku. Za mieszkanie z jedną sypialnią i wspólną toaletą zapłacił 650 funtów. Warunki mieszkaniowe, prymitywne jak na polskie warunki i mało odpowiednie dla studentów, zaskoczyły odwiedzających go przyjaciół.
W 2022 roku Marc zdecydował się przyjąć ofertę pracy w Warszawie. I uważa, że zrobił świetny ruch, nazywając Warszawę miastem o wiele lepszym do życia niż Londyn.
Źródło:
The Sunday Times za pośrednictwem PAP
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.