BEIRUT, Liban – Sąd w Niemczech skazał w środę byłego syryjskiego oficera tajnej policji za pomocnictwo w zbrodniach przeciwko ludzkości za jego rolę w aresztowaniu i transportowaniu demonstrantów do ośrodka przesłuchań znanego z tortur prawie dziesięć lat temu.
Oskarżony Eyad al-Gharib został skazany na cztery i pół roku więzienia. Jest pierwszym byłym syryjskim urzędnikiem skazanym za zbrodnie przeciwko ludzkości w sprawie, w której uznano grupy praw człowieka za kamień milowy w zapewnianiu sprawiedliwości za naruszenia popełnione podczas wojny domowej w Syrii.
Przekonanie „jest przesłaniem dla wszystkich przestępców, którzy nadal popełniają najstraszniejsze zbrodnie w Syrii, że czasy bezkarności minęły i nie znajdziecie bezpiecznego miejsca” – powiedział Anwar al-Bunni, syryjski prawnik i aktywista komunikat.
Na krótko przed 10. rocznicą wojny w Syrii kraj nawiedzają zniszczenia i zniszczenia pogrążyć się w głębokim kryzysie gospodarczym, wraz z rozprzestrzenianiem się biedy i głodu. Ale prezydent Baszar al-Assad pozostanie u władzy po swoim panowaniu powszechne stosowanie przemocy i tortur wykorzenić powstanie, które próbowało odsunąć go od władzy.
Poczucie beznadziejności poszukiwania sprawiedliwości w Syrii lub przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym sprawiło, że obrońcy praw człowieka skupili się na sądach europejskich, z których wiele jest gotowych sądzić cudzoziemców za poważne przestępstwa podlegające jurysdykcji uniwersalnej.
Grupy, które często współpracują z syryjskimi uchodźcami w Europie, zidentyfikowały podejrzanych, którzy szukali schronienia w Europie i śledzili świadków, aby zeznawać o zbrodniach popełnionych w Syrii.
Podczas gdy sądy europejskie wcześniej skazały niskich rangą żołnierzy syryjskichŚrodowy przypadek był nowy nie tylko pod względem skazanych, ale także pod względem ilości ujawnionych informacji o wnętrzach ośrodków detencyjnych rządu syryjskiego – powiedział Patrick Kroker, starszy radca prawny Europejskie Centrum Konstytucji i Praw Człowiekaktóry reprezentował 10 współpowodów w procesie.
„Myślę, że właśnie to sprawia, że jest to znaczące i znacznie ważniejsze niż ta pojedyncza osoba” – powiedział Kroker. Współpowodami są strony cywilne, które zgodnie z prawem niemieckim mogą przyłączyć się do sprawy prokuratury i zeznawać w sądzie, ale także mogą przesłuchiwać świadków.
44-letni al-Gharib przybył do Niemiec w kwietniu 2018 r. I został aresztowany w lutym 2019 r. Wraz ze starszym oficerem wywiadu syryjskiego Anwarem Raslanem.
Byli dwaj mężczyźni postawiony przed sądem w kwietniu 2020 roku w Sądzie Najwyższym w Koblencji, ale sprawa pana al-Ghariba została w tym miesiącu wycofana, ponieważ prokurator nie przedstawiał już przeciwko niemu dowodów. Oczekuje się, że proces przeciwko panu Raslanowi potrwa co najmniej do października.
Wspomniane wydarzenia miały miejsce na początku powstania przeciwko Al-Assadowi, które wybuchło w 2011 roku i przerodziło się w wojnę domową. Al-Gharib powiedział niemieckim śledczym, że pomógł zebrać 30 protestujących i zabrać ich do obiektu przesłuchań o nazwie Branch 251 w stolicy Syrii, Damaszku. Po drodze demonstranci byli bici i wiedział, że po przybyciu mogą być torturowani – powiedział.
Pan Raslan był starszym oficerem w ośrodku, który według prokuratorów nadzorował tortury co najmniej 4000 zatrzymanych przy użyciu takich metod, jak pobicie, porażenie prądem, przeludnienie i odmowa opieki medycznej.
Aby argumentować, że obaj mężczyźni popełnili zbrodnie przeciwko ludzkości, prokuratorzy musieli argumentować, że ich role pasują do szerszego systemu nielegalnych przetrzymywania i tortur rządu syryjskiego.
Przedstawione dowody obejmowały analizę kryminalistyczną Dziesiątki tysięcy zdjęć zwłok przemycony z Syrii przez zbiegłego fotografa policyjnego; Dokumenty rządu syryjskiego rzucające światło na strukturę dowodzenia w służbach bezpieczeństwa; oraz zeznania syryjskiego uchodźcy przebywającego w Niemczech, który pracował przy zbiorowym grobie dla osób zabitych przez rząd.
Niemieccy prawnicy wyśledzili dziesiątki Syryjczyków w Europie, którzy byli przetrzymywani w ośrodku przesłuchań, aby zeznawać przeciwko panu Raslanowi.
Nie znaleziono żadnych świadków bezpośrednio łączących pana al-Ghariba z przestępstwami, o które został oskarżony. Głównym dowodem przeciwko niemu były zatem jego własne zeznania złożone niemieckim śledczym.
Jego wyznaczeni przez stan obrońcy argumentowali, że zeznania pana al-Ghariba powinny zostać zdyskwalifikowane, ponieważ nie był on świadomy w czasie, że był przesłuchiwany jako podejrzany, a nie jako świadek. Argumentowali również, że rząd syryjski ukarałby go, gdyby nie wykonał swojej pracy.
Sąd zignorował zeznania pana al-Ghariba, ale wziął pod uwagę inne informacje, które przekazał śledczym przy ustalaniu jego wyroku. Prokuratorzy zażądali kary pięciu lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności. Prawnicy Al-Ghariba zażądali jego uniewinnienia.
Ma tydzień na odwołanie.
Anna Oehmichen, niemiecka prawniczka, która współpracowała z Inicjatywa na rzecz sprawiedliwości społeczeństwa otwartego i reprezentuje współsprawców przeciwko panu Raslanowi, powiedział, że uznanie przez sąd systemowego charakteru zbrodni niezbędnych do skazania za zbrodnie przeciwko ludzkości sprawiło, że sprawa jest ważna.
„To wielki znak dla świata, że nie ma bezkarności za zbrodnie popełnione przez członków rządzącego reżimu” – powiedziała po przybyciu na przesłuchanie w środę.
Ale Hassan Kansou, monitor procesów z Centrum Sprawiedliwości i Odpowiedzialności w Syrii Uczestnik przesłuchania powiedział, że jest pesymistą, że werdykt będzie miał duże znaczenie, biorąc pod uwagę rozprzestrzenianie się przemocy w Syrii.
„To symboliczne, że potępiają oficera i mogą być inni, ale to niczego nie zmieni w Syrii” – powiedział.
Melissa Eddy Raportowanie artykułów z Berlina.
Adam Mickiewicz jest autorem publikującym na portalu humanmag.pl, gdzie porusza tematy z zakresu newsów, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i przystępnym przekazie informacji, aktualnych wydarzeniach oraz treściach istotnych dla czytelników, dbając o rzetelność, przejrzystość i praktyczną wartość publikacji.