Niezadowolona z rozbijania umysłów na całym świecie niesamowitymi obrazami naszego wszechświata, NASA zebrała dane z teleskopów obserwujących galaktyczne centrum Drogi Mlecznej i stworzyła niebiańską symfonię.
NASA regularnie pobiera dane cyfrowe z odległych teleskopów i zamienia je w zapierające dech w piersiach obrazy. Obrazy te są złożeniami różnych długości fal światła i promieniowania, których ludzkie oko nie widzi.
Chcąc prześcignąć samych siebie, boffins z NASA przenieśli sprawy na wyższy poziom i „sonifikowali” gwiazdy, używając tych samych danych z cyfrowego teleskopu do tworzenia krótkich kosmicznych koncertów.
Sonifikacja to proces, w którym dane w postaci kodu binarnego lub zestawu jedynek i zer są przekształcane na dźwięk, a nie na obrazy.
Również na rt.com
Naukowcy sugerują, że życie może tworzyć gwiazdy WEWNĄTRZ według nowej, dzikiej teorii
Aby kontekstualizować informacje, NASA stworzyła te audiowizualne rozkosze, w których wysokość i głośność są kontrolowane przez położenie i intensywność gwiazd znalezionych na obrazach centrum galaktyki.
Gwiazdom i poszczególnym jasnym światłom przypisywane są indywidualne nuty, podczas gdy chmury gazu i pyłu wytwarzają atmosferyczne odgłosy dronów, które ewoluują, gdy utwór przesuwa się po obrazach, od lewej do prawej.
Oczywiście utwór kończy się, gdy uderza w czarną dziurę Sagittarius A * o masie czterech milionów mas Słońca. Krótki kawałek audio obejmuje obszar naszej galaktyki o średnicy około 400 lat świetlnych.
Galaktyczna gala, która odbywa się około 26 000 lat świetlnych od Ziemi, składa się z „występów” Kosmicznego Teleskopu Hubble’a, Kosmicznego Teleskopu Spitzera i Obserwatorium Rentgenowskiego Chandra.
Każdy teleskop gra na swoim własnym „instrumencie”, który jest powiązany z gromadzonymi przez niego danymi.
Hubble otacza energetyczne obszary galaktyki, w których rodzą się gwiazdy, za pomocą delikatnych strun pizzicato.
Spitzer „odtwarza” eteryczne widmo podczerwieni, wypuszczając świecące chmury kurzu, aby wszyscy mogli je usłyszeć.
Wreszcie, Chandra „śpiewa” urzekające promieniowanie rentgenowskie z ultra-podgrzanego gazu powstającego w wyniku eksplozji supernowych.
W ramach projektu powstały także sonifikowane wersje pozostałości po wybuchu supernowej Cassiopeia A oraz światowej sławy obraz „The Pillars of Creation”.
Myślisz, że Twoi przyjaciele byliby zainteresowani? Udostępnij tę historię!
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.