Często zadawane pytanie Obserwatorium Wulkanów Yellowstone naukowców brzmi: „kiedy wybuchnie Yellowstone?” Zwykła odpowiedź brzmi: „jakakolwiek erupcja, czy to eksplozja, czy lawa, jest bardzo mało prawdopodobna za naszego życia”. To jest prawdziwe stwierdzenie – zdjęcia sejsmiczne wykazały, że komora magmy pod Yellowstone jest w większości litawiemy to erupcje lawy występują w skupiskach oddzielonych od dziesiątek do setek tysięcy lat.
Logicznym i częstym pytaniem uzupełniającym jest zatem „jeśli nie ma obaw związanych z erupcją wulkanu, po co monitorować Yellowstone?”
Istnieją dwie bardzo przekonujące odpowiedzi.
Po pierwsze, erupcje wulkanów nie są jedynymi zagrożeniami geologicznymi w Yellowstone. Znacznie bardziej prawdopodobne w ludzkich skalach czasowych są niszczące trzęsienia ziemi i eksplozje hydrotermalne..
Silne trzęsienia ziemi, np M7.3 Trzęsienie ziemi nad jeziorem Hebgen w 1959 roku, może się zdarzyć raz lub dwa razy na stulecie w regionie. Zdarzenie Hebgen Lake spowodowało osuwisko, które przetoczyło się przez obóz, zabijając ponad dwa tuziny osób, a także zatamowało rzekę Madison, tworząc nowe jezioro, znane jako Earthquake Lake, które istnieje do dziś. Zdarzenie nie było związane z systemem magmowym Yellowstone, ale zostało spowodowane przez jeden z wielu błędów związanych z systemem magmowym Yellowstone. Ekstensjonalna prowincja Basin i Cordillerarozciągający się od wschodniej Kalifornii do zachodniego Wyoming.
Podobne silne trzęsienia ziemi będą miały miejsce w przyszłości. Śledzenie aktywności sejsmicznej i deformacji gruntu w regionie może pomóc geologom lepiej zrozumieć, które uskoki są najbardziej aktywne, co prowadzi do dokładniejszych analiz. oceny ryzyka sejsmicznego. A kiedy wystąpią trzęsienia ziemi, dane zebrane przez stacje monitorujące w całym regionie mogą zapewnić wgląd w procesy napędzające aktywność sejsmiczną – bezcenne informacje do badania, jak działają trzęsienia ziemi, abyśmy mogli lepiej przygotować się na przyszłe zdarzenia.
Eksplozje hydrotermalne są niedocenianym zagrożeniem w Parku Narodowym Yellowstone. Eksplozje te nie obejmują magmy, ale występują, gdy gorąca woda pod powierzchnią nagle zamienia się w parę. Zwiększenie objętości, które towarzyszy przemianie wody z ciekłej w gazową parę, może spowodować wybuch, jeśli nastąpi w ograniczonej przestrzeni.
Niektóre z największych znanych kraterów po wybuchach hydrotermalnych na Ziemi występują w Parku Narodowym Yellowstone – na przykład Mary Bay, która powstała około 13 000 lat temu. Eksplozje, które tworzą kratery o długości setek metrów, prawdopodobnie zdarzają się raz na kilka stuleci lub tysiącleci.
Mniejsze eksplozje hydrotermalne, pozostawiające kratery o wielkości zaledwie kilku metrów, zdarzają się częściej, być może co kilka lat, chociaż zwykle na obszarach, na których nie są obserwowane przez ludzi.
Dobrym przykładem małej eksplozji, która miała miejsce w często odwiedzanym obszarze i była obserwowana przez ludzi, była tzw Wydarzenie w 1989 roku w Porkchop Geyser. Nie jest jasne, czy wybuchy hydrotermalne mają prekursory, które można wykorzystać do przewidywania ich wystąpienia, a dane z monitorowania mogą pomóc w rozwiązaniu tego braku wiedzy. W rzeczywistości lepsze śledzenie aktywności sejsmicznej, deformacji gruntu, emisji gazów i innych parametrów w obszarach termicznych jest jednym z głównych celów Plan monitorowania Yellowstone na lata 2022–2032.
Drugim powodem do monitorowania Yellowstone jest to, że region ten jest wyjątkowym naturalnym laboratorium wulkanologii, a wyciągnięte tam wnioski można zastosować gdzie indziej. Systemy kalder, takie jak Yellowstone, występują na całym świecie. Taupo, Nowa Zelandiana przykład przeżyła wielką erupcję zaledwie 26 500 lat temu, a ta eksplozja była większa niż ta, która utworzyła kalderę Yellowstone.
Na szczęście duże erupcje tworzące kaldery są rzadkie i zdarzają się gdzieś na Ziemi raz lub dwa razy na 100 000 lat. Ale te systemy wulkaniczne również doświadczają małych erupcji, które mogą być niebezpieczne dla ludzi.
erupcja lawy miała miejsce w kalderze Campi Flegrei we Włoszech w 1538 r., a region ten jest słynie z wysokich wskaźników deformacji gleby —o rzędy wielkości większe niż Yellowstone. Kaldera Rabaul w Papui-Nowej Gwinei była od 1994 roku miejscem kilku niszczycielskich erupcji wybuchowych. Studiując Yellowstone, możemy lepiej zrozumieć rodzaj aktywności, która może mieć miejsce pod Campi Flegrei, Taupō, Rabaul i podobnymi systemami.
Podobnie badania innych systemów kalder mogą pomóc nam lepiej zrozumieć Yellowstone.
Monitoring w Yellowstone to coś więcej niż tylko śledzenie potencjalnego wulkanizmu – aktywności na szczęście rzadkiej na tym obszarze. Dane z pomiarów sejsmicznych i deformacji, emisji gazów, składu chemicznego wody i innych metod monitorowania mogą również pomóc nam zrozumieć inne bardziej powszechne zagrożenia geologiczne w regionie, a także dowiedzieć się więcej o tym, jak działa Yellowstone. A lekcje, których się nauczyliśmy, nie ograniczają się do Yellowstone, ale mają wpływ na zrozumienie, przewidywanie i przygotowywanie się do erupcji wulkanów na całym świecie.
Yellowstone Caldera Chronicles to cotygodniowa kolumna napisana przez naukowców i współpracowników z Yellowstone Volcano Observatory.
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.