Jak boks jest wyjątkową historią sukcesu w irlandzkim sporcie – The Irish Times

Na poziomie elitarnym boks, a zwłaszcza Kellie Harrington, wyrzeźbił miejsce w umysłach ludzi – może nawet w sercach – nawet nie próbując. Podobnie jak GAA, boks jest „szybki od ziemi” i ma autentyczność dzięki pluciu i szorowaniu.

W boksie olimpijskim nie ma projektanta w ubraniach, tylko Eddie Hearn go promuje. Nie kładzie dużego nacisku na kosmetyczny cel reklamy, ale w tym tygodniu na Igrzyskach Europejskich w Polsce komunikował się na swój własny sposób.

Boks nadal jest doskonały na poziomie mistrzostw świata i igrzysk olimpijskich. A na większych imprezach ujmująco pozwala sportowcom wyrazić siebie w sposób, w jaki robią to najlepiej. Zwycięstwo to jedno, osobowość to drugie.

Czasami daje to mieszany obraz. Przegraj walkę, którą Twoim zdaniem powinieneś wygrać i prawdopodobnie przegap konferencję prasową. Są zranieni, sfrustrowani i nieszczęśliwi i mówią: „Pieprzyć to, z nikim nie rozmawiam”. Kogo to obchodzi?

To rodzaj osobistej reakcji, którą ludzie mogą zrozumieć. Bokserzy to ich ludzie i osobowości, którym ufa się, że mogą wyrażać siebie tak, jak uznają to za stosowne. Pomyśl o Michaelu Conlanie na Igrzyskach Olimpijskich w Rio: jego ojcu Johnie u boku, któremu sędziowie wyrwali serce, odkąd uwikłał się w korupcję, i Michaelu profanującym ich i Międzynarodowy Komitet Olimpijski prosto na lufy kamer. Żaden inny sport.

[ Kellie Harrington, Michaela Walsh and Dean Clancy qualify for Olympic Games ]

W boksie nie ma prawdziwego treningu medialnego. Nie wychodzą, aby prowadzić wyuczone warsztaty na tematy rozmów, które są zarówno bezsensowne, jak i nieciekawe. Bokserów cechuje pewna uczciwość, podstawowa cecha, która zmusza ich do częstych rozmów poza ringiem podczas rywalizacji na ringu. Zdzierają gips. Jej pochodzenie sugeruje również zdrowy sceptycyzm wobec władzy.

W tegotygodniowych eliminacjach olimpijskich w Polsce były wzloty i upadki. Harrington pojawiła się po kwalifikacjach do przyszłorocznych igrzysk w Paryżu i wyjaśniła, że ​​nie może się doczekać, by zadzwonić do swojej żony Mandy z hotelu, gdy ona będzie gadać z telefonem. Dodała, że ​​po okresie zmagań z uczuciami, pokochała sport, który dał jej tyle radości i ponownie złoty medal olimpijski.

Dean Clancy pojawił się po wygraniu ćwierćfinału i zarezerwowaniu biletu do Paryża i opowiedział o tym, jak jego dziadek zmarł kilka dni wcześniej i został pochowany w dniu, w którym spełnił swoje życiowe marzenie. „Mam tylko 21 lat”, wykrzyknął między smutkiem a radością, nie mogąc uwierzyć, że jedzie na igrzyska olimpijskie.

Kiedy południowopawa Amy Broadhurst przyjęła niespodziewane zaproszenie od profesjonalnej mistrzyni świata Katie Taylor, aby trenować z nią w swojej bazie w Connecticut w zeszłym roku, zanim zawodniczka Bray walczyła z Amandą Serrano w Madison Square Garden o tytuł mistrza świata, przebieg jej kariery uległ zmianie.

W ciągu sześciu miesięcy Broadhurst zdobył tytuły mistrza świata, Europy i Wspólnoty Narodów w 140-funtowej dywizji półśredniej.

Broadhurst przegrali ćwierćfinał w Polsce. Ona nie jest na igrzyskach. Musiała przejść do kategorii wagowej 66 kg, ponieważ jej waga mistrzowska nie jest kategorią olimpijską, a jej bardziej naturalna waga 60 kg jest w Harrington. Broadhurst nie pojawił się w mediach. Bez problemu. Swoje przemyślenia umieściła w internecie.

„Złamane serce nie jest właściwym słowem” – powiedziała. „Zawsze myślałem, że moim przeznaczeniem są igrzyska olimpijskie. Myślałem, że urodziłem się, by boksować. Miałem być mistrzem olimpijskim, a tak mi się nie potoczyło. nie wiem co dalej. Nie wiem, czy jeszcze kiedykolwiek założę amatorską rękawiczkę na rękę, czy też zostanę zawodowcem”.

W boksie uczono ich wiary, że mogą zostać mistrzami świata i mistrzami olimpijskimi. Panowie swojego przeznaczenia, są szkoleni, by podbijać świat. Tak jak myślą dzieci, kiedy nie wiedzą nic lepszego, bokserzy nie mają poczucia, że ​​igrzyska olimpijskie przerastają ich talent, ich umiejętności.

Są zdeterminowani, aby zrozumieć, że sukces jest w nich tak samo jak porażka. Obaj żyją obok siebie, ale z biegiem lat, odkąd utworzono High Performance w celu identyfikacji wciąż rosnących talentów, boks przełamał trendy w innych irlandzkich sportach (wyjątkiem jest wioślarstwo).

Weź udział w Wimbledonie w przyszłym tygodniu. W losowaniu kwalifikacyjnym nie było ani irlandzkich graczy, mężczyzn ani kobiet, ani też nie będzie w losowaniu głównym 128 graczy. Lista juniorów nie jest jeszcze dostępna. Ale w zeszłym roku nie było irlandzkich graczy. Sugeruje to, że w całym kraju nic się nie wydarzy.

Sport ma priorytety. Nie jest łatwo naśladować sukces wioślarstwa skibbereen lub to, co Zaur Antia i trenerzy boksu osiągają na poziomie klubowym.

[ Kellie Harrington finds love of boxing again as she edges closer to Olympic qualification ]

Jednak Jack Marley i Aoife O’Rourke są w piątek na ringu, aby spróbować wygrać półfinały i zapewnić sobie bilet do Paryża. Sukces zwiększa liczbę zakwalifikowanych do igrzysk olimpijskich w Polsce do pięciu.

Zawsze uważają się za najlepszych na świecie i patrząc wstecz na tydzień w Polsce, stwierdzają, że pięciu zawodników to za mało.

Dowiedzą się, co się stało, zakasają rękawy, naprawią problem i nadal będą zdobywać więcej irlandzkich medali olimpijskich niż jakikolwiek inny sport razem wzięty.