Dodatkowo sezonowe zmiany zaczynają się w Elysium Planitia, lokacji InSight na Marsie. W nadchodzących miesiącach w powietrzu będzie więcej pyłu, redukując światło słoneczne – i moc statku kosmicznego. Podczas gdy poprzednie wysiłki usunęły trochę kurzu, misja potrzebowałaby silniejszego wydarzenia oczyszczającego, takiego jak „demon kurzu” (przelatujący wir), aby odwrócić obecny trend.
„Mieliśmy nadzieję, że w przypadku łazików Spirit i Opportunity dojdzie do oczyszczenia z pyłu, jakie widzieliśmy kilka razy”, powiedział Bruce Banerdt, główny badacz InSight w NASA Jet Propulsion Laboratory w Południowej Kalifornii, który kieruje misją. „Wciąż jest to możliwe, ale energia jest na tyle niska, że skupiamy się na maksymalnym wykorzystaniu wiedzy, którą wciąż możemy gromadzić”.
Gdyby tylko 25% paneli InSight było smaganych wiatrem, statek kosmiczny zyskałby około 1000 watogodzin na słońce — wystarczająco, aby kontynuować zbieranie danych naukowych. Jednak przy obecnym tempie spadku mocy instrumenty niesejsmiczne InSight będą rzadko uruchamiane po końcu maja.
Moc ma priorytet dla sejsmometru lądownika, który będzie działał w wybranych porach dnia, na przykład w nocy, kiedy wiatry są słabe, a trzęsienia ziemi łatwiej „słyszeć” przez sejsmograf. Oczekuje się, że sam sejsmometr zostanie wyłączony do końca lata, kończąc naukową fazę misji.
W tym momencie lądownik nadal będzie miał wystarczającą moc do działania, robiąc od czasu do czasu zdjęcia i komunikując się z Ziemią. Zespół spodziewa się jednak, że do grudnia moc będzie na tyle niska, że pewnego dnia InSight po prostu przestanie odpowiadać.
Więcej o misji
JPL zarządza InSight dla Dyrekcji Misji Naukowych NASA. InSight jest częścią programu Discovery NASA, zarządzanego przez Centrum Lotów Kosmicznych Marshalla w Huntsville w stanie Alabama. Firma Lockheed Martin Space w Denver zbudowała statek kosmiczny InSight, w tym jego etap rejsu i lądowania, oraz wspiera operacje statku kosmicznego podczas misji.
Misję InSight wspiera kilku partnerów europejskich, w tym francuskie Centre National d’Études Spatiales (CNES) i niemieckie Centrum Aeronautyczne (DLR). CNES dostarczyło Eksperyment Sejsmiczny dla Struktury Wnętrz (SZEŚĆ) dla NASA, z głównym badaczem IPGP (Institut de Physique du Globe de Paris). Znaczący wkład w SEIS pochodził z IPGP; Instytut Maxa Plancka ds. Badań Układu Słonecznego (MPS) w Niemczech; Szwajcarski Federalny Instytut Technologiczny (ETH Zurich) w Szwajcarii; Imperial College London i Oxford University w Wielkiej Brytanii; i JPL. DLR dostarczyło pakiet dotyczący przepływu ciepła i właściwości fizycznych (HP3), przy znaczącym wkładzie Centrum Badań Kosmicznych (CBK) Polskiej Akademii Nauk i Astroniki w Polsce. Centro de Astrobiologia de España (CAB) dostarczyło czujniki temperatury i wiatru.
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.