„To oczywiście ważna misja” – powiedział Richard Weitz, były urzędnik Departamentu Obrony, który obecnie pracuje w Hudson Institute. „Kraje te podjęły bezprecedensowe ryzyko, gdy przystąpiły do obrony Ukrainy, oczywiście ku rozczarowaniu rosyjskich przywódców i prawdopodobnie dlatego szukają potwierdzenia”.
Krnąbrna polityka NATO jest jednym z kluczowych wyzwań obecnego kryzysu. Administracja Bidena ciężko pracowała i ze znaczącym sukcesem, aby zjednoczyć wojskowy sojusz 30 krajów o różnych interesach i wrażliwości. Najbardziej na wschód wysunięci członkowie NATO, tacy jak Polska i Rumunia, są szczególnie zaniepokojeni, że kolejna agresja Rosji zostanie skierowana na nich.
Harris prawdopodobnie przedyskutuje z przywódcami tych krajów takie kwestie, jak chęć dostarczenia przez Polskę myśliwców na Ukrainę, podczas gdy Stany Zjednoczone starają się uniknąć wszystkiego, co Kreml mógłby zinterpretować jako bezpośrednie zaangażowanie NATO-Rosja. Na Monachijskiej Konferencji Bezpieczeństwa w zeszłym miesiącu Harris spotkał się z przywódcami Litwy, Estonii i Łotwy, trzech innych krajów byłego bloku sowieckiego, którzy wezwali Stany Zjednoczone do wysłania większej liczby żołnierzy na ich terytorium.
Rozmieszczenie Harrisa sugeruje, że Biden coraz bardziej polega na niej w drażliwych zadaniach, po serii, w której wydawała się radzić sobie z nie do pozazdroszczenia, politycznie niebezpiecznymi zadaniami, takimi jak zwalczanie pierwotnych przyczyn imigracji. Jest to również część większych wysiłków rządu, by zaradzić następczym wstrząsom po inwazji, od uspokojenia nerwowych sąsiadów Rosji, przez izolację Moskwy, po zarządzanie światowymi dostawami ropy.
W poniedziałek Biden odbył rozmowę telefoniczną z przywódcami Niemiec, Francji i Wielkiej Brytanii, podczas której omówili możliwości zwiększenia kar wobec Rosji oraz zakres pomocy udzielonej Ukrainie. Ale dalekosiężne potrzeby dyplomatyczne wymagają posiłków.
„Joe Biden nie ma wystarczająco dużo czasu, aby wszystko zrobić, więc potrzebują drugiego seniora w pokoju, aby podwoić wysiłek” – powiedział europejski dyplomata, który mówił pod warunkiem zachowania anonimowości, by szczerze mówić o płynnej sytuacji. „Możesz postrzegać ich wyprawę jako zapewnienie wsparcia dla wschodniej flanki [of Europe]”.
Podczas gdy Harris oferuje administracji mnożnik władzy na arenie międzynarodowej, ich rozmowy pozostaną trudne w ciągu najbliższych kilku dni, ponieważ Stany Zjednoczone będą starały się wytyczyć granicę między wspieraniem Ukrainy a popadnięciem w bezpośredni konflikt z Rosją. Sekretarz stanu Antony Blinken powiedział, że Waszyngton bada, w jaki sposób mógłby pomóc Polsce zaopatrywać Ukrainę w myśliwce, być może ze Stanami Zjednoczonymi przenoszącymi amerykańskie samoloty do Polski w celu rekompensaty za samoloty dostarczone na Ukrainę.
W okresie poprzedzającym inwazję rosyjskiego prezydenta Władimira Putina wśród sojuszników NATO pojawiły się pęknięcia. Francja była sceptycznie nastawiona do tego, na co nalegały Wielka Brytania i Stany Zjednoczone, do determinacji Putina do inwazji. A Niemcy od miesięcy sprzeciwiają się publicznemu porzuceniu rurociągu Nord Stream 2, od dawna planowanego projektu, którego celem jest obniżenie cen energii w Europie. Powstały również spory co do tego, jak daleko posunąć się w nałożeniu sankcji na Rosję.
Ale gdy bomby zaczęły spadać, narody europejskie z niezwykłą szybkością połączyły się, aby nałożyć rozległe sankcje, które zadały poważny cios rosyjskiej gospodarce, w połączeniu z bezprecedensowymi karami ze strony Stanów Zjednoczonych. Po raz pierwszy Unia Europejska zatwierdziła finansowanie i eksport broni do zaatakowanego kraju.
Ponadto kraje takie jak Polska, członek UE i NATO, które odeszły od zachodnich norm, mocno wcisnęły się w objęcia Europy, podczas gdy kraje spoza Sojuszu wykazały odnowione zainteresowanie przystąpieniem do tych dwóch organizacji.
Ta spójność nie jest jednak pozbawiona pęknięć, a napięcia stały się widoczne, gdy ukraińscy przywódcy poprosili o rozszerzoną pomoc wojskową, w tym o strefę zakazu lotów i myśliwce, aby odeprzeć rosyjskie naloty. Podróżując w tym tygodniu po Europie, Blinken wykluczył wsparcie USA dla strefy zakazu lotów, ponieważ, jak powiedział, może to wymagać zestrzelenia przez samoloty NATO rosyjskich odrzutowców, potencjalnie pogrążając kontynent w znacznie większej wojnie. Szef NATO Stoltenberg również odrzucił ten pomysł.
Sekretarz prasowy Białego Domu Jen Psaki podkreśliła w poniedziałek, że Harris spróbuje również znaleźć sposoby, aby Stany Zjednoczone pomogły złagodzić kryzys humanitarny spowodowany wojną, ponieważ około 1,5 miliona Ukraińców zostało wysiedlonych ze swoich domów, aby szukać pomocy w sąsiednich krajach. kraje.
„Niektóre z tych krajów, w tym te, które odwiedzi, przyjęły setki tysięcy uchodźców z Ukrainy” – powiedział Psaki. „Opowie też o naszej aktualnej ofercie opcji i wsparciu, jakie oferujemy narodowi ukraińskiemu”.
Odkąd w zeszłym roku rozpoczęło się rosyjskie gromadzenie się wokół Ukrainy, administracja Bidena starała się zaaranżować przesłanie jedności i siły NATO, przesłanie, które urzędnicy mieli nadzieję odstraszyć Putina od ataku, a teraz ma nadzieję, że izoluje Moskwę na tyle, by wymusić zmianę kursu.
Miesięczne konsultacje administracji z partnerami z NATO były również okazją do wykazania przez rząd swoich kompetencji w rozwiązywaniu globalnych wyzwań po trudnym wycofaniu się z Afganistanu, które ujawniło niepowodzenia wywiadu USA i pozostawiło wielu sojuszników w poczuciu ignorowania.
Pod wieloma względami podróż Harris do Europy – jej druga w ciągu niecałego miesiąca – jest zgodna z precedensem dla poprzednich wiceprezydentów, którzy często byli wysyłani za granicę na misje reasekuracyjne, których ich szef nie mógł lub nie chciał podjąć. Pierwsza podróż, jaką Mike Pence odbył jako zastępca prezydenta Donalda Trumpa, odbyła się na Monachijskiej Konferencji Bezpieczeństwa na początku 2017 roku.
Rolą Pence’a było pocieszanie nerwowych sojuszników europejskich obietnicami głębokiego zaangażowania Ameryki w solidną obronę transatlantycką, i poruszył kwestie podobne do przemówienia Harrisa w Niemczech w zeszłym miesiącu, wzywając do zakończenia napięć, które już wtedy otaczały Ukrainę, i przyrzekł: pociągać Rosję do odpowiedzialności”.
Później w 2017 roku Pence udał się do Estonii, Gruzji i Czarnogóry, aby przekonać narody Europy Wschodniej do zaangażowania USA w NATO w obliczu rosyjskiej agresji. „Destabilizujące działania Rosji, jej wsparcie dla zbójeckich reżimów, jej działania na Ukrainie są nie do przyjęcia” – powiedział wtedy Pence, oferując rodzaj linii, którą Harris równie dobrze mógłby przedstawić w tym tygodniu.
Trump jednak podważał to przesłanie przez całą swoją prezydenturę, rzucając wyzwanie sojuszowi z NATO, wyrażając pogardę dla europejskich przywódców i podziw dla Putina. Kiedy Biden objął urząd, próbował odbudować te sojusze, ale czasami była to ciężka walka, ponieważ zagraniczni przywódcy kwestionowali wiarygodność Stanów Zjednoczonych.
Harris jest powszechnie postrzegany jako potencjalny następca Bidena w 2028 lub 2024 roku, jeśli najstarszy prezydent w historii kraju zdecyduje się nie ubiegać się o reelekcję. Ale objęła stanowisko wiceprezydenta z niewielkim doświadczeniem w polityce zagranicznej, zwłaszcza w porównaniu z Bidenem, który chwalił się swoimi wieloletnimi związkami z wieloma przywódcami narodowymi.
Zwolennicy Harrisa byli zadowoleni z jej występu w Monachium i mają nadzieję, że to tylko kwestia czasu, zanim zrzuci swój wizerunek jako nowicjuszki na międzynarodowej scenie. Do końca tego tygodnia odwiedzi w ciągu kilku miesięcy pięć krajów: Francję, Honduras, Niemcy, Polskę i Rumunię.
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.