Zwolennicy nazywają to oznaką postępu w kwestiach LGBTQ+ pod komunistycznym rządem Kuby, który kiedyś był tak wrogo nastawiony do gejów, do których ich wysłał obóz pracy przymusowej o „reedukację”. Jednak przywódcy wpływowego kościoła rzymskokatolickiego na wyspie i rozwijającego się ruchu ewangelickiego na wyspie niezwykle głośno wyrażali sprzeciw.
„Przypomina mi to debatę, jaką 10 czy 20 lat temu prowadziliśmy w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych na temat roli rodziny, roli praw gejów” – powiedział John Kirk, kubański członek Uniwersytetu Dalhousie w Nowej Szkocji.
Tym, co wyróżnia Kubę, jest kontekst polityczny. Aktywizm na rzecz praw gejów był w dużej mierze kierowany przez system jednopartyjny, a nie przez niezależne grupy społeczeństwa obywatelskiego, które są ograniczone. Rząd promuje nową ustawę na bilbordach, na wiecach iw oficjalnych mediach. Prezydent Miguel Díaz-Canel wezwał Kubańczyków do głosowania za kodeksem w telewizyjnym przemówieniu w czwartek, wiążąc głosowanie z poparciem dla systemu politycznego.
„Głosowanie „tak” oznacza mówienie „tak” dla jedności, rewolucji, socjalizmu” – powiedział.
Rozzłościło to krytyków rządu, którzy zauważyli, że Kubańczycy rzadko mieli możliwość swobodnego głosowania w innych sprawach, takich jak wybór przywódców.
Głosowanie odbywa się w czasie powszechnej złości na ten temat niedobory żywności i prądu. Gospodarka wciąż jest utrudniona przez wpływ pandemii Covid-19 i dodatkowych sankcji USA narzucone przez administrację Trumpa i utrzymywane częściowo przez administrację Bidena. Niezadowolenie rodzi możliwość, że niektórzy Kubańczycy mogą oddawać głos protestacyjny.
„Rozumiem, że odrzucenie dyktatury spowoduje, że wiele osób odruchowo zagłosuje na „nie”, przez co reżim poniesie symboliczną porażkę – powiedział niezależny dziennikarz Mario Luis Reyes. powiedział serwis informacyjny 14ymedio, kierowany przez kubańskiego dysydenta Yoani Sánchez. „Ale jeśli wygra „nie”, to my naprawdę zostajemy pokonani”.
100-stronicowa propozycja odzwierciedla fundamentalną zmianę oficjalnego podejścia do praw gejów na Kubie.
W latach 60., po triumfie rewolucji Fidela Castro, komunistyczny rząd gloryfikował „nowego socjalistę” i represjonował wszelkiego rodzaju dysydentów. Gejów zwalniano, a nawet wysyłano do obozów pracy.
Czołową postacią w przekształcaniu takich homofobicznych postaw był: Seksuolog Mariela Castro, córka brata Fidela i współrewolucjonisty Raúla. Kieruje państwowym instytutem edukacji seksualnej i jest wybitną orędowniczką praw gejów.
Obecnie dyskryminacja w miejscu pracy ze względu na orientację seksualną jest zakazana, a system zdrowia publicznego oferuje bezpłatne operacje zmiany płci.
Nowe prawo rodzinne nie tylko rozszerzy prawa homoseksualistów, ale także ochronę kobiet, dzieci i osób starszych. Nakłania pary do sprawiedliwego dzielenia się obowiązkami domowymi, potępia przemoc domową i nalega, aby dzieci miały głos w decyzjach rodzinnych.
„Więc jest to sprzeczne z tradycyjnymi Paterfamilias [model]z ojcem latynoskim na czele – powiedział Kirk.
Katoliccy biskupi Kuby i inni chrześcijańscy przywódcy religijni opowiedzieli się zdecydowanie przeciwko tej propozycji. Może też zostać przychylnie nastawiony do innych społecznych konserwatystów.
„Propozycja jest przesiąknięta tak zwaną „ideologią gender”, która, jak to często bywa z ideologiami, jest konstrukcją idei, którą ludzie chcą siłą narzucić rzeczywistości, aby w końcu ją zniekształcić” do Konferencji Biskupów Kubańskich Katolików w oświadczeniu.
Nowy środek, który miał zastąpić kod rodzinny z 1975 r., to: omawiane na ponad 79 000 spotkaniach społeczności od lutego do kwietnia i na podstawie sugestii obywateli. Zgromadzenie Narodowe Kuby uchwaliło go w lipcu. Aby wejść w życie, potrzeba ponad 50 procent głosów oddanych w niedzielnym referendum. Zazwyczaj środki prowadzące do referendum na Kubie cieszą się przytłaczającym poparciem, ale tym razem wynik nie jest tak jasny.
Chociaż rząd określił referendum jako próbę demokracji, niektórzy krytycy twierdzą, że prawa gejów nie powinny być przedmiotem głosowania.
„Fakt, że pytasz ludzi, co myślą o prawach mniejszości, pokazuje, że tak naprawdę nie rozumieją, jak działają demokracje” – powiedział Juan Pappier, starszy badacz ds. obu Ameryk w Human Rights Watch.
Alejandra Ibarra Chaoul przyczyniła się do powstania tego raportu.
Adam Mickiewicz jest autorem publikującym na portalu humanmag.pl, gdzie porusza tematy z zakresu newsów, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i przystępnym przekazie informacji, aktualnych wydarzeniach oraz treściach istotnych dla czytelników, dbając o rzetelność, przejrzystość i praktyczną wartość publikacji.