Do 8500 żołnierzy amerykańskich mogło niedługo ruszamy do Europy Wschodniej – wzmocnienie amerykańskiej obecności wojskowej na kontynencie, który podupada od zakończenia zimnej wojny.
Wiadomość o możliwym rozmieszczeniu, ogłoszona 24 stycznia 2022 r. przez Pentagon, pojawia się, gdy Rosja i Stany Zjednoczone nadal manewrują w obliczu eskalacji kryzysu na Ukrainie.
Jesteśmy zespołem badaczy, którzy badają rozmieszczenia wojsk amerykańskich i ich wpływ na bezpieczeństwo, percepcjeekonomia, sfera społeczna inny środowisko krajów goszczących. Zrozumienie zmieniającego się zaangażowania wojskowego USA w kraje europejskie pomaga nam zrozumieć, o co toczy się gra o wiarygodność Europy i USA w regionie.
Prezydent Joe Biden sygnalizowany podczas konferencji prasowej 19 stycznia, że USA zwiększą swoją obecność wojsk w krajach NATO w Europie Wschodniej, jeśli Rosja dokona inwazji na Ukrainę, co wydaje się być gotowe. Zaledwie kilka dni później polecił sekretarzowi obrony Lloydowi Austinowi postawić tysiące żołnierzy amerykańskich w stanie podwyższonej gotowości do rozmieszczenia w Europie Wschodniej.
Decyzja została sformułowana przez Pentagon, jako że Stany Zjednoczone wywiązują się ze swoich zobowiązań w zakresie ochrony bezpieczeństwa sojuszników NATO.
Chociaż Biden przyznaje, że Ukraina nie jest członkiem NATO, podkreśla, że sąsiednie kraje Polska i Rumunia sąi że Stany Zjednoczone mają obowiązek ich chronić. A rozmieszczenie dużych oddziałów – potencjalnie w celu wzmocnienia obecnej obecności NATO w tych dwóch krajach – spełniłoby to zobowiązanie.
Stany Zjednoczone i Rosja historycznie zachowywały ostrożność, nie umieszczając wojsk w miejscach, które można by uznać za prowokację. Oni generalnie unikać wzajemnej sfery wpływów, nawet odpowiadając na wdrożenia drugiej strony. Jednak sojusznicy NATO w Europie Wschodniej, z których wiele było niegdyś sowieckimi państwami satelickimi, tworzą szarą strefę, którą zarówno USA, jak i Rosja mogą uważać za znajdującą się w ich własnej strefie wpływów. Historia armii amerykańskiej w Europie
Od zakończenia II wojny światowej Stany Zjednoczone rozmieściły setki tysięcy członków serwisu do Europy. Te rozmieszczenia były kluczowe nie tylko dla stabilizacji Europy Zachodniej po wojnie, ale także dla wywierania wpływu USA w powojennym środowisku.
Interakcje między Stanami Zjednoczonymi i krajami europejskimi w tym okresie obejmowały utworzenie szeregu instytucji, które miały pomóc w ustrukturyzowaniu zasad i norm stosunków międzynarodowych. Organizacje te przetrwały po części dlatego, że Stany Zjednoczone zapewniają zobowiązania w zakresie bezpieczeństwa krajom, które je akceptują i promują. ten Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO), sojusz wojskowy utworzony w 1949 roku jako bastion sowieckiego ekspansjonizmu, miał kluczowe znaczenie dla tych wysiłków.
W szczytowym momencie pod koniec lat 50. U.
Obecność S. w Europie liczyła około 430 000 żołnierzy stacjonujących w takich miejscach jak Niemcy Zachodnie i Wielka Brytania
Po zakończeniu zimnej wojny NATO starało się przedefiniować swoją misję od tej, która powstrzymywała rosyjską agresję do ogólniejszej stabilności europejskiej. Ta zmiana misji nastąpiła wraz z rozszerzeniem członkostwa w NATO na kraje Europy Środkowo-Wschodniej, takie jak Węgry i Polska oraz kraje bałtyckie Estonia, Łotwa i Litwa. Wraz z członkostwem w NATO pojawiły się nowe rozmieszczenia członków służb amerykańskich w tych krajach.
NATO dążyło również do rozszerzenia swoich stosunków z państwami nieczłonkowskimi w całej Europie Wschodniej i Środkowej poprzez: Plan Działań na rzecz Członkostwaktóry służy radą i pomocą krajom pragnącym przystąpić do NATO.
To pchnięcie na wschód przyszło z obiekty z Rosji w latach 90., która od dawna martwi się o bezpieczeństwo swoich zachodnich granic z Europą. Obawy Rosji związane z rozszerzeniem NATO do jej granic trwają do dziś, co widać na: Żądanie prezydenta Władimira Putina że siły NATO wycofują się z rozmieszczenia w byłych państwach sowieckich. Odejście od Europy?
Jeśli Stany Zjednoczone wzmocnią swoją obecność wojskową w Europie Wschodniej, odwrócą trend, który spowodował znaczne zmniejszenie liczby amerykańskich żołnierzy w Europie od zakończenia zimnej wojny.
Ataki z 11 września 2001 r. w szczególności oznaczały dramatyczną zmianę miejsca, w którym Stany Zjednoczone koncentrowały się na rozmieszczaniu wojsk i koncentrowały się na kwestiach bezpieczeństwa. Rozpoczęcie wojny w Afganistanie w 2001 r. i inwazja na Irak w 2003 r. przyniosły ogromne zmiany w globalnej pozycji militarnej Stanów Zjednoczonych, przenosząc uwagę na Azję Środkową i Bliski Wschód.
W 1989 r Stany Zjednoczone stacjonowały 248 621 stałych żołnierzy w Niemczech Zachodnich, 27 639 w Wielkiej Brytanii, 15 706 we Włoszech i 3382 w Grecji. Do września 2021 r. liczba żołnierzy amerykańskich spadła do 35 457 w Niemczech, 9563 w Wielkiej Brytanii, 12 434 we Włoszech i 429 w Grecji.
Chociaż wielkość rozmieszczenia USA w Europie drastycznie spadła od czasu ich szczytów w okresie zimnej wojny, nadal są one bardzo duże w porównaniu z większością innych rozmieszczeń w USA.
Jednak bez zagrożenia ze strony Związku Radzieckiego opozycja publiczna do wdrożeń zagranicznych również zwiększony w epoce postzimnowojennej.
Jednak rosnące napięcia z Rosją skłoniły w niedawnej przeszłości prezydentów USA do poświęcenia dodatkowa pomoc wojskowa i rozmieszczenie w Polsce i krajach bałtyckich.
Wydaje się, że trend ten utrzyma się, jeśli Pentagon rzeczywiście rozmieści tysiące żołnierzy w Europie Wschodniej w obliczu groźby inwazji Rosji na Ukrainę.
[Get the best of The Conversation, every weekend. Sign up for our weekly newsletter.]
Michael A Allenprofesor nadzwyczajny nauk politycznych, Uniwersytet Stanowy w Boise; Carla Martinez Machainprofesor nauk politycznych, Uniwersytet Stanowy Kansasoraz Michael E Flynnprofesor nadzwyczajny nauk politycznych, Uniwersytet Stanowy Kansas
Ten artykuł został ponownie opublikowany z Rozmowa na licencji Creative Commons. Przeczytać oryginalny artykuł.
„Piwny maniak. Odkrywca. Nieuleczalny rozwiązywacz problemów. Podróżujący ninja. Pionier zombie. Amatorski twórca. Oddany orędownik mediów społecznościowych.”