„Jako naukowiec rozwijam się, gdy mogę pracować w środowisku łączącym nauki społeczne i humanistyczne z nauką. To otwiera drogę do szerszego sposobu myślenia. ”
Tak mówi Magdalena Kuchler, starszy wykładowca, który prowadzi badania w Katedrze Zasobów Naturalnych i Programu Zrównoważonego Rozwoju w Katedrze Nauk o Ziemi. Dąży do nawiązania owocnej współpracy z innymi badaczami z różnych dziedzin nauki.
Jak możemy zintegrować podziemne budynki z przyszłym planowaniem urbanistycznym Sztokholmu? W jaki sposób naukowcy mogą pomóc decydentom zintegrować ambitne budżety na dwutlenek węgla z regionalną polityką klimatyczną? Jak ludzie mogą wyobrazić sobie alternatywne źródła energii w społeczeństwie uzależnionym od węgla? W ubiegłym roku Magdalena Kuchler otrzymała granty w wysokości prawie 25 mln koron szwedzkich na szereg dużych projektów dotyczących różnych zagadnień badawczych. Jest to ekscytujący i innowacyjny obszar badań, z którym zdają się zgadzać fundatorzy badań.
Coś, co przenika wszystkie projekty, to skupienie się na przyszłości i zrozumienie, w jaki sposób możemy tworzyć lub kształtować wizje, które mogą kierować i wpływać na podejmowane dziś decyzje. Pożądana interdyscyplinarność Kuchlera to kolejna rzecz, która łączy te projekty.
„Szybko zdałem sobie sprawę z korzyści płynących ze współpracy w dyscyplinarnych obszarach badawczych. Socjolodzy, humaniści. naukowcy i technicy powinni w większym stopniu działać interdyscyplinarnie, ponieważ daje to nowe perspektywy i umieszcza same badania w nowych, często koniecznych kontekstach, co wzbogaca badania wszystkich” – mówi Kuchler.
Jako socjolog na wydziale zorientowanym głównie na naukę, jest zainteresowana identyfikacją owocnej współpracy z innymi badaczami pracującymi w różnych dziedzinach badań. Współtwórcami są geofizycy, geografowie, ekolodzy, antropolodzy, archeolodzy i architekci. Zainteresowanie Kuchlera zrównoważonym rozwojem i interdyscyplinarnością sięga czasów studenckich w Warszawie, gdzie uzyskał tytuł magistra stosunków międzynarodowych.
„Program stosunków międzynarodowych był bardzo dyscyplinarny i czarno-biały. Zawsze interesowałem się geografią, geopolityką i kwestiami środowiskowymi, co naturalnie prowadziło do rosnącego zaangażowania w kwestie klimatyczne i energetyczne, a kiedy poszedłem na dodatkowy kurs z polityki ochrony środowiska, pobudziło to mój apetyt na studiowanie zagadnień środowiskowych. ”
Wciąż zainteresowana kontynuowaniem studiów, Magdalena złożyła podanie na międzynarodowy program magisterski z nauk o środowisku w Szwecji, Bezpieczeństwo wody i życia na Uniwersytecie w Linköping, i została przyjęta na studia na swój drugi stopień magistra w latach 2005-2007.
„Pamiętam, że kiedy przyjechałem do Linköping w sierpniu 2005 roku, byłem trochę zaskoczony, gdy okazało się, że jest znacznie cieplej, niż się spodziewałem, a słońce jest bardzo nisko. Pamiętam też, że byłem pod wrażeniem liczby rowerów zaparkowanych wokół kampusu Uniwersytetu w Linköping, co nie jest powszechne w Polsce. ”
Po ukończeniu studiów magisterskich Magdalena w latach 2008-2012 uzyskała tytuł doktora nauk o wodzie i środowisku, po czym została badaczem podoktoranckim na Uniwersytecie w Linköping.
„Jako stypendysta podoktorski pracowałem nad zarządzaniem klimatem i studiowałem różnorodne role i udział społeczeństwa obywatelskiego w zmianach klimatu. Jednak po zakończeniu mojego stażu podoktorskiego nagle znalazłem się bez pracy. ”
i dyrektor programu magisterskiego w
Zrównoważony rozwój.
Podobnie jak wielu innych uważała, że rynek pracy dla naukowców jest trudny i wysoce konkurencyjny, a czas był ograniczony. Aplikowała na różne stanowiska w ciągu kolejnych ośmiu miesięcy, jednocześnie starając się o granty badawcze.
„Nigdy się nie poddawaj, nigdy nie poddawaj się” – to motto, które trzymało mnie przy życiu. Potem nagle zaczęło się dziać: zostałem habilitantem w dziedzinie globalnych systemów energetycznych na Wydziale Nauk o Ziemi, a także otrzymałem grant badawczy w wysokości 3,7 mln SEK na projekt dotyczący gazu łupkowego w UE”.
Kuchler od tego czasu pracuje w programie Zasoby Naturalne i Zrównoważony Rozwój, obecnie jest profesorem nadzwyczajnym i starszym wykładowcą, a także kierownikiem studiów magisterskich z zakresu zrównoważonego rozwoju.
Jakie są Twoje nadzieje na przyszłość związane z badaniami?
„Wiemy, że kryzys klimatyczny oraz wyzwania surowcowo-energetyczne są konsekwencją globalnych struktur społecznych, gospodarczych i politycznych. Jeśli więc chcemy znaleźć rozwiązania, musimy połączyć naukę z naukami społecznymi i humanistycznymi. Interdyscyplinarna współpraca badawcza prowadzi nas znacznie dalej, ponieważ obejmuje różnorodne podejścia i metody naukowe. Celem jest stworzenie silnej i przekonującej interdyscyplinarnej grupy badawczej skoncentrowanej na przyszłych przemianach energetycznych i zarządzaniu zasobami. Zmiana klimatu wymaga od nas rozpoczęcia pracy ponad granicami; jest to konieczne, jeśli mamy znaleźć rozwiązania. ”
Malin Eiverård
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.