Wraz z zatonięciem 27 migrantów przekraczających kanał La Manche z Francji do Anglii, nielegalna migracja z Trzeciego Świata ponownie znalazła się w centrum europejskiej polityki.
Premier Boris Johnson zaproponował, aby Francja wróciła do jej wybrzeży wszystkich migrantów, którzy nielegalnie przekraczają kanał La Manche i lądują w Wielkiej Brytanii.
W okresie poprzedzającym wybory we Francji w kwietniu br. niepokojące wydarzenia wskazują, że opór wobec nielegalnej migracji szerzy się, a idea zdecydowanego i bezkompromisowego jej rozwiązywania zyskuje przyczółek.
Marine Le Pen, przewodnicząca prawicowego Zlotu Narodowego, dawniej Front National, który ma dotrzeć do finału o prezydenturę Francji przeciwko Emmanuelowi Macronowi, zostaje nagle zakwestionowana.
Wschodząca gwiazda po prawej to Eric Zemmour, który pisze do The New York Times: „Stał się jednym z najlepiej sprzedających się autorów we Francji w ciągu ostatniej dekady, pisząc książki o upadku kraju – napędzany, jak powiedział, utratą tradycyjnych wartości francuskich i chrześcijańskich, imigracją muzułmańskich Afrykanów w celu odwrócenia kolonizacji Francji. feminizm i utrata męskości oraz „świetny substytut” dla białych ludzi.”
Zemmour nazywa się „Donald Trump z Francji”. A on i Le Pen są teraz na trzecim miejscu za Macronem i drugim za Macronem, aby zostać kolejnym prezydentem Francji, co sugeruje siłę problemu, w którym się zgadzają: nieproszona i niechciana migracja do trzeciego świata.
„Czujesz się jak obcokrajowiec we własnym kraju” powiedział Zemmour we wtorkowym przemówieniu i deklamował: „Nie zostaniemy zastąpieni”
Sąsiednia Hiszpania jest ogarnięta tą samą troską. Uchodźcy i migranci z globalnego południa wykorzystują Maroko jako bazę wypadową do przebicia się przez hiszpańskie enklawy Ceuty i Melilli na wybrzeżu Afryki.
Hiszpania postawiła sobie za zadanie zepchnięcie najeźdźców z powrotem do Maroka.
Madryt oskarżył Rabat o wykorzystywanie migrantów jako broni dyplomatycznej do szantażowania zmian w hiszpańskiej polityce.
Włochy, których rdzenna ludność etniczna stale się zmniejsza, patrolują Morze Śródziemne, aby uniemożliwić migrantom z Libii dotarcie do jej wybrzeży. Zgony utonięcia nie są rzadkością. Kanał La Manche i Morze Śródziemne są bardziej imponującymi i bezlitosnymi wodami niż Rio Grande.
Grecja stara się uniemożliwić Turcji deportację uchodźców i migrantów z wojen na Bliskim Wschodzie na greckie wyspy u wybrzeży Turcji.
Pół dekady temu Turcję kupiono za miliardy euro, aby uniemożliwić milionom arabskich i muzułmańskich uchodźców przedostanie się do UE w jej granicach.
W niedawnym sporze między Polską a Białorusią bronią z wyboru Aleksandra Łukaszenki byli migranci.
Zostali przywiezieni na Białoruś z Bliskiego Wschodu i przesiedleni do polskiej granicy, zmuszając Warszawę do rozmieszczenia oddziałów, aby zatrzymać tysiące z dala od Polski. Łukaszenka wykorzystał migrantów do ukarania Polski i UE za wspieranie sankcji przeciwko jego reżimowi.
Po tym, jak Europa zjednoczyła się przeciwko niemu, Łukaszenka odciągnął migrantów od granicy i odesłał wielu z powrotem do Syrii i krajów, z których przybyli.
W hierarchii europejskich lęków dostrzegane zagrożenie dla tożsamości narodowych związane z masowymi migracjami z upadłych i upadających państw Trzeciego Świata wydaje się ważniejsze niż perspektywa zbliżania się rosyjskiej armii w kierunku Renu.
W większości narodów europejskich wskaźnik urodzeń jest niższy niż wymagany do zastąpienia rodzimych populacji etnicznych. W miarę postępu ludów założycielskich tych narodów zastępują je ludy z byłych kolonii, które kontrolowały stare imperia europejskie.
Większość z tych europejskich narodów nie doświadczyła masowej imigracji, którą mają Amerykanie – od imigracji irlandzkiej w latach 1845-1849 po miliony z Europy Środkowej i Wschodniej w latach 1890-1924.
Jednak nawet Amerykanie nigdy nie widzieli migracji na taką skalę, jaka rozpoczęła się w 1965 r. i trwa do dziś legalnie i nielegalnie, migracji, która nieodwracalnie zmieniła skład etniczny kraju Ike i JFK.
W pierwszym roku prezydentury Joe Bidena ponad milion nielegalnych i setek tysięcy przekroczyło południową granicę USA „Poślizg” którzy przedostali się do naszego kraju bez kontaktu z władzami granicznymi.
Rosnący sprzeciw wobec nielegalnej imigracji w Europie został potępiony przez euroelity jako ksenofobię i rasizm, a Times kojarzy ten termin z Zemmourem.
co jest „Wielki zamiennik”? Jeden wrogi krytyk definiuje to w ten sposób:
„Teoria Wielkiej Zastąpienia jest teorią etno-nacjonalistyczną, która ostrzega, że rdzenni Europejczycy – np. biali – zostaną zastąpieni przez imigrantów spoza Europy.
„Koncepcję Wielkiej Zastąpienia spopularyzował francuski pisarz Renaud Camus w swojej książce z 2012 r. „Le Grand Remplacement” („Wielka Zastąpienie”).”
Angielskie tłumaczenie książki Camusa nosi tytuł: „Nie zastąpisz nas!” Coraz większa liczba ludów Zachodu wydaje się obawiać dokładnie tego, czego obawiają się Zemmour i Camus.
——
Patrick J. Buchanan jest ogólnokrajowym felietonistą konsorcjalnym.
Zofia Nałkowska jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu tematów ważnych dla czytelników w sposób jasny, przejrzysty i przystępny.