Pianistka Gabriela Glapska zaprezentuje program muzyczny z Aotearoa, Węgier, Łotwy, Czech, Australii, Japonii, Serbii i Tajwanu.
Fotografia: Glenda Keam
„Tiraki”, tytuł koncertu, to maoryskie słowo te reo odnoszące się do czystego nieba.
Koncert ten jest jednym z koncertów w ramach festiwalu Światowe Dni Nowej Muzyki prezentowanego przez Stowarzyszenie Kompozytorów Nowej Zelandii oraz ISCM, Międzynarodowe Towarzystwo Muzyki Współczesnej. Festiwal odbywa się zwykle co roku, ale pandemia znacznie to zakłóciła. Nowa Zelandia miała być gospodarzem festiwalu w 2020 roku – który został odwołany. W Pekinie miał odbyć się festiwal w 2021 roku – który został odwołany. Nowa Zelandia dostała drugą szansę w 2022 roku.
Glenda Keam, prezes ISCM i dyrektor serii koncertów World New Music Days, rozmawia z Timem Doddem:
Gabriela Glapska
Fotografia: Fotografia Tabithy Arthur
Gabriela Glapska, pochodząca z Polski, obecnie mieszka w Wellington, gdzie pracuje jako pianistka na próbach w Royal New Zealand Ballet i Wellington Opera. Występuje ze STROMA i SMP Ensemble oraz ze skrzypaczką Monique Lapins i wiolonczelistą Kenem Ichinose jako Ghost Trio. Interesuje się muzyką współczesną.
András Gábor VIRÁGH: Les visages de la lune
András Gábor Virágh
Fotografia: pod warunkiem, że
Virágh jest organistą katedry św. Szczepana w Budapeszcie i adiunktem w Akademii Lisztowskiej. Gabriela Glapska gra trzy części ze swojej suity Les visages de la lune„twarze księżyca”.
Nie można pobrać tego pliku audio ze względu na ograniczenia wynikające z praw autorskich.
Celeste ORAM: $cher.zo
Nie można pobrać tego pliku audio ze względu na ograniczenia wynikające z praw autorskich.
Laura GUSTOVSKA: Jedwab
Laura Gustowska
Fotografia: pod warunkiem, że
Łotewska kompozytorka Laura Gustovska rozpoczęła swoją muzyczną edukację na kokle, łotewskim instrumencie takim jak cytra.
Twoja notatka programowa dla Jedwab krótko: „Upadek jest centralnym gestem tego utworu. Jest twardy i lekki jak jedwab. Chociaż waga tego procesu jest oczywista, może on swobodnie współistnieć z pięknem i światłem”.
Utwór ten jest wykonywany na preparowanym fortepianie z różnymi przedmiotami umieszczonymi na strunach.
Nie można pobrać tego pliku audio ze względu na ograniczenia wynikające z praw autorskich.
Luboš MRKVIČKA: Na fortepian Part H
Lubosz Mrkvička
Fotografia: pod warunkiem, że
Czeski kompozytor Mrkvička mówi, że odkąd zaczął komponować, niechętnie nadawał tytuły swoim utworom. Dzieje się tak dlatego, że chociaż elementy różnią się znacznie, czuje, że zasadniczo robią to samo przez cały czas. Mówi, że „zawsze miał tendencję do postrzegania całej muzyki jako jednej rzeczy, jako czegoś, co pomimo swojej różnorodności strukturalnej jest wciąż takie samo w swej istocie”.
Doprowadziło to do decyzji o oznaczaniu jego dzieł kolejnymi literami. Tak więc w swoim cyklu utworów Dla Dużego Zestawu np. jest obecnie do litery F. A w przypadku fortepianu solo napisał 14 utworów, a więc od A do N.
Nie można pobrać tego pliku audio ze względu na ograniczenia wynikające z praw autorskich.
Stephen ADAMS: Fortepian w polu nagrań
Stephena Adamsa
Fotografia: pod warunkiem, że
Australijski kompozytor Stephen Adams pisze: „Fortepian w polu nagrywania to lekko humorystyczna utopijna muzyczna fantazja o przestrzeni, w której odmienne dźwiękowe i kulturowe światy klasycznej sali koncertowej (w postaci najbardziej kultowego instrumentu klasycznego, fortepianu) oraz zewnętrzne dźwięki świata pozaludzkiego (w w formie okultystycznego chóru żab) mogą śpiewać niezależnie i nadal w harmonii, tak jakby były świadome i pogodzone ze swoją wzajemną obecnością”.
Refren żaby pochodzi z kolekcji maleńkich głośników umieszczonych na podłodze wokół pianina.
Nie można pobrać tego pliku audio ze względu na ograniczenia wynikające z praw autorskich.
Motoharu KAWASHIMA: trzy utwory z muzyką akcji
Motoharu Kawashimy
Fotografia: pod warunkiem, że
W pierwszym zatytułowanym „Pięć sąsiadujących palców” pianista gra grupy pięciu sąsiadujących ze sobą nut. Drugi składa się z arpeggio akordów wszystkich dwunastu tonów. I trzecia część początku I Koncertu fortepianowego Czajkowskiego – pianista na dwie ręce gra ciągi akordów w dolnym, średnim i wysokim rejestrze fortepianu.
Nie można pobrać tego pliku audio ze względu na ograniczenia wynikające z praw autorskich.
Ana KAZIMIĆ: Auroriel
Ana Kazimić
Fotografia: pod warunkiem, że
Praca reprezentująca serbską sekcję ISCM.
tworzenie części aurielAna badała synestezję elementów romantycznych i impresjonistycznych w jej współczesnej ekspresji osobistej oraz w formie zawierającej tradycyjne elementy dramaturgiczne.
Nie można pobrać tego pliku audio ze względu na ograniczenia wynikające z praw autorskich.
Tsu-Yao YANG: Dioda IV
Tsu-Yao Yang
Fotografia: pod warunkiem, że
Tajwański kompozytor Yang zainspirowany urządzeniem elektronicznym stworzył utwór, który bada ruch energii i gęstość muzyczną.
Nie można pobrać tego pliku audio ze względu na ograniczenia wynikające z praw autorskich.
Michael Norris Amato
Fotografia: oferowany
Norris pisze: „Kocham tworzy przestrzeń, w której mieści się cały zakres harmoniczny – od otwarcia akordu C-dur po gęste skupiska tonów. Efektem jest stopniowe „odwijanie się”, „otwieranie” rezonansów akustycznych fortepianu”.
Swoją notę programową uzupełnia cytatem chilijskiego poety Pabla Nerudy: „Est tan corto el amor, y tan wide el olvido”… „Miłość jest tak krótka, a zapominanie tak długie”.
Nie można pobrać tego pliku audio ze względu na ograniczenia wynikające z praw autorskich.
Nagrany przez RNZ Concert, University of Auckland Music Theatre, 26 sierpnia 2022 r
Producent, inżynier: Tim Dodd
Kolejne nagrania koncertów z okazji Światowych Dni Nowej Muzyki w drodze:
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.