Pierwszy analogowy astronauta w Egipcie w symulacji eksploracji kosmosu

Egipska inżynier Sara Sabry siedzi nieruchomo, dopasowując swój skafander kosmiczny, przeglądając obszerną listę kontrolną związaną z misją, której celem było nauczenie się, jak pobrać próbkę z powierzchni Księżyca.

Ale nie ma jej na Księżycu ani na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej; przebywa w zaadaptowanym bunkrze nuklearnym w Polsce.

Sabry jest pierwszą w Egipcie kobietą-astronautką analogową.

Misje analogowe to zasadniczo symulacje przeprowadzane na Ziemi w lokalizacjach, które wykazują fizyczne podobieństwa do ekstremalnych warunków, z jakimi będą musieli się zmierzyć podróżnicy kosmiczni podczas swoich podróży poza planetę.

Stanowią one rodzaj testu, który umożliwia agencjom kosmicznym testowanie scenariuszy zarządzania kryzysowego, a także testowanie nowych typów sprzętu przed użyciem go w misjach kosmicznych.

Zdobywając tytuł licencjata w dziedzinie inżynierii mechanicznej na Uniwersytecie Amerykańskim w Kairze, gdzie ukończył również zajęcia przedmedyczne, Sabry ukończył studia magisterskie z inżynierii biomedycznej na Politechnice w Mediolanie w 2020 r. Jego tytuł magistra skupiał się przede wszystkim na zastosowaniu robotyki i sztucznych inteligencja w chirurgii.

W tym roku Sabry rozpocznie studia doktoranckie w dziedzinie nauk lotniczych i kosmicznych w USA, gdzie skupi się na projektowaniu skafandrów kosmicznych.

„Moje przejście z dziedzin inżynierii biomedycznej i mechanicznej do branży lotniczej przebiegło bardzo gładko” – powiedziała Sabry, lat 28. Narodowy. „Wiele osób nie wie, że wykształcenie medyczne i inżynieryjne pozwala na pracę w różnych obszarach. A jeśli wziąć pod uwagę, jak bardzo rozwinął się przemysł lotniczy i kosmiczny w ciągu ostatnich kilku dekad, ogromną rolę ma obecnie do odegrania szeroki zakres wiedzy specjalistycznej.

W 2021 roku Sabry wyruszył w swoją pierwszą analogową misję, w której uczestniczył wraz z pięcioma innymi osobami w bunkrze nuklearnym na obrzeżach małego polskiego miasteczka Piła. Mówi, że grupa Sabry przebywała w ośrodku przez trzy tygodnie. Narodowy ze swojego domu w Berlinie.

Aby dokładnie symulować misję na Księżyc, grupa nie miała dostępu do światła słonecznego, żywności nieliofilizowanej ani kofeiny. Mieli także minimalny kontakt ze światem zewnętrznym.

„Powodem, dla którego trzymano nas z daleka od słońca, jest to, że kiedy astronauci wyruszają na misję na Księżyc, jednym z ich głównych priorytetów jest ochrona przed promieniowaniem” – mówi Sabry. „Podczas symulacji musieliśmy robić wszystko, co zrobiłby astronauta, więc zakładaliśmy skafandry kosmiczne i spacerowaliśmy po Księżycu, aby zebrać próbki powierzchni i tak dalej”.

Bunkier, w którym odbyła się misja, został zaprojektowany przez doświadczonych architektów kosmicznych, którzy stworzyli go na wzór mieszkań poza planetą – wyjaśnia Sabry. Grupie astronautów przydzielono ścisły harmonogram, obejmujący godzinę intensywnych ćwiczeń dziennie. Jest to obowiązkowe dla wszystkich astronautów pracujących poza planetą.

„Kiedy astronauta jest narażony na działanie niskiej grawitacji lub mikrograwitacji, co często ma miejsce podczas podróży między Ziemią a miejscem docelowym poza planetą, traci gęstość kości ze względu na zmniejszone obciążenie kości” – wyjaśnia Sabry. „Zanik mięśni również stanowi duży problem, więc aby temu zaradzić, astronauci na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej muszą codziennie wykonywać dwie godziny ćwiczeń”.

Choć może brak im blasku misji kosmicznych poza planetą, podróże analogowe są nieocenioną częścią przemysłu lotniczego i kosmicznego, wyjaśnia Sabry. Dodaje, że udział w misji i zdobyte doświadczenia z pierwszej ręki będą nieocenione w jej planach projektowania skafandrów kosmicznych i wszelkich misjach badawczych w przestrzeni kosmicznej, w których weźmie udział.

„Kiedy zrozumiesz potrzeby ludzkiego ciała w tego typu środowisku, zmienia się sposób, w jaki podchodzisz do całej sprawy” – dodaje.

Sabry wciąż ma nadzieję, że pewnego dnia poleci w kosmos, twierdzi jednak, że istniejące przepisy stanowiące, że ludzie mogą brać udział w misjach pozaplanetarnych organizowanych wyłącznie przez agencje w swoich krajach, jak dotąd stanowią przeszkodę.

Choć Egipska Agencja Kosmiczna dopiero raczkuje, a jej działalność jest ograniczona, Sabry twierdzi, że jej prace rozwijają się w przyzwoitym tempie. Mówi, że jest podekscytowana możliwościami, jakie planuje zaoferować Egipcjanom chcącym wejść do branży lotniczej.

Przemysł lotniczy jest jedną z najbardziej zdominowanych przez mężczyzn branż na świecie – kobiety stanowią zaledwie 11,2% inżynierów branży lotniczej w USA. Co więcej, zaangażowanie Arabów w ten sektor jest również wyraźnie niskie, co sprawiło, że podróż Sabry nie była pozbawiona przeszkód.

Pomimo tych wyzwań Sabry zdaje sobie również sprawę, że szczęście, które zdobyło wykształcenie na najwyższym poziomie, pomogło mu osiągnąć sukces. Teraz chce otworzyć branżę na innych ludzi, nawet jeśli nie mieli tyle szczęścia.

Jego Deep Space Initiative, firma non-profit, której celem jest zapewnienie kandydatom na całym świecie większych możliwości w branży lotniczej, oferuje uczestnikom możliwość prowadzenia badań na tematy związane z przestrzenią kosmiczną. Osoby zaangażowane mogą także podzielić się swoimi pomysłami z największymi nazwiskami w branży lotniczej, z których wiele Sabry poznał i z którymi nawiązał relacje w trakcie swojej kariery.

„Zasadniczo staramy się, aby badania kosmiczne były bardziej dostępne dla wszystkich i zapewniały bardziej sprawiedliwe możliwości w tej dziedzinie” – mówi Sabry. „Ci, którzy przystąpią do programu, będą mieli okazję studiować obszary, które są naprawdę dostępne tylko na Zachodzie i zetknąć się z wiedzą, do której być może nigdy nie mieli dostępu”.

W ramach działań społecznych w ramach swojego projektu Sabry będzie w najbliższej przyszłości współpracować z Egipską Agencją Kosmiczną przy różnych działaniach.

„Moje wysiłki skupiają się na wymazywaniu różnic narodowościowych w branży lotniczej i kosmicznej, co moim zdaniem jest śmieszne” – mówi Sabry. „To niewiarygodne, że w dalszym ciągu zakazujemy ludziom wchodzenia na pola, które mogłyby zyskać na ich zaangażowaniu, ze względu na kilka linii na mapie narysowanej przez niektórych starców wieki temu”.

Pierwsze kobiety w kosmosie – na zdjęciach:

Aktualizacja: 26 maja 2022, 19:58