Volkswagen wybiera polską fabrykę części do akumulatorów do samochodów elektrycznych za 1,7 miliarda euro

Polska została wybrana na lokalizację budowy pierwszej fabryki Ionway, producenta materiałów do akumulatorów pojazdów elektrycznych (EV), spółki joint venture PowerCo – części Grupy Volkswagen – i Umicore, belgijskiej firmy materiałowej.

Fabryka o wartości 1,7 miliarda euro (7,75 miliarda złotych) będzie produkować materiały aktywne katodowe (CAM) do akumulatorów pojazdów elektrycznych. Powstanie w południowo-zachodniej Nysie i według lokalnych władz stanowi największą dotychczas inwestycję w województwie opolskim, którego miasto jest częścią.

„To przełomowa inwestycja dla całego regionu opolskiego i szansa na dalszy rozwój regionalny” – powiedział pochodzący z regionu wiceminister obrony narodowej Marcin Ociepa. Jak podaje Umicore, polski rząd przeznaczy na projekt 350 mln euro dotacji.

„Jesteśmy wdzięczni za wsparcie polskiego rządu” – powiedział dyrektor generalny firmy Mathias Miedreich. „Strategiczna lokalizacja [new] Fabryka materiałów akumulatorowych w Polsce, tuż obok fabryki Umicore [existing] Fabryka materiałów do akumulatorów w jeszcze większym stopniu umożliwi przejście na prawdziwie zrównoważoną jazdę elektryczną”.

Ionway twierdzi, że wybrał Nysę ze względu na dostępność wykwalifikowanej siły roboczej i dostęp do odnawialnych źródeł energii. Planuje się, że obiekt będzie w całości zasilany energią odnawialną i neutralny pod względem emisji CO2.

Istniejąca fabryka materiałów katod aktywnych Umicore, otwarta w zeszłym roku w Radzikowicach, wsi niedaleko Nysy, również jest zasilana w 100% zieloną energią, podaje portal informacyjny Interia.

Budowa planowanej nowej fabryki rozpocznie się niezwłocznie po uzyskaniu odpowiednich pozwoleń. Oczekuje się, że zakład utworzy około 900 nowych miejsc pracy.

„Inwestycja Umicore i PowerCo jest najlepszym dowodem na to, że Polska jest jednym z czołowych krajów, jeśli chodzi o przyciąganie największych i najbardziej innowacyjnych inwestycji” – powiedziała Minister Rozwoju Walderma Buda.

„Cieszymy się również, że jest to inwestycja, która wspiera zrównoważoną transformację gospodarczą i energetyczną Polski w kierunku zerowej emisji” – dodał.

Polska ma jeden z najbardziej zanieczyszczających sektorów energetyki w Europie. Kraj nadal opiera się na węglu, który wytwarza około 70% energii elektrycznej, co jest zdecydowanie najwyższym wynikiem w Unii Europejskiej. Rząd ma jednak ambitne plany wytwarzania do 2040 r. trzech czwartych energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych i energii jądrowej.

W ostatnich latach kraj dokonał szeregu dużych inwestycji w pojazdy elektryczne. W grudniu Mercedes-Benz ogłosił plany zainwestowania ponad 1 miliarda euro w budowę fabryki w Polsce, która będzie pierwszą fabryką niemieckiego giganta motoryzacyjnego produkującą wyłącznie elektryczne samochody dostawcze.

Volvo otwiera nowe centrum technologiczne w Krakowie, które będzie częścią przejścia na produkcję całkowicie elektryczną. W zeszłym roku południowokoreański producent części do akumulatorów SK Nexilis rozpoczął budowę wartej 3 miliardy złotych fabryki w Stalowej Woli.

Jednak polski rząd spotkał się także z krytyką za to, że nie zrealizował własnych celów dotyczących zwiększenia liczby pojazdów elektrycznych na polskich drogach. Celem było osiągnięcie miliona do 2025 r., ale do końca sierpnia tego roku było ich już zaledwie 84 947.

Z najnowszego raportu Państwowej Izby Kontroli wynika, że ​​postęp w realizacji rządowych planów opracowania polskiego samochodu elektrycznego jest opóźniony w 94%. Polska jako jedyne państwo członkowskie zagłosowała przeciwko unijnemu planowi zakazu sprzedaży nowych samochodów benzynowych i diesla od 2035 roku.

Notatki z Polski są prowadzone przez niewielki zespół redakcyjny i wydawane przez niezależną fundację non-profit utrzymywaną z datków naszych czytelników. Bez Waszego wsparcia nie możemy robić tego, co robimy.

Główny autor obrazu: Rutgera van der Maara/Flickr (w ramach CC BY 2.0)

Daniel Tilles jest redaktorem naczelnym Notatki z Polski. Pisał o sprawach polskich dla różnych publikacji, m.in Polityka zagraniczna, POLITYKA Europa, EUobserver I Dziennik Gazeta Prawna.