PyPSA CEE to ogólnounijny model otwartego systemu energetycznego firmy Ember, opracowany przy udziale firmy PyPSA Framework, oparty na Pythonie „zestaw narzędzi typu open source do symulacji i optymalizacji nowoczesnych systemów energetycznych”. Wyniki i dane wejściowe są publicznie dostępne pod adresem Z Licencja pozwalająca wszystkim analitykom na powielanie naszych wyników lub tworzenie własnych scenariuszy przyszłego systemu energetycznego Europy.
Model działa z rozdzielczością godzinową i zapewnia prawidłowe zbilansowanie ogólnounijnego systemu elektroenergetycznego. Godzinowe profile zapotrzebowania i generowania klimatu (wiatr, słońce i energia wodna) pochodzą z ENTSO-E Ogólnoeuropejska baza danych klimatycznych (PECD), który zawiera dane za wszystkie lata między 1980 a 2019 r. W tym modelu wykorzystano dane z najgorszego roku klimatycznego 2008. Profil wymagań pochodzi z profilu ENTSO-E rozproszona energia Ścieżka, scenariusz ze zdecentralizowanym naciskiem na energię odnawialną, który pozwala osiągnąć co najmniej 55% redukcję emisji w 2030 r. Model jest zoptymalizowany wyłącznie pod kątem żeglugi, bez możliwości zwiększenia mocy ze względu na krótkie ramy czasowe do 2030 r. i skupienie się na rzeczywistej realizacji proponowanych projektów (patrz uwagi dotyczące rozbudowy sieci poniżej).
Model składa się z 29 węzłów krajowych reprezentujących wszystkie kraje UE z wyjątkiem Luksemburga, Malty i Cypru, a także Wielką Brytanię, Norwegię, Szwajcarię, Turcję i Rosję.
Zdolności w zakresie technologii węgla, gazu, ropy naftowej, biomasy, energii jądrowej i wodnej (magazynowanie pompowe, zbiorniki i przepływy rzeczne) są ustalane w podziale na kraje zgodnie z najnowszymi ogłoszeniami politycznymi, z uwzględnieniem rozbudowy/zamknięcia elektrowni jądrowych, wycofywania węgla i przyszłości plany przepustowości gazu. Moce odnawialne różnią się w zależności od opisanego scenariusza pod.
Wydajność węgla i gazu jest podawana na poziomie jednostki (opracowana na podstawie Global Energy Monitor). bazy danych elektrowni) i podzielone na czystą energię elektryczną i jednostki kogeneracyjne (CHP). Oczekuje się, że przyszłe elektrociepłownie gazowe zbudowane w latach 2023-2030 zastąpią równoważną moc elektrociepłowni węglowych w poszczególnych krajach. W przypadku krajów, które mają oficjalne plany wycofywania, wycofywanie mocy węglowych jest stosowane przy użyciu ekstrapolacji liniowej do określonej daty wycofywania. Prowadzi to do stopniowego wygaszania produkcji elektrociepłowni węglowych o około 13%, co według najnowszych ustaleń ma być pokryte zwiększoną efektywnością energetyczną Dyrektywa w sprawie efektywności energetycznej. Kolejne 17% elektrociepłowni gazowej zostanie przekształcone w kogenerację odnawialną zgodnie z uzgodnionymi zmianami UE Dyrektywa w sprawie energii odnawialnej.
Elektrownie jądrowe są ustawione na współczynnik wykorzystania co najmniej 40%. Jednostki kogeneracyjne pracują z półstałym profilem generacji w oparciu o historyczne zapotrzebowanie na ciepło.
Model został skalibrowany na podstawie danych mocy zainstalowanej oraz zapotrzebowania ENTSO-E z 2021 roku. Wyniki modelu porównano z danymi generacyjnymi ENTSO-E według kraju i technologii, aby upewnić się, że symulacja sieci energetycznej zapewnia solidne wyniki.
Wszystkie pliki wejściowe modelu oraz kod Pythona są dostępne na github.
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.