Fantastyka naukowa często wyprzedza świat rzeczywisty o kilka kroków, jeśli chodzi o wyczarowywanie nowych technologii. W 1991 r. przełomowe efekty wizualne pomogły ożywić zmieniającego kształt robota T-1000 z ciekłego metalu w filmie Jamesa Camerona. Terminator 2ale 32 lata później Istnieją teraz roboty zmieniające kształt dzięki przełomowym badaniom nad materiałami zmiennofazowymi jak w rzeczywistości.
Czy ten robot jest idealną repliką postaci T-1000 Roberta Patricka, która może przybrać postać dowolnego przedmiotu, a nawet osoby, którą zeskanuje poprzez kontakt fizyczny? Nie, nawet nie blisko. Robot ten, opracowany przez zespół z Chińskiego Uniwersytetu w Hongkongu, kierowany przez inżyniera Chengfenga Pana, nie jest również przeznaczony do podróży w czasie, aby zapobiec narodzinom ważnych postaci historycznych. Zamiast tego jest zaprojektowany jako narzędzie techniczne i medyczne do wykonywania zadań lub rozwiązywania problemów w miejscach, w których trudno jest zdobyć narzędzia.
Obecnie istnieją dwa podejścia do budowy robotów. Tam są silny i zwinny Boty wykonane ze sztywnych materiałów, takich jak metal lub włókno węglowe, a nie ma botów miękkich, plastycznych materiałów poświęcając siłę na rzecz możliwości ściskania i skręcania w większej liczbie miejsc. Dążąc do tego, co najlepsze z obu światów, ten robot został zainspirowany ogórkami morskimi, których gąbczaste ciała mogą z łatwością przecisnąć się przez ciasne przestrzenie, ale następnie usztywniają się w ciągu kilku sekund dzięki enzymom, które powodują wiązanie włókien białkowych.
Zamiast polegać na białkach, jak np nowy papier opublikowane w czasopismo naukowe Materia, ten robot składa się z nowo opracowanego materiału zmieniającego fazę, który naukowcy nazywają „magnetoaktywną materią zmieniającą fazę ciecz-ciało stałe” lub w skrócie MPTM. Zamiast wymagać zewnętrznego źródła ciepła do zmiany kształtu i morfowania, pole magnetyczne powoduje, że robot generuje własne ciepło poprzez indukcję. Bez konieczności używania tysięcy komponentów, które składają się na jeden skomplikowane roboty, takie jak funkcja ATLASRoboty te składają się tylko z dwóch składników: magnetycznych mikrocząstek neodymu, żelaza i boru osadzonych w galu – metalu, który topi się w temperaturze 29,8°C, mniej więcej w temperaturze gorącego letniego dnia.
G/O Media może otrzymać prowizję
Chociaż naukowcy zademonstrowali możliwości tego robota, pokazując maleńką metalową figurkę Lego, która uciekła z miniaturowego więzienia, rozpuszczając się w cieczy, zanim została (ręcznie) przekształcona – zabawny ukłon w stronę jednego z Terminator 2najbardziej pamiętne sceny– Robot ma zdecydowanie bardziej praktyczne zastosowania. W innym filmie udostępnionym przez naukowców mały solidny blok MPTM wchodzi do modelu ludzkiego żołądka, zanim stopi się w ciecz, opływa obcy obiekt, aby go uwięzić, ponownie zestala się, a następnie ponownie wychodzi.
Cała energia robota jest dostarczana przez zewnętrzne pole magnetyczne, co pozwala mu poruszać się z imponującą precyzją. Naukowcom udało się oszukać robota, aby przeskakiwał rowy, wspinał się po ścianach i „rozszczepiał na pół, aby wspólnie przemieszczać inne obiekty, zanim popłyną z powrotem”. Oprócz zastosowań medycznych naukowcy zademonstrowali również zastosowania przemysłowe, takie jak robot, który wpełza do maszyny i zastępuje brakującą śrubę, po prostu wtapiając się w gwintowane gniazdo i ponownie zestalając.
Jest to dalekie od robotów z płynnego metalu, które dostarczają hollywoodzcy artyści zajmujący się efektami wizualnymi, ale fascynujące jest to, jak szybko badacze już dogonili to, co kiedyś było tylko dzikimi spekulacjami na temat przyszłości robotów. W czym jeszcze James Cameron miał rację?
Witold Gombrowicz jest autorem publikującym na portalu humanmag.pl, gdzie porusza tematy związane z aktualnościami, polityką, biznesem, technologią, sportem, rozrywką i stylem życia. Skupia się na przejrzystym przedstawianiu faktów, dostarczaniu użytecznych informacji oraz opisywaniu wydarzeń i historii istotnych dla czytelników w rzetelny i przystępny sposób.