Kellie Harrington, Amy Broadhurst i Aoife O’Rourke zdobywają złoto dla Irlandii na Mistrzostwach Europy – The Irish Times

Tej wspaniałej nocy dla irlandzkiego boksu finałowe pojedynki Mistrzostw Europy w Budvie w Czarnogórze zakończyły się rekordowymi trzema złotymi i dwoma srebrnymi medalami, które Irlandia zdobyła do dwóch brązowych medali zdobytych w piątek.

Mistrzyni olimpijska Kellie Harrington pokonała Lenkę Bernardovą z Czech jednogłośną decyzją w finale europejskiego finału wagi lekkiej, co dało Irlandii pierwszy złoty medal z całej trójki.

Potężna Amy Broadhurst, która podążyła za Harringtonem, imponująco dodała drugie złoto irlandzkiej nocy, a wszystko to w ciągu zaledwie 20 minut.

Następnie, w ostatniej irlandzkiej walce tego wieczoru, dwukrotny mistrz Europy, Aoife O’Rourke, odniósł jednogłośne zwycięstwo nad Polką Elżbietą Wójcik w finale wagi średniej, z przytłaczającą Irlandią, która zakończyła mistrzostwo z siedmioma medalami.

[ Kellie Harrington: ‘There were three escape routes, if we needed to do a quick run’ ]

Dubliner Harrington wygrał wszystkie trzy rundy swojej wagi lekkiej przeciwko młodemu czeskiemu Southpawowi, niezdarnemu przeciwnikowi, w którym do gry wkroczyła spryt i cierpliwość najbardziej doświadczonej ręki.

To była walka o niskiej punktacji, zwłaszcza w pierwszej rundzie, kiedy Harrington chodził po ringu za swoim ostrożnym przeciwnikiem, który chciał kontrować i przerywać ataki Harringtona. Najbardziej ofensywną parą w krótkich wymianach był miarowy boks Harringtona, który przykuł uwagę wszystkich pięciu sędziów w pierwszej rundzie 5:0.

Strzelający prawy bekhend rozpoczął drugą rundę w górę w górę dla złotej medalistki olimpijskiej i ponownie Harrington wpadł w wzorzec kontrolowania tempa i zdobywania bramek przy okazji, Bernardova wycofała się, gdy Harrington próbował ją odciąć.

Po raz kolejny sędziowie pojechali z Irlandią, doprowadzając walkę do desperackiego trzeciego miejsca dla młodego czeskiego zawodnika. Ale wytrwałość i stałe zdobywanie punktów Harrington, bez widocznych słabości, doprowadziło ją w końcu do złotego medalu, bez większego zamieszania.

[ Kellie Harrington: ‘I was very confused about my sexuality – and not afraid to be openly confused’ ]

Zdobywając złoto z Mistrzostw Świata i złoto olimpijskie, zwycięstwo uzupełnia pierwszą trójkę jako pierwszy złoty medal Harringtona w Europie.

Broadhurst zdobył także drugi tytuł tego wieczoru w Irlandii, nie zadając żadnych pytań o to, kto wygrał. Ale jej udało się osiągnąć zupełnie inaczej. Mistrzyni świata wagi półśredniej z Dundalk mogła powstrzymać Mariię Bovę innego dnia, tak jak zrobiła to w tych zawodach, a w pierwszej rundzie wymusiła dla rywalki liczenie do remisu.

Potężna lewica, jedna z wielu sztuk Broadhursta, złapała Ukrainkę w pułapkę, zanim sędzia odwołał ją na bok dla hrabiego. Przez dziewięć minut wszystko było w Broadhurst, uderzając potężnie do przodu i z niebezpiecznym lewym bekhendem.

Wyeliminowała Bovę zarówno w pierwszej, jak i drugiej rundzie z kilkoma punktami 10-8 w pierwszej, a gdy odwróciła się w trzeciej, kontynuowała rozdawanie. Był to wspaniale imponujący pokaz pewności siebie i siły 25-latki, a nawet szorstki Zaur Antia w kącie nie mógł powstrzymać uśmiechu od jego twarzy, gdy weszła do finału, jej przeciwniczka została zniszczona i zanim jej ręka została podniósł złoty medal, nie miał wątpliwości.

O’Rourke, natychmiast odpychając Wójcika, dotarł do finału wagi średniej w podobnym nastroju do Broadhurst, zalewając strefę siłą uderzenia i mocą.

Jego leworęczny przeciwnik zareagował pozytywnie, ale nie mógł dorównać pewności siebie O’Rourke’a i został wyrzucony przez większość pierwszej rundy. Jeden sędzia dostrzegł to na korzyść Polski, reszta opowiedziała się po stronie O’Rourke’a. To był koniec wątpliwości jurorów co do występu.

W drugiej rundzie było więcej takich samych jak O’Rourke, ale z większym tempem i celnością strzelania. W połowie Wójcik wydawał się zwiędnąć od ogromnej ilości strzałów, które trafiały w jego stronę.

O’Rourke wyczuł to iw krótkiej sekwencji Wójcik opadł na liny prawie bezradny i zabrała się do pracy.

Dwóch sędziów uznało to za wystarczająco jednostronne, aby zdobyć rundę 10-8, gdy O’Rourke rósł. Dla polskiego zawodnika nie było odwrotu, ponieważ 25-letni gracz Castlerea rzucał więcej tego samego aż do ostatniego dzwonka. Tak było, jak wszyscy myśleli, że będzie. Jednomyślny.

Christina Desmond będzie zadowolona ze srebra, ale sfrustrowana, że ​​tak blisko zbliżyła się w swoim meczu wagi półśredniej z Ani Hovsepyan z Armenii. Podczas gdy jego przeciwnik zaczął mocno i wygrał pierwszą rundę 5-0, Desmond powrócił do walki, przegrywając drugą rundę przez podzieloną decyzję, ale wygrywając trzecią rundę z wszystkimi pięcioma sędziami.

Ostatecznie decyzja o podziale 4:1 przeszła do Armenii, ale Garda odzyskała srebrny medal w Europie z powrotem do Irlandii.

Podobnie, zaciekły i nieustraszony styl irlandzkiej wagi muszej Caitlin Fryers nie mógł dorównać tureckiemu zawodnikowi Nazowi Cakiroglue w finale 50kg.

Fryers padło na wszystkich pięciu kartach sędziowskich w pierwszej rundzie i bardziej w drugiej, a trzech z pięciu zdobyło 10-8 dla Turcji. To nie powstrzymało Fryersa, ale coraz większym problemem było uzyskanie czystych ujęć.

Fryers wylądowały i pogoniły się przez trzy rundy, próbując zamknąć pierścień i zwabić Turka do walki wręcz. Ale nie miała nic z tego, biegała atletycznie po ekranie i strzelała punktowanymi strzałami.

To była wspaniała krzywa uczenia się dla 22-letniej zawodniczki z Belfastu, która przynosi srebrny medal do swojego klubu Immaculata. Ale ostatniego dnia szybkie rozdania Cakiroglue uczyniły ją godną zwycięzcą 5-0.