W rok po opuszczeniu igrzysk białoruski sprinter marzy o igrzyskach w Paryżu w 2024 roku

1 sierpnia (Reuters) – Rok temu życie sprinter Krystsiny Tsimanouskiej wywróciło się do góry nogami, gdy odmówiła wejścia na pokład samolotu z powrotem do swojej ojczystej Białorusi po tym, jak została wyrzucona z Igrzysk Olimpijskich w Tokio przez jej zespół.

To, co zaczęło się jako kontrowersje związane z wejściem Tsimanouskiej do sztafety 4×400 m, przekształciło się w spadek, który stał się jedną z największych historii Igrzysk, podkreślając presję, jaką białoruscy sportowcy muszą rzucić wyzwanie władzy.

Tsimanouskaya została wyrzucona z drużyny narodowej po tym, jak skrytykowała trenerów za to, że zapisali ją na imprezę, która nie była jej zwykłym dystansem i obawiała się o swoje bezpieczeństwo, gdyby wróciła na Białoruś i szukała schronienia w Polsce.

Jest w trakcie uzyskiwania obywatelstwa polskiego i dokumentów niezbędnych do startu tam w kadrze narodowej.

25-latka pragnie także kolejnej szansy na udział w igrzyskach olimpijskich i ma nadzieję przebiec 200 m na Igrzyskach w Paryżu w 2024 r., imprezie, którą miała rozpocząć dzień po tym, jak Białoruś opuściła drużynę.

„Jestem rozczarowany, że nie startowałem na dystansie, na który się przygotowałem” – powiedziała Tsimanouskaya Reuterowi w wywiadzie wideo ze swojego domu w Warszawie.

„Ale nie tracę nadziei. Nadal tu trenuję. Moim marzeniem jest powrót na olimpiadę i tym razem przebiegnięcie dystansu i przyzwoite wyniki.”

Tsimanouskaya mogła uczestniczyć tylko w spotkaniach niższego szczebla w oczekiwaniu na obywatelstwo i mówi, że tęskni za elitarną rywalizacją.

„Jestem wdzięczna Polsce za umożliwienie mi udziału w niektórych zawodach” – powiedziała. „Ale jako sportowiec, który brał udział w igrzyskach olimpijskich, trudno było mi zdać sobie sprawę, że teraz rywalizuję z dziećmi”.

Białorusini i Rosjanie mają obecnie zakaz uczestniczenia w międzynarodowych mityngach lekkoatletycznych ze względu na represje Moskwy na Ukrainie.

’NIE BAĆ SIĘ’

Tsimanouskaya stała się symbolem oporu na Białorusi, gdzie po masowych protestach przeciwko przywódcy Aleksandrowi Łukaszence w 2020 roku opozycjoniści i krytycy rządu byli ścigani, więzieni lub uciekali.

Protesty, po których nastąpiło rozprawienie się z protestującymi, wybuchły po tym, jak Łukaszenko wygrał szóstą kadencję prezydencką w wyborach, które według obserwatorów były sfałszowane. Zaprzecza oszustwom wyborców.

– Nie pojechałam na olimpiadę, żeby reprezentować autorytet Łukaszenki – powiedziała. „Pojechałem na Olimpiadę, aby reprezentować Białoruś. A dla mnie Białoruś to nie to samo, co Łukaszenko czy władze”.

Tsimanouskaya powoli buduje nowe życie w Polsce, gdzie planuje studiować i pewnego dnia ma nadzieję otworzyć siłownię ze swoim mężem Arseni, trenerem fitness.

Doświadczyła także wielu rozczarowań.

Tsimanouskaya nie tylko została wykluczona z międzynarodowych zawodów lekkoatletycznych jako obywatelka Białorusi, ale powiedziała, że ​​niektórzy, którzy zadeklarowali swoje poparcie, nie zrobili postępów od czasu ucieczki.

„Nie postrzegam siebie jako bohaterki, ale może moje działania będą dla kogoś przykładem” – powiedziała.

„Z biegiem czasu moje życie się uspokoiło. Kontynuuję karierę i robię plany na przyszłość. Pokazuje, że ludzie nie powinni się bać”.

Raporty Reutera; Montaż przez Petera Rutherforda

Nasze standardy: Zasady zaufania Thomson Reuters.