Tekst poniższej deklaracji został uzgodniony przez ministrów sportu lub ich odpowiedników z krajów i osób wymienionych na dole deklaracji.
Rozpocznij tekst:
Przedstawiciele ministrów i wyżsi przedstawiciele naszej kolektywnej grupy narodów zebrali się w piątek 10 lutego. Czuliśmy się zaszczyceni, że dołączył do nas prezydent Zełenski, który opisał ciągłe spustoszenie na Ukrainie, w tym jej infrastrukturę sportową i sportowców, w wyniku niesprowokowanej i nieuzasadnionej wojny Rosji, wspieranej przez białoruski rząd.
Potwierdzamy dwie poprzednie zbiorowe deklaracje naszych narodów z 8 marca 2022 r. i 4 lipca 2022 r. oraz omawiamy deklarację Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (MKOl) z 25 stycznia 2023 r.
Z zadowoleniem przyjmujemy potwierdzenie i wzmocnienie istniejących sankcji przez MKOl oraz oświadczenie o zobowiązaniu do solidarności i wsparcia dla ukraińskich sportowców i Ukraińskiego Komitetu Olimpijskiego.
Chociaż uznajemy autonomię organizacji sportowych w związku z inwazją na Ukrainę i jej dewastacją, zgadzamy się, że propozycja MKOl dotycząca zbadania ścieżki powrotu do rywalizacji dla poszczególnych rosyjskich i białoruskich sportowców budzi wiele pytań i obaw.
W swoim oświadczeniu z 28 lutego 2022 r. MKOl zalecił, aby rosyjscy i białoruscy sportowcy nie startowali, po części dlatego, że „wielu sportowcom z Ukrainy uniemożliwia się to. [participating in sport events] z powodu ataku na wasz kraj”. Tam, gdzie takie wykluczenie nie było możliwe w krótkim czasie z przyczyn organizacyjnych lub prawnych, MKOl zalecał, aby obywatele Rosji lub Białorusi byli akceptowani tylko jako neutralni sportowcy i aby nie pokazywano żadnych symboli, kolorów, flag ani hymnów narodowych.
Odnotowujemy, że od czasu tej deklaracji sytuacja na Ukrainie tylko się pogorszyła. Głęboko wierzymy, że biorąc pod uwagę fakt, że sytuacja nie uległa zmianie w obliczu rosyjskiej agresji na Ukrainie oraz nakaz sprawiedliwości i solidarności z ukraińskimi sportowcami, których obiekty zostały zniszczone i którzy musieli opuścić swój kraj (lub zostać, by walczyć o obrona Ukrainy, w której wielu straciło życie), nie ma praktycznego powodu, aby odchodzić od reżimu wykluczenia rosyjskich i białoruskich sportowców ustanowionego przez MKOl w deklaracji z 28 lutego 2022 r.
Zauważamy również, że poprzez swoje wybory, działania i ciągłą inwazję Rosja złamała olimpijski rozejm, który jest stale wspierany przez Zgromadzenie Ogólne ONZ od 1993 roku.
W naszym zbiorowym oświadczeniu z 4 lipca 2022 r., mając na uwadze zasadę niedyskryminacji, uznaliśmy, że obywatele Rosji i Białorusi mogą konkurować jako osoby „neutralne”, pod warunkiem, że wyraźnie nie będą reprezentować swojego państwa.
Jednak w Rosji i na Białorusi sport i polityka są ze sobą ściśle powiązane. Mamy poważne obawy co do zdolności rosyjskich i białoruskich olimpijczyków do konkurowania jako „neutralni” – na warunkach MKOl nieutożsamiających się z ich krajem – kiedy są finansowani i wspierani bezpośrednio przez ich państwa (w przeciwieństwie na przykład do profesjonalnych tenisiści).
Niepokój budzą również silne powiązania i powiązania między rosyjskimi sportowcami a rosyjskim wojskiem. Dlatego nasze zbiorowe podejście nigdy nie polegało na dyskryminacji tylko ze względu na narodowość, ale MKOl musi zająć się tymi poważnymi obawami.
Dopóki te fundamentalne kwestie oraz istotny brak jasności i konkretnych szczegółów dotyczących wykonalnego modelu „neutralności” nie zostaną rozwiązane, nie zgadzamy się na to, by rosyjscy i białoruscy sportowcy mogli wrócić do zawodów. Odnotowując stanowisko MKOl, że ostateczna decyzja nie została podjęta, stanowczo wzywamy MKOl do zajęcia się problemami zidentyfikowanymi przez wszystkie kraje i do ponownego rozważenia proponowanego rozwiązania. Zauważamy również, że Rosja i Białoruś mają w swoich rękach zadanie utorowania drogi do pełnego powrotu swoich sportowców do międzynarodowej społeczności sportowej, a mianowicie poprzez zakończenie wojny, którą rozpoczęli.
Podpisane przez następujących ministrów lub ich odpowiedników:
Austria: Wicekanclerz Werner Kogler, Minister Kultury i Sztuki, Służby Cywilnej i Sportu
Belgia: Ben Weyts, wicepremier i minister ds. dobrostanu zwierząt, peryferie Brukseli, edukacja i sport rządu flamandzkiego. Niniejszy podpis zobowiązuje Wspólnotę Flamandzką, Wspólnotę Francuskojęzyczną oraz Wspólnotę Niemieckojęzyczną Belgii
Kanada: Honorowa Pascale St-Onge, Minister Sportu
Chorwacja: dr. Nikolina Brnjac, Minister Turystyki i Sportu
Cypr: Prodromos Prodromou, Minister Edukacji, Sportu i Młodzieży
Republika Czeska: Vladimír Balaš, Minister Edukacji, Młodzieży i Sportu; Ondřej Šebek, Prezes Narodowej Agencji Sportu
Dania: Jakob Engel-Schmidt, Minister Kultury
Estonia: Piret Hartman, minister kultury
Finlandia: Petri Honkonen, minister nauki i kultury
Francja: Amélie Oudéa-Castéra, minister sportu oraz igrzysk olimpijskich i paraolimpijskich
Niemcy: Mahmut Özdemir poseł, parlamentarny sekretarz stanu w Federalnym Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Wspólnoty
Grecja: Lefteris Avgenakis, wiceminister kultury i sportu, odpowiedzialny za sport
Islandia: Ásmundur Einar Daðason, Minister Edukacji i Dzieci
Irlandia: Thomas Byrne, Minister Stanu ds. Sportu i Wychowania Fizycznego
Włochy: Andrea Abodi, Minister Sportu i Młodzieży
Japonia: SE NAGAOKA Keiko, Minister Edukacji, Kultury, Sportu, Nauki i Technologii
Republika Korei: HE PARK Bo Gyoon, Minister Kultury, Sportu i Turystyki
Łotwa: Anda Čakša, Minister Edukacji i Nauki
Liechtenstein: JE Dominique Hasler, Minister Spraw Zagranicznych, Edukacji i Sportu
Litwa: dr. Jurgita Šiugždinienė, minister edukacji, nauki i sportu
Luksemburg: Georges Engel, Minister Sportu
Malta: Hon Clifton Grima, Minister Edukacji, Sportu, Młodzieży, Badań Naukowych i Innowacji
Holandia: Conny Helder, minister ds. opieki długoterminowej i sportu
Nowa Zelandia: Hon Grant Robertson, Minister Sportu i Rekreacji
Norwegia: Anette Trettebergstuen, Minister Kultury i Równości
Polska: Kamil Bortniczuk, Minister Sportu i Turystyki
Portugalia: João Paulo Correia, sekretarz stanu ds. młodzieży i sportu
Rumunia: Carol-Eduard Novak, Minister Sportu
Słowacja: Ján Horecký, Minister Edukacji, Nauki, Badań Naukowych i Sportu Republiki Słowackiej
Słowenia: Matjaž Han, Minister Gospodarki, Turystyki i Sportu
Hiszpania: Miquel Octavi Iceta i Llorens, Minister Kultury i Sportu
Szwecja: Jakob Forssmed, Minister Spraw Społecznych i Zdrowia Publicznego
Wielka Brytania: The Rt Hon Lucy Frazer KC MP, Sekretarz Stanu ds. Kultury, Mediów i Sportu
Stany Zjednoczone Ameryki: Lee Satterfield, zastępca sekretarza stanu ds. edukacji i kultury
Koniec tekstu.
Aby uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z Biurem ds. Edukacji i Kultury, [email protected].
Joanna Bator jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na jasnym i rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu historii i tematów istotnych dla czytelników w przystępny i zrozumiały sposób.