Średniowieczne miasto Mandu z balonu na ogrzane powietrze

W przyjemny styczniowy poranek w Mandu, Madhya Pradesh, trzy balony na ogrzane powietrze stopniowo ożywają na opustoszałym kawałku ziemi z dala od centrum miasta. Żółto-niebieskie balony wkrótce wzniosą się, zasilane palnikiem, który wystrzeliwuje płomienie w ich gardłach.

Widzieliśmy je wiele razy, delikatnie podskakujące na niebie jak kolorowe, kolosalne, odwrócone łzy. Kiedy nasz samolot leci wysoko nad pasmami Vindhyan, przecinając jeziora i wąwozy, dżungle i farmy, pasażerowie zastanawiają się, czy mogą zobaczyć starożytne ruiny Mandu, pierwotnie ufortyfikowaną stolicę władców Parmar w Malwie. A może jeszcze raz przeżyj odwieczną historię miłosną księcia Baz Bahadur i jego pięknej małżonki Rani Roopmati, podziwiając ich pawilon z widokiem na Pałac Baz Bahadur, znakomity przykład afgańskiej architektury.

Jednak pilotka, polska baloniarka Beata Choma, namawia swoich pasażerów, by spojrzeli poza twierdze i pałace. „Fort Mandu oddalony jest o 20 km. Zostawiliśmy to daleko w tyle. Pójdziemy tam, gdzie zabierze nas wiatr” — mówi Choma, dostosowując płomienie palnika, by zyskiwać i tracić wysokość.

W 1989 roku Choma zobaczyła w swojej szkole w Lublinie we wschodniej Polsce ogłoszenie, w którym proszono ludzi o szkolenie na pilotów szybowcowych. Ucząc się być jedną z nich, zgłosiła się na ochotnika do latania balonami na ogrzane powietrze. Wkrótce została sędzią mistrzostw Europy w balonach na ogrzane powietrze.

„Ale wraz z pojawieniem się trackerów GPS i rejestratorów danych ze smartfonów tacy sędziowie nie byli już potrzebni. Wtedy zostałam pilotem balonów na ogrzane powietrze” – mówi Choma, która latem dzieli swój czas między Polskę a Indie zimą, pilotując balony na ogrzane powietrze z Agry do Varanasi przez Goa. „Mandu ma świetną scenerię do latania balonem. To dobra mieszanka gór, dróg i farm. Należy szukać miejsc dojazdowych samochodem.”

Choma pokazuje później, że lądowanie balonem na ogrzane powietrze jest najciekawszą częścią sportów lotniczych, manewrując koszem z farmy w wiosce Chikli, gdzie dziko rosną bazylia i koper włoski. Podczas kilku lotów balonem na ogrzane powietrze tradycją jest częstowanie gości toastem szampana po wylądowaniu. Pierwotnie ten wyborny napój miał uspokajać przerażonych rolników w XVIII wieku, których nagle obudziły przypominające smoka balony spadające na ich pola i farmy.

Po tym, jak Choma zręcznie wylądowała balonem, w Mandu nie ma gorących źródeł. Jednak osobliwy, stary urok miasta został podekscytowany widokami z lotu ptaka z balonów na ogrzane powietrze podczas pięciodniowego Festiwalu Mandu, który zakończył się 3 stycznia.

„Naszym celem zawsze było wybranie czegoś, co nie jest dostępne w Indiach, i sprawdzenie, w jaki sposób może to zwiększyć wartość miejsca docelowego. Po tym, jak zaczęliśmy loty balonem w Parku Narodowym Bandhavgarh, goście nie narzekają już: „Tiger nahin dekha toh kuch nahin dekha” (jeśli nie widzieliśmy tygrysa, nie widzieliśmy niczego)” – mówi Jai Thakore, dyrektor ds. operacyjnych i współzałożyciel E-Factor Entertainment, wiodącej firmy zarządzającej wydarzeniami, nawiązał współpracę z Madhya Pradesh Tourism, aby wprowadzić loty balonem na Mandu Festival, oprócz ustawiania luksusowych namiotów, tras rowerowych, opowiadania historii, spacerów na Instagramie, oglądania gwiazd i kawy w Parku Skamieniałości Dinozaurów. Znana również z wesel gwiazd, firma z siedzibą w Delhi obsługuje balony na ogrzane powietrze w różnych częściach kraju w ramach SkyWaltz Live Experiences. „Następnie płyniemy po jeziorze zamiast po morzu”, mówi Thakore.

W balonach na ogrzane powietrze jest coś bardzo literackiego. Prawie jak francuski film animowany, wydają się eleganckie i przewiewne, nieustraszone i zabawne. Jules Verne jest prawdopodobnie najpopularniejszą postacią literacką związaną z wczesną technologią lotu, używającą wiklinowego kosza i gigantycznej torby z propanem.

Jeszcze przed opublikowaniem w 1873 roku jego najpopularniejszej książki Dookoła świata w 80 dni, francuski pisarz napisał Pięć tygodni w balonie, w których trzech Anglików bada kontynent afrykański balonem na ogrzane powietrze. Ale, co dziwne, książka – część serii The Extraordinary Voyages – jest rzadko wymieniana jednym tchem, co Ballons.

W klasycznym filmie Dookoła świata w osiemdziesiąt dni ekscentryczny Anglik Phileas Fogg zakłada, że ​​w 80 dni okrąży świat. W epickiej podróży Fogg używa słoni, żaglówek, parowców i pociągów. Ale nigdy balon na gorące powietrze. Chociaż raz wspomniano o tym w powieści, pomysł jest porzucany tak swobodnie, jak został przedstawiony, mimo że balony były modne już wtedy. Pierwszy balon na ogrzane powietrze poleciał w 1783 roku na dziedzińcu Pałacu Wersalskiego na oczach króla Ludwika XVI. i jego rodzina. Pierwszymi pasażerami latającego balonu, czyli „bohaterami powietrza”, byli owca, kaczka i kogut.

Ale każda wzmianka o Dookoła Świata w kulturze popularnej i na plakatach filmowych będzie zawierała przedstawienie balonu na ogrzane powietrze, przedstawiającego beztroskiego, wyzwolonego ducha poszukiwacza przygód unoszącego się z wiatrem. „Dlaczego nie możemy jechać pociągiem jak normalni ludzie?” to dialog z najnowszej adaptacji powieści na PBS Masterpiece. A uwaga pochodzi z balonu na ogrzane powietrze.

Swapan Tarafdar, artysta z Indore, od lat maluje Shadiabad (Miasto Radości) lub to, co nazywano Mandu w epoce Mogołów, na nowo wyobrażając sobie jego architektoniczne ruiny i bazary różnymi akwarelami. Po raz pierwszy na Festiwalu Mandu zobaczył balony unoszące się nad miastem i szybko pomalował płótna z nowymi detalami. „Wszystkie są wyprzedane” — promienieje Tarafdar.