„Zack i Miri robią porno” (30 października)
Rzadko kiedy tytuł jest opisywany tak dokładnie, jak tutaj, a scenarzysta i reżyser Kevin Smith („Clerks”) opowiada historię dwojga długoletnich przyjaciół (Seth Rogen i Elizabeth Banks), którzy zdesperowani za pieniądze zapuszczają się w pozornie lukratywny świat rozrywki dla dorosłych. Sugestywny tytuł i założenie nie opowiadają jednak całej historii. To nie jest tylko głupia, obrzydliwa komedia seksu (choć oczywiście jest ich mnóstwo). Podobnie jak w swoim niezależnym hicie „Chasing Amy”, Smith wie, że nie ma czegoś takiego jak „tylko seks” i z pomocą swoich charyzmatycznych leadów w zamyśleniu bada, co się dzieje, gdy platoniczni przyjaciele dokonują tego wielkiego skoku.
„Billy na ulicy”: sezony 1-5 (31 października)
Niewielu współczesnych komików ma tak wyrazistą osobowość jak Billy Eichner. Jako szalony, niecierpliwy koneser popkultury, szybko żartuje i jest tak przebiegły w swoich obelgach, że często przelatują obok swoich celów. Eichner to nieskrępowana osobowość 21. „Billy on the Street” to teleturniej, przynajmniej na papierze; On i jego sławni goście oferują przechodniom możliwość wygrania pieniędzy i nagród za odpowiadanie na pytania i udział w ich zabawach z reniferami. Ale stawki są niskie, a gry głupie; przedstawienie istnieje przede wszystkim jako wehikuł jego wyjątkowej wrażliwości i dowcipu.
„Złap mnie, jeśli potrafisz” (31 października)
Pozorna ponadczasowość Leonarda DiCaprio jest jedną z jego najbardziej intrygujących cech – wszyscy uważamy go za bicie serca, nawet w średnim wieku – i Steven Spielberg ujmuje to w tym szykownym dramacie komediowym z 2002 roku, opartym na wspomnieniach oszusta i bajkopisarza Franka Abagnale Jr. . (własny zostały sfabrykowane). DiCaprios Abagnale to urodzony oszust, który udaje lekarza, prawnika i pilota linii lotniczych podczas sprawdzania latawców w całym kraju; Pełen empatii portret aktora uchwycił dobroć, która sprawiła, że odniósł taki sukces, jednocześnie subtelnie oddając ból pod spodem. Tom Hanks jest w szczytowej formie jako agent finansowy po książkach, ale MVP został Christopher Walken, nominowany do Oscara za nietypowy, stonowany zwrot akcji jako nieobecny ojciec Abagnale.
„Prawy blond” (31 października)
Kiedy pojazd Reese Witherspoon został wydany w 2001 roku, wielu krytyków odrzuciło go jako lekki, jednorazowy puch – reakcja dziwnie pasuje do historii młodej kobiety, której koledzy nie doceniają jej ze względu na jej wygląd i wrażenia. Ale tak jak Elle Woods radziła sobie dobrze na Harvard Law School pomimo przeciwności, ta letnia komedia stała się kulturowym kamieniem probierczym dzięki swojemu cytowanemu dialogowi, mistrzowsko modulowanej przewadze i ponadczasowemu przekazowi o samostanowieniu w obliczu przeciwności losu.
„Norman Lear: Tylko kolejna wersja Ciebie” (31 października)
Termin „żywa legenda” rozpowszechnił się tak swobodnie, że Normanowi Learowi, obecnie 99-letniemu pisarzowi, producentowi i filantropowi, który stoi za niektórymi z najpopularniejszych (i przełomowych) programów telewizyjnych Lata 70., w tym „Wszyscy w rodzinie”, „The Jeffersons” i „Jeden dzień na raz”. Energiczny, organiczny dokument reżyserów Heidi Ewing i Rachel Grady opowiada swoją historię z odpowiednią energią i widowiskowością oraz realizuje tematyczne i niechronologiczne podejście, które odróżnia go od zwykłej biograficznej witryny sklepowej.
Typowy awanturnik. Zły odkrywca. Przyjazny myśliciel. Introwertyk.