Wojna na Ukrainie wydaje się być światem z dala od przepychu czerwonego dywanu i głośnych transakcji na 75. Festiwalu Filmowym w Cannes. Ale dla wielu idących w tym roku bulwarem Croisette, uwaga i uwaga pozostaje skupiona na brutalności i zniszczeniu, jakie przyniosła kraj od rosyjskiej inwazji 24 lutego, a długoterminowe konsekwencje konfliktu są wciąż nieznane.
„Nasze ostatnie dni kręcenia wizja motyla były w regionie Donbasu w kwietniu 2021 roku, po raz pierwszy duże ilości rosyjskich żołnierzy zaczęły gromadzić się na granicy – mówi ukraiński reżyser Maksim Nakonechnyi o swoim tytule Un Certain Regard, jedynym ukraińskim filmie fabularnym w oficjalnej selekcji w Cannes w tym roku. . (Dokumentacja Naturalna historia zniszczenia – pokaz specjalny w Cannes słynnego ukraińskiego filmowca Siergieja Łoznicy – jest koprodukcją niemiecko-holenderską.) „Nasz DCP [digital cinema print] dostarczony zaledwie na kilka dni przed rozpoczęciem bombardowania Kijowa. Kiedy zaczęły się ataki i zeszliśmy do podziemia, zadzwoniłem do naszego koordynatora postprodukcji, a on powiedział: „Nie martw się, cokolwiek się stanie, mamy gotową kopię filmu”.
Walka o dokończenie dokumentu o wojnie na Ukrainie Mariupoli 2 – również pokaz specjalny w Cannes – był jeszcze bardziej wstrząsający. Litewski filmowiec Mantas Kvedaravičius wrócił do oblężonego przez Ukrainę regionu Donbasu na sequel swojego filmu z 2016 roku. Ale na początku kwietnia został schwytany i zamordowany przez armię rosyjską w Mariupolu. Narzeczona Kvedaravičiusa, Hanna Bilobrova, która była współreżyserką filmu i była z nim w chwili jego śmierci, zdołała wywieźć materiał z kraju i zmontować na czas przed premierą w Cannes.
Robienie wszystkiego, co trzeba, stało się credo ukraińskich filmowców, z których wielu zdecydowało się pozostać w swojej ojczyźnie, aby walczyć na linii frontu lub dokumentować wojnę i jej następstwa.
Wsparcie dla Ukrainy pochodzi z wielu stron międzynarodowego przemysłu filmowego, czy to celebrytów, takich jak Sean Penn czy Angelina Jolie, które odwiedzają strefę wojny, aby zwrócić uwagę świata na konflikt, czy firmy docierające do producentów i reżyserów na Ukrainie, aby im pomóc. .
„Działamy jako niezależna fundacja filmowa wraz z Polską Akademią Filmową oraz wieloma polskimi i europejskimi organizacjami, aby wspierać ukraińskich filmowców, zwłaszcza tych dokumentujących wojnę na Ukrainie” – mówi Violetta Kamińska z Apple Film Productions w Polsce, jednej z kilku europejskich firm. które zapewniają praktyczną pomoc swoim kolegom za granicą.
Nu Boyana, backlot filmowy i telewizyjny z siedzibą w Sofii w Bułgarii, którego właścicielem jest Niezniszczalni Producent Millennium Media, aktywnie rekrutuje ukraińskich uchodźców i organizuje cotygodniowe targi pracy, aby znaleźć pracę w regionie dla osób uciekających przed wojną. Obecnie w Nu Boyana pracuje kilkunastu ukraińskich profesjonalistów – w tym charakteryzatorzy i asystenci reżyserów – przy produkcjach takich jak film akcji Renny Harlin mason.
„Mamy też Ukraińców zatrudnionych na etatach prostych. Jeśli chcą zostać w studiu i pracować, moim celem jest dać im trochę treningu. Większość przybyłych osób to kobiety z dziećmi i dla nich najważniejsze było to, jak zapewnić im opiekę dzienną dla dzieci?”, mówi Yariv Lerner, dyrektor generalny Nu Boyana. „Sytuacja wykracza poza ekonomię. Biznes będzie przychodził i odchodził i zrobi to, co powinien. Teraz chodzi o pomoc naszej ludzkiej rodzinie”.
Bolesław Prus jest autorem publikującym na portalu humanmag.pl, gdzie porusza tematy związane z aktualnymi wydarzeniami, polityką, biznesem, technologią, sportem, rozrywką i stylem życia. Koncentruje się na jasnym przedstawianiu faktów, dostarczaniu użytecznych informacji oraz opisywaniu tematów i historii istotnych dla czytelników w przystępny i rzetelny sposób.