Premier Islandii i kobiety w całym wulkanicznym kraju wyspiarskim rozpoczęły we wtorek strajk, wzywając do położenia kresu nierówności płacowej i przemocy ze względu na płeć.
Premier Katrin Jakobsdottir powiedziała, że pozostanie w domu w ramach „dnia kobiet” i oczekuje, że inne kobiety w jej rządzie zrobią to samo.
„Nie osiągnęliśmy jeszcze naszych celów, jakim jest pełna równość płci i nadal walczymy z różnicą w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn, która w 2023 r. jest niedopuszczalna” – powiedziała portalowi informacyjnemu mbl.is. „Nadal walczymy z przemocą ze względu na płeć, co było priorytetem mojego rządu”.
Organizatorzy wezwali kobiety i osoby niebinarne, aby podczas jednodniowego strajku odmawiały zarówno pracy zarobkowej, jak i bezpłatnej, w tym prac domowych.
Szkoły i system opieki zdrowotnej, w których pracują głównie kobiety, twierdzą, że strajk poważnie dotknie je. Krajowy nadawca RUV zapowiedział ograniczenie w tym dniu emisji programów telewizyjnych i radiowych.
Wtorkowy strajk uważany jest za największy od czasu pierwszej takiej akcji w Islandii, która miała miejsce 24 października 1975 r., kiedy 90% kobiet odmówiło pracy, sprzątania lub opieki nad dziećmi, aby wyrazić swój gniew z powodu dyskryminacji w miejscu pracy. W następnym roku Islandia przyjęła ustawę gwarantującą równe prawa bez względu na płeć.
Pierwotny strajk wywołał podobne protesty w innych krajach, w tym w Polsce, gdzie w 2016 roku kobiety zbojkotowały pracę i zajęcia w ramach protestu przeciwko proponowanemu zakazowi aborcji.
Islandia, surowa wyspa zamieszkana przez około 340 000 mieszkańców tuż za kołem podbiegunowym, została uznana przez Światowe Forum Ekonomiczne za kraj na świecie o największej równości płci przez 14 lat z rzędu, biorąc pod uwagę płace, edukację, opiekę zdrowotną i inne czynniki. Żaden kraj nie osiągnął pełnej równości, a w Islandii nadal występują różnice w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn.
Typowy awanturnik. Zły odkrywca. Przyjazny myśliciel. Introwertyk.