Sushila Devi postanowiła zadzwonić do rodziców w wiosce Gudhan, gdy tylko nadeszły wieści. Ponieważ jej młodsza siostra Seema Bisla była mała, Sushila i jej mąż Nafe Singh opiekowali się nią w swoim domu w Rohtak. W piątek, kiedy zadzwonił Sushila, wiadomość była jasna: Bisla pozostanie w Rohtaku przez kolejne trzy miesiące. Po tym, jak Bisla wygrywa kontyngent olimpijski, musi się do niego przygotować.
Bisla, który był w piątek w Sofii w Bułgarii około 5000 km, pokonał Annę Lukasiak z Polski 2: 1 i wygrał półfinał. To uczyniło ją czwartą indyjską zapaśniczką, która przypieczętowała udział w igrzyskach olimpijskich w Tokio. Kilka godzin później wywalczyła złoto w konkurencji do 50 kg olimpijskiego turnieju kwalifikacyjnego, pokonując ekwadorską Lucia Guzman, która przegrała mecz z powodu kontuzji.
„Sytuacja finansowa ojca Seemy nie była dobra, więc wspieraliśmy ją tak, jakby była naszą własną córką” – mówi Nafe, zastępca inspektora policji w Haryana.
Seema po zwycięstwie z Anną Łukasiak z Polski w piątkowych półfinałach (Źródło: UWW)
„Musiałem utrzymać pięcioro dzieci w rodzinie, w tym dzieci mojego brata. Ale większość mojej pensji jest wykorzystywana na szkolenie Seemy. Jej pasja do zapasów sprawiła, że wszyscy byliśmy zmotywowani, a teraz, gdy zarezerwowała miejsce olimpijskie, zachęci nas to tylko jeszcze bardziej. „
Z Nafe i Sushilą u boku Bisla dorastała w sporcie. Ale ziarno zapasów zostało zasiane na dwuakrowej farmie jej ojca Azada Singha. Młoda Bisla słuchała bajek, które opowiadał jej ojciec z czasów swoich zapasów. Wkrótce wysłuchanie opowieści utoruje drogę innym do tworzenia własnych relacji z podróży.
„Kiedy po raz pierwszy trenowała na stadionie, zauważyłem, że miała mocną przyczepność i że trzeba było zostać dobrym zapaśnikiem” – wspomina jej pierwszy trener, Ishwar Singh Dahiya, który jest również brązowym medalistą olimpijskim 2016, Sakshi Malik, wyszkolony.
Seema ze swoją starszą siostrą Sushila Devi„Była zwinna i elastyczna, co sprawiło, że atakowanie nóg atakującego przeciwnika było dla niej naturalne”.
28-latka nie miała daleko do nagród. Zdobyła brązowy medal na Mistrzostwach Azji Kadetów 2009 w Pune. Do 2012 roku przybierała na wadze z powodu kontuzji barku i szyi, więc brała udział w zawodach i w tym samym roku wygrała z juniorkami 67 kg. Zdobyła również kolejne brązowe medale w tej kategorii wagowej na Mistrzostwach Azji Juniorów w 2012 i 2013 roku.
„Przytyła, ponieważ lekarze odradzali jej upuszczanie” – mówi trener kolei Paramjeet Singh, pod którym wówczas trenowała.
„Miała mniej siły od czasu zmiany wagi z 53 kg na 67 kg. Musieliśmy więc pracować, aby zbudować ich siłę rdzenia. Praca na kolei oznaczała, że była stabilna finansowo i skoncentrowana na dobrym odżywianiu. „
Zrzuciła wagę i wróciła do 53 kg, aby zdobyć brąz w seniorach w 2015 i 2016 roku. Kolejna zmiana wagi była właściwa w 2018 roku. Kiedy Vinesh Phogat urósł do 53 kg, Bisla nadal spadał do 50 kg.
„Walka w stylu dowolnym polega na atakowaniu nóg i obronie nóg. Po tym, jak zdecydowała się na kategorię wagową 50 kg, mogliśmy planować długoterminowo ”- dodaje Paramjeet.
„Pozwoliłbym jej zobaczyć filmy z wielkimi zapaśnikami zginającymi kolana, aby uniknąć ataków nóg i pracującymi nad ruchami takimi jak„ Baghal Doob ”, kiedy podnosi ręce i atakuje od tyłu lub„ Khinch Mar ”, w którym przeciwnik ciągnie za nogę lub ciało, gdy ona cofa swoje ciało. „
Jednak przez cały trening nie chodziło o ataki. Krótko po powrocie z Almath w Kazachstanie, z brązem w Pucharze Azji w zeszłym miesiącu, trener reprezentacji Kuldeep Malik zaczął skupiać się na pomocy Bisli w rozwijaniu jej umiejętności defensywnych.
Seema Bisla ze złotym medalemWyniki pokazały zwycięstwo 8: 2 z białoruską grapplerką Anastasją Janatową, a następnie zwycięstwo 10: 2 nad Szwedką Emmą Malmgren. Potem przyszło półfinałowe zwycięstwo nad Lukasiakiem w półfinale.
„W Ałmaty Seema brakowało obrony nóg i pracowaliśmy nad tym, zachęcając ich do walki z większymi zapaśnikami w obozie” – wyjaśnia Malik. „Przeprowadziliśmy również jej kontrataki na mniejszych sparingpartnerów, podobnie jak ona zrobiła przeciwko Lukasiakowi. Teraz musimy skupić się na jej szybkości, jeśli ma mieć szansę na medal w Tokio. „
W domu w Rohtak jej siostra i szwagier już zaczęli przygotowywać się do powrotu i wyczerpującego treningu olimpijskiego, który dla nich szykuje. Ale pozwolą jej oszukać posiłek tylko raz, kiedy wróci.
„Uwielbia Malai Ka Halwa i zawsze beszta naszego syna za to, że jej nie je (więc jest dla niej więcej)” – mówi Sushila. – Może to mieć, ale tylko raz. Teraz musi myśleć o Tokio. „
Zofia Nałkowska jest autorką publikującą na portalu humanmag.pl, gdzie zajmuje się tematami z zakresu aktualności, polityki, biznesu, technologii, sportu, rozrywki i stylu życia. Koncentruje się na rzetelnym przekazywaniu informacji, śledzeniu bieżących wydarzeń oraz prezentowaniu tematów ważnych dla czytelników w sposób jasny, przejrzysty i przystępny.