Dostarczamy HUMANistycznych inspiracji - ZNAJDŹ NAS NA FACEBOOKU! Albo od razu polub
Teatr Wielki świętuje. I staje się bardziej cyfrowy

Teatr Wielki świętuje. I staje się bardziej cyfrowy

Humanmag

Premiera „Strasznego Dworu” otworzyła 8 listopada obchody 50-lecia odbudowy Teatru Wielkiego. Dzieło Moniuszki do dziś stanowi niemałe wyzwanie dla reżyserów i scenarzystów – rozpoczęcie takim akcentem nowego sezonu, to mocne otwarcie, godne ważnego jubileuszu którym narodowa scena wchodzi w nową, cyfrową erę.

Arkadiusz Kaczanowski
Czwartek, 12 Listopada 2015

  • Skomentuj

David Pountney, któremu powierzono reżyserię przedstawienia na otwarcie sezonu, miał oryginalny pomysł na „Straszny Dwór”. Brytyjczyk postanowił wyjść poza schematy przenosząc akcję opery w dwudziestolecie międzywojenne, nasycając je odniesieniami do modernizmu – m.in. do malarstwa Stanisława Wyspiańskiego czy Władysława Podkowińskiego.

Teatr cyfrowy

Na wszystkich wielbicieli opery, którzy nie będą mieli okazji wybrać się na przedstawienie, czeka nie lada gratka - 19 listopada będą mogli obejrzeć „Straszny dwór” na ekranach własnych komputerów. Będzie to możliwe za pośrednictwem platformy internetowej vod.teatrwielki.pl - w dowolnym miejscu i towarzystwie. Teatr Wielki tą transmisją zainicjuje działanie swojej platformy streamingowej. Teraz przedstawienia będzie można oglądać również na ekranach komputerów.

Wybór daty nie jest przypadkowy - dokładnie 50 lat temu, 19 listopad 1965 roku, otworzono odrestaurowany gmach Teatru Wielkiego, którego budynek został niemal całkowicie zburzono podczas II Wojny Światowej. Wtedy to również wystawiano „Straszny Dwór”!

Na wszystkich wielbicieli opery czekają też inne atrakcje. Już 14 listopada najmłodsi widzowie będą mogli spędzić... noc w operze! Akcja „24 godziny w Teatrze” to poznawanie tajemnic budynku, wykłady o operze, warsztaty plastyczne (projektowanie banneru z okazji rocznicy) czy możliwość obejrzenia przedstawienia oraz spotkania z artystami. Dzieci będą też nocować w Salach Redutowych, by następnego dnia wziąć udział w zajęciach baletowych. Na rocznicowe warsztaty miejsc już nie ma, ale na chcących poznać świat opery czekają zajęcia w ramach Uniwersytetu Wiedzy Operowej. To przedsięwzięcie skonstruowane na wzór uniwersytetu dziecięcego, na którym w ramach dwóch semestrów (10 wykładów) słuchacze są zapoznawani z zagadnieniami związanymi z tematem opery. Wykłady prowadzone są w sposób lekki, często dowcipny, pełen anegdot, specjalnie dla dwóch grup wiekowych: dla nastolatków w wieku od 10 do 13 lat oraz dla dorosłych.

Historia w obrazach

Z kolei od 20 listopada we foyer Teatru będzie można oglądać wystawę zdjęć Nicolasa Grospierre'a pt. „50/50”. Dobór prac oraz organizacja wystawy została obmyślana tak, by uporządkować przestrzeń gmachu i uzmysłowić widzom jak architektura budynku przekłada się na sposób funkcjonowania Teatru Wielkiego. W listopadzie ukaże się również album ze zdjęciami z wystawy wzbogacony o teksty autorstwa Beaty Chomątowskiej, Sylwii Chutnik, Bogusława Kaczyńskiego, Adama Mazura i Jarosława Trybusia. Publikacja dopełniona została archiwalnymi zdjęciami i rysunkami prezentującymi proces odbudowy Teatru.

zaproszenie-wernisaz-20-listopada-2015.jpg
zaproszenie-wernisaz-20-listopada-2015.jpg

Z okazji jubileuszu wydane zostaną kolejne publikacje z serii „Biblioteka Teatru Wielkiego – Opery Narodowej”. Wśród nich pierwsze monograficzne opracowanie historii stołecznego teatru operowego autorstwa prof. Małgorzaty Komorowskiej "Uwikłana w historię. Opera w warszawskim Teatrze Wielkim", czy książka tej samej autorki będąca świadectwem fascynacji sztuką i pracą ludzi Teatru Wielkiego, świadków otwarcia nowego gmachu i nowego rozdziału w historii warszawskiej sceny.

Zaczęło się w XIX wieku

A dzieje stołecznej sceny były naprawdę burzliwe - historia Teatru Wielkiego sięga początku XIX wieku. Wybudowano go w latach 1825-1833 według projektu Antonia Corazziego, choć wschodnia część budynku to obiekt, który istniał już za czasów Jana III Sobieskiego. 24 lutego 1833 roku wystawiono pierwsze przedstawienie - „Cyrulika sewilskiego” Gioacchina Rossiniego.

Plac Teatralny w Warszawie około roku 1900, widok na Teatr Narodowy. Źródło: Wikimedia Commons, Biblioteki Kongresu Stanów Zjednoczonych.
Plac Teatralny w Warszawie około roku 1900, widok na Teatr Narodowy. Źródło: Wikimedia Commons, Biblioteki Kongresu Stanów Zjednoczonych.

Teatr Wielki w 1939 roku. Fot. Henryk Poddębski.
Teatr Wielki w 1939 roku. Fot. Henryk Poddębski.

Z budynkiem brutalnie obeszła się II wojna światowa. Już w 1939 roku został on w dużej mierze zniszczony, w trakcie Powstania Warszawskiego w części obiektu gdzie znajdowała się widownia rozstrzeliwano cywilów, a potem systematycznie wysadzano pozostałe resztki teatru.

Wojnę przetrwała jedynie wschodnia część fasady, kolumnowy portyk oraz pomieszczenia na pierwszym piętrze w zachodniej części fasady (tzw. sale redutowe). Są one jedynymi zachowanymi pomieszczeniami teatru, w których całkowicie zachował się pierwotny wystrój zaprojektowany przez Corazziego. Na ich bazie doszło do budowy nowego – znacznie powiększonego – Teatru Wielkiego.

Teatr Wielki dzisiaj. fot. Marcin Białek
Teatr Wielki dzisiaj. fot. Marcin Białek

Nową odsłonę zaprojektował Bohdan Pniewski, którego popiersie odsłonięto w tym roku podczas konferencji zapowiadającej nowy sezon artystyczny. Dzisiejsza Opera Narodowa to jedno z kluczowych miejsc na kulturalnej mapie stolicy i Polski. Mieści się w niej jedna z największych scen operowych na świecie, która z łatwością mogłaby pomieścić mediolańską La Scalę. Od połowy listopada przedstawienia na jej deskach będzie bez problemu mógł oglądać każdy – bez wychodzenia z domu.

Partnerem Głównym premierowego spektaklu „Straszny Dwór”,
który można zobaczyć było 8 listopada 2015 roku,
są Fundusze norweskie i EOG.

REKOMENDOWANE DLA CIEBIE